คุณยายเจ้าของเตียง
ณ ตึกจิระ ( หญิงล้วน ) นี้มีห้องกว้าง
แห่งหนึ่งที่บรรจุคนไข้นับกว่า 30 คน
พอมีระเบียงให้ออกไปเดินเล่นได้บ้าง
และมี TV หนึ่งเครื่องกับห้องคาราโอเกะ

มีคุณยายโชคดีคนหนึ่งได้นอนใกล้ TV
และแน่นอนว่าวันที่แสนน่าเบื่อนี้ใครๆ
ก็อยากจะดูมันเพราะเป็นสิ่งเดียวที่พอ
ทำให้เรารู้สึกดีได้บ้าง

ในทุกๆวันจะมีคนไปนั่งดู TV เป็นเพื่อน
คุณยายคนนั้น และฉันเองก็เหมือนกัน
เรานั่งดูไปกับคุณยายเจ้าของเตียง
และรอบๆเตียงก็รายล้อมไปด้วยคนไข้
รายอื่นๆเช่นกัน

(ลืมชื่อคุณยายคนนั้นไปแล้ว ลืมแม้กระทั่งใบหน้า
และการกระทำหลายๆอย่าง จำได้แค่การกระทำคร่าวๆ)

#คนไทยอ่านไม่เกินสองบรรทัด
#มัทฉะกัน #บันทึกของฉัน






SHARE
Written in this book
ความทรงจำเสี้ยวหนึ่งที่สวนปรุง
เรื่องราวนี้ถูกเขียนขึ้นหลังจากที่ฉันป่วยเป็นโรคซึมเศร้าและได้ทำการรักษาอยู่ที่นั่นถึง 2 ครั้ง รวมแล้วเป็นเวลากว่า 2 เดือนครึ่ง

Comments