17:00


ด้วยความคิดถึงอันแรงกล้า
ผมพาใจที่เหนื่อยล้ามาพักผ่อน


สนามหญ้าหน้าบ้านที่ตอนเด็กมองว่ามันกว้างนักหนาแต่เปล่าเลย เพียงเพราะตอนนั้นผมยังตัวเล็กต่างหาก


กระบะคันเก่งของพ่อถูกจอดไว้หน้าบ้าน มันยังคงใช้งานได้ดีเสมอมา ผมเปิดท้ายมันและนอนมองท้องฟ้า ใจจริงอยากนอนบนหญ้าด้วยซ้ำ


คิดถึงว่ะ คิดถึงเรื่องเก่าที่แล้วมาไม่ว่ากับใครคนไหน ตอนนี้พาลไปทั่วแทบหาความเป็นตัวเองไม่เจอ


ช้ำแบบแปลกๆเพราะไม่เป็นดั่งใจหวัง ใจจะพังก็เพราะความคิดแบบนี้ แบบที่ยังจมปลักอยู่กับอดีต




17:32 ท้องฟ้าสีนี้คือใช่เลย บรรยากาศแบบนี้ รู้สึกอยากดื่มเบียร์จริงๆ ชอบนักไอ้อาการช้ำใจ


17:54 กลับเข้าห้องมาทบทวนดูอีกที คิดถึงไม่จริงแต่กลับเล่นใหญ่ คิดถึงไปทั่ว ใจดีเหลือเกิน


18:08 บรรรจงพิมพ์ทุกตัวอักษรลงไป ซ้ำแล้วซ้ำอีก วนไปวนมาสุดท้ายก็กลับไปอ่านบรรทัดแรกอีกครั้ง



ด้วยความคิดถึงอันแรงกล้า
ผมพาใจที่เหนื่อยล้ามาพักผ่อน



เอาล่ะ วันนี้ขอเถอะนะให้มันเป็นครั้งสุดท้าย




หวังว่าจะทำมันได้ 🎐



Biwachi storylog.
SHARE
Written in this book
red
Writer
biwxchi
blue+gray
Ask : @BWAXB

Comments