S P A C E
3 NOVEMBER 1957
SPACECRAFT : LONELINESS 2

Final test before launch
3 minutes and counting 
 -
1 minute 30 seconds and counting
All the systems are governed about 90 seconds away from the launch of spacecraft Loneliness 2 on a final mission
-
30 seconds
-
10 seconds
-
3
-
2
-
1

Booster ignition and the final liftoff of Loneliness 2


“ เคว้งคว้าง ”  
ลักษณะของสิ่งที่ลอยอยู่ในอวกาศ – ลักษณะของความรู้สึกบอล
 

“ ด้วยความที่เราไม่ได้อยู่กับพ่อแม่เลยตั้งแต่เด็ก อยู่มากสุดก็คือปิดเทอม 3 เดือน 
ตอนนั้นพ่อแม่ก็ชวนไปอยู่ด้วยกันที่ต่างจังหวัด เราก็ โห! อยากไป 
ตอนนั้นจบ ป.6 ใหม่ๆเราก็รีบไปเลย 

สรุปคือ....
พอไปอยู่นู่นปุ๊บ พ่อแม่มีงานอีกจังหวัดนึง
ทิ้งเราไว้อยู่บ้านที่ชัยภูมิคนเดียว

ก็เกือบปีอ่ะ

ที่....ต้องอยู่คนเดียวจริงๆ ” 


ไม่รู้ว่าอวกาศที่อ้างว้างและว่างเปล่า จะว้าเหว่เท่ากับหัวใจของบอลตอนนี้ไหม
 

ชีวิตของบอลก็เหมือน

ถูกจับใส่ยานอวกาศ จุดเชื้อเพลิง ออกเดินทางเข้าสู่ห้วงอวกาศเพียงลำพัง

เป็นแบบนี้ซ้ำไปซ้ำมา

บางครั้งก็โคจรไปในอวกาศเป็นเวลาสั้นๆ บางครั้งก็ต้องโคจรอยู่เป็นเวลายาวนาน

อวกาศช่างเงียบเหงา เคว้งคว้าง และ ว่างเปล่า

บอลรู้สึกแบบนั้นครั้งแล้วครั้งเล่า...



“ ครั้งแรก ตอนอนุบาล 2 (4 ขวบ)
ตอนเขาจะไปเขาจะพูดว่า
เดี๋ยวป๊าม๊าจะไปทำงานละนะ คงไม่ได้เจอกันนาน
เราก็จะยืนมองในห้องจากตรงหน้าต่าง แล้วก็ร้องไห้ตามตลอดเลย

คิดถึง.. ไม่อยากให้เขาไป ”



พ่อและแม่ของบอลเป็นผู้รับเหมาก่อสร้าง รับงานหลากหลายจังหวัด ทำถนนจังหวัดโน้นที จังหวัดนี้ที จึงทำให้ไม่ค่อยมีเวลาอยู่กับลูกชาย

บ่อยครั้งที่บอลต้องใช้ชีวิตเพียงลำพัง

บางครั้งก็แค่ไม่กี่เดือน แต่บางครั้งก็ยาวนานเป็นปีๆ

บอลเหมือนถูกจับใส่ยานอวกาศ จุดเชื้อเพลิง ออกเดินทางเข้าสู่ห้วงอวกาศอีกครั้ง

เป็นแบบนี้ซ้ำไปซ้ำมา

บางครั้งก็โคจรไปในอวกาศเป็นเวลาสั้นๆ บางครั้งก็ต้องโคจรอยู่เป็นเวลายาวนาน

การอยู่คนเดียวก็คงเหมือนกับการอยู่ในอวกาศ
 
เงียบเหงา เคว้งคว้าง และ ว่างเปล่า 

บอลรู้สึกแบบนั้นครั้งแล้วครั้งเล่า... 

เหมือนว่าจักรวาลมันอ้างว้างเกินไป เกินกว่าขนาดของหัวใจที่เขามี
 

การเติบโตมาเพียงลำพัง ทำให้บ่อยครั้งเขากลายเป็นคนขี้เหงาโดยไม่รู้ตัว

ความเหงามักก่อร่างสร้างตัวจากการขาดสิ่งเติมเต็ม

และสิ่งที่เติมเต็มให้กับหัวใจที่เว้าแหว่งดวงนี้ได้ คือ.. ครอบครัว


เรื่องราวในวัยเด็กเกี่ยวกับครอบครัวเป็นความประทับใจเดียวที่บอลมี

ด้วยความที่ไม่ค่อยได้อยู่ด้วยกัน

จึงทำให้เขาเซนซิทีฟกับเรื่องนี้ที่สุด
 
“ ตอนเด็กๆมากๆ เราจะไม่ได้มี เครื่องเล่นเกมส์ เหมือนคนอื่นเขา
ตอนแรกๆป๊าม๊าเราก็จะไม่ค่อยให้เล่นเกมส์เท่าไหร่ แต่น้องๆของเราเขาก็จะมีเล่นกัน
จนเราก็คิดว่าป๊าม๊าเขาคงไม่ค่อยตามใจเรา
แต่สุดท้ายเขาก็หามาให้เราเล่นจนได้ ”

เรื่องนี้จึงเป็นเรื่องที่บอลประทับใจไม่เคยลืม

แต่ความจำเป็นทำให้ครอบครัวต้องห่างไกล

สิ่งที่ทดแทนกันได้คือ เพื่อน และ แฟน

ใครสักคนที่ไว้ใจได้ ใครสักคนที่รับฟัง ใครสักคนที่อยู่ข้างๆกัน



“ ด้วยความที่ไม่ได้อยู่กับพ่อแม่เลยนะ ทำให้เป็นคนที่ติดแฟนมาก
ชีวิตจะมีสองอย่างคือ เพื่อน กับ แฟน แต่ส่วนใหญ่ก็จะเป็นแฟน
ตั้งแต่เด็กมาเลย ก็จะมีแฟนมาตลอด
คือเลิกกับคนนี้แป๊บหนึ่งก็ต้องมีคนใหม่ต่อมาเรื่อยๆ ”



บอลมักจะใช้เวลาในชีวิตอยู่กับแฟน

เมื่อต้องเลิกรากับผู้หญิงที่บอลรักและผูกพัน

เมื่อต้องกลับมาใช้ชีวิตอยู่คนเดียวอีกครั้ง

จึงทำให้เขาได้สังเกตตัวเอง และเริ่มรู้ตัวว่าตนเป็นคนขี้เหงา


 
“ ตอนประมาณปีสอง ตอนที่พึ่งเลิกกับแฟน
รู้สึกว่าเราไปทิ้งชีวิตกับเขามากเกินไป เราตัวติดกันตลอดเวลา
ทุกอย่างในชีวิตเรามันผูกกับเขาไว้แล้ว สองปีแล้วที่อยู่ด้วยกันมาตลอด
พอเขาไม่อยู่ปุ๊บ ความรู้สึกมันก็เลยดาวน์... มันเคว้งมาก
 ...
ตอนนั้นก็มีเพื่อนมาปลอบเรา ก็โอเคนะ ก็อยู่กับเพื่อนมาตลอด
แต่เวลาที่ต้องอยู่คนเดียวมันก็ยังคิดถึงเขาอยู่ดี
ตอนนั้นเราถึงได้รู้ตัวแล้วว่าเราขี้เหงา
เราลืมผู้หญิงได้แล้วนะ แต่เรายังรู้สึกไม่ดีอยู่ดี
เอาง่ายๆก็คือขาดความอบอุ่นในระดับหนึ่งเลยแหละ ”



จากสภาพแวดล้อม ผนวกกับรูปแบบชีวิตที่บอลเติบโตมาตั้งแต่เด็ก

นอกจากจะทำให้บอลเป็นคนขี้เหงา ยังทำให้เขากลายเป็นนักจัดการชีวิต

ด้วยความที่เขาต้องจัดการชีวิตตัวเองตลอดเวลา

พอเวลามีแฟน ก็จะจัดการชีวิตแฟนไปด้วย


รอยร้าวจากความสัมพันธ์ในครอบครัว มักส่งผลกระทบต่อความสัมพันธ์อื่นๆในชีวิต 
 

การขาดความใกล้ชิดจาก ‘พ่อแม่’ ซึ่งเป็นคนที่บอลรักที่สุด

ทำให้เขาเลือกที่จะใกล้ชิดอยู่กับคนรักที่เขาเลือกด้วยตัวเอง อย่าง ‘แฟน’ อยู่ตลอดเวลา


เมื่อ ‘ที่ว่าง’ จากความสัมพันธ์ในครอบครัวมีมากเกินไป และแก้ไขไม่ได้

บอลจึงหันมาลด ‘ที่ว่าง’ ของความสัมพันธ์แบบคนรัก ที่ควบคุมได้ด้วยตนเอง 

เมื่อก่อนบอลจะเป็นคนที่ต้องอยู่ติดกับแฟนตลอดเวลา

“ เขาจะไปไหนเราก็จะไปกับเขาด้วย เขาทำอะไรเราก็จะทำกับเขาด้วย
หวงทุกคนที่เข้ามา ซีเรียสเรื่องไม่เป็นเรื่อง ”


ยอมทิ้งความฝัน ยอมทุกๆอย่าง ให้กันและกัน

เพียงได้เคียงข้าง เพียงได้ร่วมทาง รักนิรันดร์

 ก่อนเคยคิดว่ารักต้องอยู่ด้วยกันตลอด 
 
วันเวลาที่ผันผ่าน บอลเรียนรู้ และ เข้าใจ จากประสบการณ์ต่างๆที่เข้ามาในชีวิต จนทำให้ในปัจจุบันมีมิติมุมมองความรักที่เติบโตมากขึ้น

“ ความรักปัจจุบันดีแล้วนะ เราโตขึ้นด้วยแหละ
ที่เลิกกันแต่ก่อนไม่ใช่เพราะคนอื่นหรอก เพราะเราด้วย บางครั้งเราระแวงมากไป
แต่ตอนนี้เหมือนเจอคนที่เค้าโตแล้วเหมือนกัน โตเรื่องความรัก
คนที่เขาผ่านอะไรๆมาเหมือนๆกัน ”


ห่างเพียงนิดเดียว ให้รักเป็นสายลมผ่านระหว่างเรา
ที่ว่าง – พอส


ในที่สุด... ภารกิจการโคจรไปในจักรวาลได้สิ้นสุดลง

เมื่อ 4 ปีที่แล้ว ครอบครัวของบอลกลับมาอยู่พร้อมหน้ากันอีกครั้ง

พ่อและแม่วางมือจากการทำงานเป็นผู้รับเหมาก่อสร้าง

บอลจึงไม่ต้องเคว้งคว้างไปในจักรวาลอีกแล้ว



“ เมื่อก่อนตอนที่มีเงินเยอะๆ ปะป๊าก็ไม่ใช่คนดีอะไรนักหรอก
ตอนแรกเขาก็ติดผู้หญิง เที่ยวหนักมาก มากจนเงินที่มีค่อยๆหมดไป
จนสุดท้ายแล้วเขาเงินหมด เขาไม่มีอะไรเลย
เขาเลยรู้สึกว่าเขาไม่เหลือคนอื่นๆที่เขาเคยแคร์ เคยสนใจ

เขาเหลือแต่ ‘ครอบครัว’  

ตอนนั้นน่ะมันเหมือนสลับกัน 

‘เงินที่มีหายไปแต่ว่าได้พ่อคนใหม่กลับมา’   

ซึ่งมันถามว่าแฮปปี้กว่าไหม เราแฮปปี้กว่านะ 
จากคนที่...เราพูดเราเถียงไม่ได้เลย
เดี๋ยวนี้ นั่งซักผ้า ล้างจานให้ลูก ทำข้าวให้ลูกกินอะไรแบบนี้

‘บ้าน’ กลายเป็น ‘บ้าน’ แล้วจริงๆ ”
 

บอลอาจจะเคยหลีกหนีความเหงา

แต่ไม่ใช่ต่อไปสำหรับตอนนี้

เขาโอบกอดมันไว้

ยอมรับ ‘ความเหงา’ เป็น ‘ส่วนหนึ่ง’ ในชีวิตของตัวเอง


เมื่อ ‘อวกาศ’ หรือ S P A C E ไม่ได้อ้างว้างเกินกว่าขนาดของหัวใจที่เขามี
 

ภารกิจการโคจรไปในจักรวาลได้สิ้นสุดลง

บอลไม่ต้องเคว้งคว้างในจักรวาลอีกต่อไปแล้ว

เว้นแต่ว่า.. เขาจะขับยานขึ้นไปในห้วงอวกาศ ด้วยตัวเขาเอง 

.
SHARE
Written in this book
สารคดี
Writer
isrywd
Relationship Writer
เรื่องราวความรู้สึก เรื่องเล่า ที่อยากบันทึกผ่านตัวอักษร

Comments