อืม โอเค
มันเป็นช่วงที่ดีของชีวิตเลย
ที่จังหวะทุกอย่างดูคล้ายจะลงตัว
การเกิดขึ้นและยุติของความสัมพันธ์

ฉันเดินทางต่อ..
มีคนชอบถามเวลาเห็นฉันเหม่อลอยว่า
"เธอกำลังคิดอะไรอยู่?"
น่าขันตรงที่ ฉันไม่เคยมีคำตอบเลย
เพราะเลิกคิดเสริมปรุงแต่งความคิดมาสักพักแล้ว

ฉันชอบอยู่นิ่งๆสัมผัสกับสิ่งตรงหน้า
มองท้องฟ้า ลมที่พัดผ่านเบาๆ หรือภาพเคลื่อนไหวตรงหน้า
ลมหายใจอาจเกิดมาเพื่อสิ่งนี้ล่ะมั้ง
สิ่งที่เรียกว่า "ปัจจุบัน"

บ่อยครั้ง ฉันมองดูภาพตรงหน้า
และอีกหลายครั้งที่ฉันนึกขอบคุณทั้งในใจและพูดออกมา คิดว่ามันเป็นสิ่งที่ควรพูดให้ได้ยินนะ
เรื่องมองเห็นสิ่งเล็กน้อยคงเป็นมุมเล็กๆในแง่ดีอันเล็กน้อยและตัวน้อยๆของฉัน

เรื่องราวที่ผ่านมามีนะ ที่เสียใจ
มันทำให้ฉันแข็งแรงขึ้นทุกครั้งที่อ่อนแอ
จนยึดถือคติประจำใจว่า "ทำวันนี้ให้ดีที่สุด"
ใจมันปล่อยและปลงมากเลย เวลาเผลอไปตัดสินใครว่าเขาน่าจะทำได้ดีกว่านี้ ทั้งที่นั่นอาจเป็นการตัดสินใจที่ดีที่สุดแล้วของเขา

ฉันเลยถอยออกกลับมาย้อนมองตัวเองก่อนเสมอ
รวมถึงความสัมพันธ์ที่ไม่ยาวนานเท่าไร โชคดีที่ระหว่างนั้น ฉันคิดว่าเราต่างทำดีที่สุดแล้วทั้งคู่

..........


SHARE
Writer
nicecii
^___^
nice to meet you : ) เราอยากตื่นเช้ามาเพื่อพบว่าเวลาที่ผ่านไปเป็นเพียงตัวเลขที่มากขึ้นไม่ได้เกี่ยวกับระยะเวลาที่อยู่บนโลกมานานเท่าไร ถึงได้พบว่าความเก่าใหม่ไม่ได้ห่างหายหรือเหินห่างเพียงแค่จังหวะที่ไปข้องเกี่ยวจดจำประสบการณ์ของการหายใจ.

Comments