21:59

เราทุกคนต่างมีความฝัน
และในความฝันนั้นเราย่อมมีความหวัง
หวังไว้อย่างนั้น หวังไว้อย่างนี้
มันต้องเป็นแบบนั้นเป็นแบบนี้



จากบ้านมาเพื่อล่าความฝัน
แบกเป้ขึ้นบ่า ที่เติมไปด้วยความฝัน
และหนักอึ้งไปด้วยความหวังที่ยัดลงไป



แต่การเดินทางนั้นชั่งแสนลำบาก
ในระยะของการเดินทางนั้นช่างมีแต่อุปสรรค์
บางทีก็เจอพายุ บางทีก็เจอมรสุม
บางทีก็เจอทางคดเคี้ยวและเป็นหลุมเป็นบ่อ
กว่าจะถึงปลายทางได้นั้นก็คงสะบักสะบอมพอสมควร



ความคาดหวังที่เราสร้างขึ้นระหว่างการเดินทาง
มีกี่ครั้งที่เป็นดังใจปอง
และมีกี่ครั้งละที่ผิดหวังจนสูญเสียความเป็นตัวเอง
กี่ครั้งที่ล้ม และกี่ครั้งที่ลุกขึ้นได้
และในทุกๆครั้ง มันมักจะมีบาดแผลเพิ่มขึ้นมาเสมอ



เวลาเดินทางมาใกล้สิ้นปี
พอมองย้อนกลับไปในช่วงที่ผ่านมา
เรารักษาใครไว้ได้บ้าง
เราหลงลืมใครไปบ้างในระหว่างทาง
เราโตพอที่จะรับผิดชอบอะไรได้บ้าง
เราเก็บเกี่ยวและได้อะไรจากมันมาบ้าง



ระยะทางยังอีกยาวไกลเหลือเกิน
หนทางข้างหน้าจะเป็นอย่างไรฉันก็ไปอาจรู้ได้
ขอเพียงใจฉันอย่าอ่อนเเอ
ขอเพียงฉันอย่าสิ้นหวัง





21122018




SHARE
Writer
hhhopa
lll

Comments