มวลมดในขวดแก้ว

คนเราเกิดมาจากหลากหลายสาเหตุ

บ้างก็ว่าจากชิ้นส่วนกระดูกของพระเจ้า

บ้างก็ว่าเปลี่ยนรูปเปลี่ยนร่างมาจากลิง

บ้างก็ว่าจากอวกาศอันแสนไกล

คอสมิคบีอิ้งหรืออย่างไร

ยังยืนยันได้ไม่ประจักษ์นัก

สาเหตุของการเริ่มต้นเผ่าพันธ์มนุษยชาติ

ล้วนแล้วขึ้นอยู่กับตัวบุคคลเอง

แต่ไม่เคยมีผู้ใด

ถูกยัดเยียดความหมายของชีวิตมาตั้งแต่เกิด

โชคยังดีที่มีเวลาเหลือ

ให้ได้ค้นหาคำตอบของคำถามนั้น

เราเริ่มต้นด้วยสตาร์เตอร์แพ็ค

มอง กิน คลาน เดิน พูด 

เข้าโรงเรียน

3 ปีสำหรับอนุบาล

6 ปีสำหรับประถม

และ 6 ปีสำหรับมัธยม

ใช้ชีวิตได้อย่างสำราญใจในวัยนั้นๆ

ในช่วงระยะเวลาที่สตาร์เตอร์แพ็ค

กำลังจะหมดอายุการใช้งาน

อย่างช่วงระยะมหาลัย

อาจเป็นช่วงเวลาที่ทำให้เราได้ฉุกคิดอะไรมากขึ้น

อย่างเช่น








ชีวิตคืออะไร?


มองย้อนกลับออกมาจากทุกมุม

พบว่า

ฉันมาทำอะไรที่นี่

แล้ว

ฉันกำลังทำอะไรอยู่




เมื่อมองให้กว้างขึ้น

ทุกอย่างจะช้าลง



พอเป็นอย่างนั้น

กลับเกิดคำถาม

ว่าตัวเองกำลังติดอยู่

ในขวดแก้วของใครผู้ใดผู้หนึ่ง

หรือเปล่า

ใครกันที่สร้างสตาร์เตอร์แพ็ค

น่าประหลาดใจยิ่ง

ที่สามารถพบคำตอบได้

โดยไม่ต้องทำการค้นคว้าเพิ่มเติมให้มากนัก



'ก็ระบอบสังคมของเรานี่ล่ะ'

มดตัวเดียวมิอาจสร้างหน้าที่ให้แกตนเอง

หากแต่มดหนึ่งกลุ่ม ใช่

มดหลายสิบตัวต่อแถวลำเลียงก้อนน้ำตาล

เป็นตัวแสดงถึงรูปแบบของสังคมได้อย่างดี

การจะทำอะไรยิ่งใหญ่ขึ้น ต้องใช้กำลังกายมากขึ้น

กำลังใจเองก็ต้องมากขึ้น

เหล่ามนุษย์จึงต้องรวมกลุ่ม

สร้างระบบระเบียบเพื่อการทำหน้าที่อะไรสักอย่าง

ให้ได้อย่างมีประสิทธิภาพมากที่สุด

ประดุจการต่อแถวลำเลียงน้ำตาลของมด

จนมาถึงวันนี้ 

สังคมที่เกิดจากผู้สร้างเพียงไม่กี่คนนั้น

ยิ่งใหญ่เกินกว่าจะจินตนาการได้ครบถ้วนทุกจุด

เราเองก็เป็นหนึ่งในตัวมดที่กำลังขับเคลื่อนสังคม

แต่สิ่งแท้จริงที่เราต่างจากมดมากนัก

นั่นคือ

เราต่างมีทางเลือก

มากกว่าการลำเลียงก้อนน้ำตาลเป็นไหนๆ

ความกว้างขวางของโซเชี่ยลเรียลลิตี้เวิล์ด

ทำให้

เราเป็นในสิ่งที่อยากจะเป็นจากใจจริงๆ ได้

ขอบคุณผู้คนยุคแรกเริ่มที่สร้างทางเดินที่ง่ายกว่า

และทำให้เรามีทางเดินใหม่ที่ไกลกว่า

แต่เอาจริงๆ

ทั้งหมดที่อ่านมา คือรูปแบบของสังคม

ขวดแก้วที่เรากำลังกลิ้งเกลือกอยู่ข้างใน

แท้จริงคือ

เราไม่ได้กำลังติดอยู่

ขวดแก้วไม่ได้กำลังขัง

มองโลกในแง่ดี ขวดแก้วกำลังสร้างระบบให้กับเรา

เพื่อให้เป็นเรื่องที่ง่ายขึ้น

ในการกระทำการใดๆ

กลับกัน เรามีความสุขไปกับมันได้

แต่ขึ้นอยู่กับว่า

นั่นเป็นคำตอบของชีวิตสำหรับคุณหรือเปล่า

บางคน ก็สามารถ ทำงานที่ตนหลงใหล

บวกกับรายได้ที่ตนพึงพอใจในเวลาเดียวกัน

บางคน รายได้ไม่มากนัก

แต่มีความสุขสำหรับงานที่ทำ 

ยังถือเป็นความสุข

สำหรับคนที่อดทนทำงานที่ตนเองไม่ได้รัก

แต่ได้เงินในระดับที่พอเลี้ยงชีพและครอบครัว

น่าเคารพนับถือมากยิ่งนัก

ที่สามารถมองข้ามความต้องการส่วนบุคคล

ได้อย่างน่ายกย่อง

นั่นเองคงเป็นเพราะ ความสุขของเขาเอง

อาจมาในรูปแบบรอยยิ้มของครอบครัว

คุณรู้อะไรไหม คุณสามารถออกจากระบบสังคมได้

หากนี่ทำให้คุณรู้สึกปวดหัว

ตราบใดที่คุณยังสามารถยังชีพได้

การยังชีพเองก็ถือเป็นความสุข

สุขที่ได้ยืดอายุของตัวเองออกไปอีก

เท่ากับว่า จะสุขกับการงานชนิดไหน

คุณเองคงต้องชั่งใจกับมันอย่างจริงจัง

ข้างใดที่มีเหตุมีผลกว่า จงเลือก

โดยใช้ปัจจัยที่ทำให้ตนเองมีความสุขที่สุด

มาถึงตรงนี้ผมคิดว่าสิ่งนึงที่คุณพอรู้สึกได้

คือผมกำลังยัดเยียดการมีความสุขให้กับคุณ

ทำไงได้ ผมแค่อยากให้คุณพบกับความสุข

และความหมายการใช้ชีวิตของคุณเอง

ยิ่งโตขึ้น

ทางเลือกที่มีคงน้อยลงอย่างน่าแปลกใจนัก

คุณเลือกเส้นทางของคุณเอง

จงทำในสิ่งที่หมายความถึงชีวิตในอุดมคติของคุณ

โดยไม่เปรียบเทียบกับใคร












SHARE

Comments

LaFloraRa
9 months ago
เวลาเหนื่อยๆเราจะเผลอคิดตลอดเลยว่าชีวิตคืออะไร รู้ตัวอีกที ช่วงนี้คิดบ่อยไปหน่อยแล้วแหะ 😅
#เบื่อมากค่ะ #หิวมากด้วยคน
Reply