ตุลาคม
จึงเรียนรู้ว่า ในวันหนึ่งเราอาจตายได้จากความหมายในความทรงจำที่หมั่นสร้าง ทิ้งทับถม หล่นเป็นตะกอน เมื่อลอกผิวความทรงจำพินิจความหมายอีกครั้ง บางสิ่งถูกรื้อถอนซึ่งยิ่งตอกย้ำความสามารถในการสร้างความหมายใหม่ที่นำไปสู่ความทรงจำอันต่างจากเดิม เหมือนจะเป็นประตูทางออก แต่เมื่อพิจารณาบางความทรงจำกลับยังคงสถิตย์ แน่นิ่ง ยิ่งนานปียิ่งขยับลงลึกขึ้นกว่าเดิม 

ในวันหนึ่งของเดือนตุลาปีหกหนึ่ง เราได้สร้างความหมายใหม่และในฉับพลันก็กลายเป็นความทรงจำใหม่ ชีวิตมันก็เป็นเช่นนี้ เรามักจะเจ็บปวดกันเสมอเมื่อเราไม่อาจทำตามใจ การอยู่กับคนที่ไม่อาจรักอย่างหมดใจ การรักคนที่ก็ไม่อาจอยู่ด้วยกันได้ ความรักอันผิดจังหวะ เงื่อนไขนานับประการที่ตั้งคำถามอยู่ตรงหน้า คำถามที่แค่ทำใจจะตอบให้ชัดก็ยากแล้ว สำหรับเราคงถึงเวลาเว้นระยะให้คำถามทั้งของเธอและของเราซึ่งอาจไม่ตรงกันได้ทำงาน หรืออันที่จริงมันคือการเว้นระยะให้ยอมรับคำตอบอย่างซื่อตรง 

ทุกปีเราก็จะนั่งพูดถึงเรื่องจังหวะที่ผิดเพี้ยนของเรา เธอยังเคยตั้งคำถามว่าทำไมความรักถึงมีจังหวะเช่นนี้ ขนานกันเหมือนรางรถไฟ 

เราสองคนไม่เคยตอบได้ นอกจากอยู่บนรถไฟคนละรางกัน เมื่อพอถึงปลายฝนก็กางร่มมาเจอกัน 


คำตอบเรื่องจังหวะของเราสองคน ฉันยังตอบไม่ได้ แต่ฉันก็มารู้ความจริงในปีที่สิบ ว่าสำหรับบางคนมาพร้อมกับจังหวะที่ดี ถึงเราไม่อยากเชื่อก็ต้องเชื่อ

เธอก็รู้ชีวิตมักเล่นตลกเสมอ
ถึงแม้จะไม่ได้เจอกันช่วงปลายฝนเหมือนเก่า
แต่ก็ขอบคุณเสมอกับข้อความที่ยังห่วงใยและเข้าใจในเรื่องสำคัญทางใจของเรา
คำว่า "อีกแล้ว ทุกปีเลย" "ร้องไห้ไปรึยัง" "ไหนบอกว่าจะไม่ทำ" "สมน้ำหน้า" ยังมีความหมายเสมอ 

ขอบคุณเธอเสมอมา 
พื้นที่สบายใจของเรา

นี่คงเป็นตุลาคมที่ยากลำบากที่สุดในรอบสิบปี
ที่นี่ฝนตกแล้ว
ฝนเดือนตุลาคมที่เราสองคนก็รู้จักดี


และเราไม่ขอโทษหรอกนะ 
หากมันคือจังหวะของชีวิต
ตุลาคม 2561




SHARE
Written in this book
บนดาวดวงอื่น
บางอย่างที่มาจากดาวดวงอื่น
Writer
NikNisa
Learner
There is no wrong or right, Just Write

Comments