Do you see my Butterfly?
ซี่โครงของฉันกลายเป็นผีเสื้อ
มันตีปีก ขยับไหว เสียดสี
เรียกเสียงครวญ เจ็บปวดจนตาพร่า
ฉันกำชายกระโปรงไว้แน่นเท่าที่จะทำได้
หวังว่าความเลวร้ายจะบรรเทา



ไม่หรอก.. มันจะไม่ดีขึ้น
ปรากฏการณ์แห่งความเลวร้ายไม่เคยหยุดกลางคันแม้เคยมีคนกุมมืออ้อนวอนหรือสวดภาวนา



กายเนื้อเริ่มปริขาด
เลือดจำนวนมากเริ่มหลั่งไหล

ฉันเห็นมันแล้ว... เจ้าตัวการ
เจ้าผีเสื้ออัปลักษณ์ที่กัดกินเครื่องใน



เสี้ยววินาทีหนึ่งในดวงตาฉันกระซิบบอกว่ามันงดงาม
เป็นความงามที่ไม่มีใครเคยกล่าวไว้
มันไม่เหมือนผีเสื้อสีฟ้าสดใสในช่องท้องเมื่อผู้คนตกหลุมรักกัน



ฉันยิ้มรับมันเล็กน้อย
ตกอยู่ในภวังค์แห่งความจำยอม
จะไม่พูดว่าควรรู้สึกตัวเร็วกว่านี้
ไม่... ฉันจะไม่รู้สึกเสียใจตั้งแต่ที่มันฝังกายสิงสู่

พิษความเศร้ามวลมากเข้าสู่กระแสเลือด มากจนเกินเยียวยา
ยอมให้มันฉีกกระชากเนื้อเข่นฆ่า
เว้นเสียแต่ว่า ตรงหัวมันทำมาจากก้อนเนื้อในอกซ้ายของฉันเอง .
SHARE
Writer
Cheloline
nymph of cactuses
just an ordinary girl with short hair

Comments