Piece(za)
"ความรักนี่มันหน้าตาเป็นไงวะ" 
"มึงเคยมีความรักป่ะล่ะ" 
"เคยแต่กินพิซซ่า มันเหมือนกันป่ะ"
"เหมือน มึงกินโดยไม่รูู้จักหน้าตาของความหิว มึงแค่ตอบสนองมันด้วยพิิิิิซซ่า"
"หน้าฮาวาเอี้ยน"
"ได้ หน้าฮาวาเอี้ยน"

"แต่กูว่ามันเหมือนกับการที่กูไม่มีนมแต่ยังใส่บรา"
"มึงเล่นตัวเองทำไม"
"กูยังอยากจะดูแลในสิ่งที่มองไม่เห็น"
"มึงมองเห็น แต่เห็นในสิ่งที่ไม่มี"
"กูไม่น่าเล่นตัวเองอ่ะ"
"กูก็ว่างั้น"

"จริงๆแล้วความรักมันก็คือความคิดถึงรึเปล่า"
"คิดถึงแบบไหน"
"คิดถึงว่าถ้าทำแบบนี้อีกฝ่ายจะรู้สึกแบบไหน ถ้าพูดประโยคนี้เค้าจะหัวเราะรึเปล่า หรือแค่คิดว่าคงจะดีถ้าคราวหน้าได้กินสะเต๊ะเนื้อร้านนี้ด้วยกัน"
"มึงรักหรือมึงหิว"
"ไม่โรแมนติกเหรอ"

"ทำไมมนุษย์มักมีปัญหากับความรักวะ"
"เพราะความรักไม่แน่นอน"
"ไม่เคยแน่นอน"
"บางครั้งความรักทำให้มึงยิ้ม บางครั้งหัวเราะ บางครั้งร้องไห้ ความรักทำให้มึงมีแรงจะดำเนินชีวิต แต่บางครั้งก็ผลักมึงให้ตกลงไปในหลุมมืดๆที่ตกลงไปนานเท่าไหร่ก็ยังไม่ถึงก้นหลุม"
"แต่ความรักก็จำเป็นต่อการดำรงชีวิต"
"มึงเชื่อในความรักเหรอ"
"มึงต้องแยกให้ออกระหว่างความรักกับคนรัก"
"งั้นกูคงมีความรัก"
"มนุษย์ทุกคนต่างก็ตกหลุมรัก"
"กูรักพิซซ่า"
"หน้าฮาวาเอี้ยน"











SHARE
Writer
podjamild
นักเรียนการละคร
ig : podjamild เพราะที่นี่มีเพียงตัวอักษร

Comments