ต้องจบจริงๆแล้วนะ
' แกชอบฉันหรอ '
' ..... '
' ..... '
' อืม ชอบมา 6 ปีแล้ว '
' ขอโทษนะ ฉัน.. ชอบคนอื่นไปแล้วว่ะ '
บทสนทนานี้เกิดขึ้นหลังจากที่เขาสารภาพรักกับใครอีกคน โดยมีฉันที่ยืนร้องไห้อยู่ตรงนี้

04.14 น.
ฉันสะดุ้งตื่นขึ้นมาท่ามกลางความมืดที่ปกคลุมรอบตัว ด้วยความมืดและความเงียบสงบในช่วงก่อนตะวันจะขึ้นยิ่งพาให้ความรู้สึกทิ้งดิิ่งลง

สายตาเริ่มพร่ามัวด้วยมวลของน้ำตา ก่อนมันจะไหลลงมาช้าๆ เมื่อสมองประมวลผลใบหน้าเบลอๆของคนในฝันให้ชัดเจนขึ้น

3 ปีที่ไม่ได้เจอกัน ไม่ได้ทำให้ความรู้สึกที่เริ่มต้นขึ้นเมื่อ 6 ปีที่แล้วลางเลือน

หลายครั้ง ฉันยิ้มแล้วบอกกับตัวเองว่า มันจะไม่เป็นไรที่ยังเก็บเขาไว้ ฉันจะยิ้มได้เสมอกับความทรงจำและความรู้สึกที่ยังหลงเหลืออยู่นี้

จนตอนนี้ฉันเริ่มไม่แน่ใจกับการใช้ชีวิตแบบที่เอาความรู้สึกจากอดีตมารวมไว้กับปัจจุบัน

หลายครั้งที่ร้องไห้ หลายครั้งที่เผลอต่อเวลาให้ความรู้สึกของตัวเองว่ายังมีหวัง และสุดท้ายก็วนกลับมาหลอกตัวเองซ้ำๆว่า ฉันมูฟออนได้

ถ้าการมูฟออนของฉันคือ การส่องเฟสเขาซ้ำๆ ร้องไห้ให้กับเรื่องเดิมๆของเขา และการสะกดจิตตัวเองไม่ให้รักใครใหม่ ฉันว่า มันเป็นการมูฟออนที่ล้มเหลวแล้วล่ะ

ฉันไม่ได้เดินไปไหนไกลจากจุดเดิมเลย


เขาเป็นเหมือนตะกอนที่นอนก้นอยู่ในใจ ในวันที่ปกติความรู้สึกที่มีให้เขามันก็สงบเงียบอยู่ในใจ แต่ถ้ามีอะไรมากระทบทำให้ตะกอนนั้นมันฟุ้งขึ้นมา วันนั้นก็แย่หน่อย ฉันทำอะไรไม่ได้ นอกจากอยู่เฉยๆรอให้ ตะกอนเหล่านั้นมันนอนก้นลงไปอีกครั้ง

ทุกวันนี้ฉันหอบหิ้วความรักที่เขาทิ้งไว้ติดตัวมาตลอดทาง ความรักที่ครั้งหนึ่งเขาตั้งใจให้ฉันเพียงคนเดียว แต่ฉันกลับทิ้งให้เขาหอบหิ้วมันไว้เพียงลำพังจนเขาถือมันต่อไปไม่ไหว

วันที่เขาวางความรักนี้ลงและหันหลังจากไป เขาคงไม่รู้ว่ายังมีใครคนหนึ่งแอบเก็บความรักนั้นขึ้นมากับตัวพร้อมน้ำตาของความเสียใจและความรู้สึกผิด

เขาไม่เคยรู้ว่า ฉันยังรัก
ไม่ใช่สิ.. เขาไม่เคยรู้เลยต่างหากว่าฉันรัก

วันนี้ก็ยังรัก รักจนไม่อยากรักอีกแล้ว
ถ้าวันนั้นกล้าได้สักนิดของตัวเองในฝัน คงบอกรักออกไปแล้ว
ถึงจะถูกปฏิเสธ มันก็คงดีกว่า 
เผื่อจะเลิกรักได้สักที

แต่ตอนนี้จะให้ไปบอกรักเขาเหมือนในฝันเพื่อให้ตัวเองสบายใจ ก็คงเห็นแก่ตัวเกินไป
ทั้งกับเขา และแฟนของเขา ไม่ควรต้องมารับภาระความรู้สึกของฉัน

นาฬิกาที่หัวเตียงบอกเวลา 06.00 น.
ฉันใช้เวลากับความคิดที่มีเขานานเหลือเกิน นานเกินไป
มันคงถึงเวลาที่ฉันต้องออกจากตรงนี้สักที

ควรออกไปจากตรงนี้ให้ได้อย่างเด็ดขาดสักที
ถึงตอนจบของความรักนี้แล้ว




SHARE
Writer
Memory041
Still...
ยังมีเธออยู่ในทุกเรื่องราว

Comments

TheyCallMeMoss
5 months ago
สู้ๆนะครับซักวันคุณต้องผ่านมันไปได้เเน่นอน✌
Reply