I'll be okay soon.

17.10.18
The day that i collapse again.

1 เดือนที่ผ่านมา
กับเรื่องราวระหว่างคุณ..และผม

เป็น 1 เดือนที่เหมือนทุกอย่างจะเป็นไปได้ด้วยดี
เป็น 1 เดือนที่เหมือนจะมีความสุข
เป็น 1 เดือนที่เหมือนจะเข้าใจกัน
เป็น 1 เดือนที่เหมือนว่าเราพร้อมที่จะเดินต่อไปด้วยกัน

แต่..
" มันก็แค่เหมือน "


อืมม..

I've got way too much time to be this hurt
Somebody help, it's getting worse
What do you do with a broken heart?
Once the light fades, everything is dark
Way too much whiskey in my blood
I feel my body giving up
Can I hold on for another night?
What do I do with all this time?

เป็นเพลงที่ดีนะ
ผมเคยฟังมันผ่านๆ แต่ก็ไม่ได้คิดว่ามันเศร้า
จนกระทั่งวันนี้..

ผมยืนอยู่ที่ระเบียง มุมเดิมๆที่ผมชอบ
กับเบียร์กระป๋องที่สาม..

มุมเดิมๆที่มีเพียงผม พระจันทร์
และ บุหรี่..

ทั้งๆที่คิดว่าจะไม่สูบแล้ว
ทั้งๆที่สัญญากับคุณไว้แล้ว

แต่..

' คุณไม่อยู่ให้ผมรักษาสัญญาอีกแล้ว '


รสชาดขมๆของเบียร์ที่ไหลผ่านลงคอไม่ได้ทำให้ผมรู้สึกอยากจะหยุดดื่มมันเลยสักนิด

ผมนึกย้อนกลับไปวันนี้

วันที่คุณบอกลาผม..

ผมไม่คิดเลยว่ามันจะมาถึงเร็วขนาดนี้
ทั้งๆที่ผมคิดว่าเรื่องของเรามันเป็นกำลังเป็นไปได้ดี
แต่..ทำไมวะ?



' เธอ เลิกเรียนยังไปดู Venom ปะ? เดี๋ยวเลี้ยง '
ผมเปิดข้อความดูหลังจากที่เลิกเรียนแล้ว
ความเหนื่อยล้าจากการเรียนมาตลอด 3 ชั่วโมงแทบจะหายไปทันทีหลังจากได้อ่านข้อความนั้น

' เลิกแล้วค้าบ ไปดิ จะมารับหรือไปเจอกันเซนเลย? '
' เธอมารับได้ปะ? เมื่อเช้ามากับเพื่อนอ่ะ เดี๋ยวคืนนี้ไปปั่นโปรเจคหอมันต่อว่ะ '
' ได้ๆ รอหน้าคณะเลย กำลังออกไปคับ '
' โอเค ขับรถดีๆครับ '



: อะไรวะ ชวนมาดูหนังแต่ตัวเองหลับเฉย

: โห! เธอ ตื่นมาเรียนได้ก็ดีแค่ไหนแล้วเนี่ย
คุณโวยวาย แล้วเอามือยีหัวผมจนฟู

: เห้ยย! หัวยุ่งละเนี่ย 55555


เห็นมั๊ย?
ทุกอย่างเหมือนจะเป็นไปได้ดีจริงๆนะ..

: เธอ ไปกินติมกัน อยากกินอ่ะ
  เดี๋ยวเลี้ยง :)

: หืมม.. เธอก็รู้ว่าเราไม่ชอบกินของหวาน
  ไปดิ เดี๋ยวนั่งเป็นเพื่อน
  แล้วไปป๋ามาจากไหนอ่ะ เอะอะจะเลี้ยงอย่างเดียวเลย?


: เปล่าครับ 555 
  ไปกัน

ทำไมผมรู้สึกว่าแววตาเค้าแปลกไปวะ
คงไม่มีอะไรหรอก มั๊ง..


Swensens.

ผมนั่งมองคุณตักไอศครีมสตรอเบอร์รี่เข้าปากคำแล้วคำเล่า
คนอะไรจะชอบสตรอเบอร์รี่ได้ขนาดนั้นวะ? 5555


: ทำไมเธอไม่ชอบกินของหวานวะ?
ความเงียบระหว่างเราถูกทำลายลงเมื่อเธอถามขึ้น

: ไม่รู้ดิ กินแล้วมันบาดคอไงไม่รู้ว่ะ
: อะไรวะ ไม่มีความอ่อนหวานเอาซะเลย 
: เออ จะทำไม 555
 
: ต่างกันจริงๆนะ เราอ่ะ
: ...

เธอเริ่มเขี่ยไอศครีมในถ้วยเล่น จนมันเละเทะ..

รอยยิ้มที่เคยมีให้กันเริ่มจางหายไปจากใบหน้า
และผมที่เริ่มรู้สึกถึงแรงบีบรัดของก้อนเนื้อที่อยู่ในอก
' คิดไปเองน่า ไม่มีอะไรหรอก '
เธอยังคงนั่งเขี่ยไอศครีมต่อไปเรื่อยๆ โดยไม่มองหน้าผม

: อิ่มแล้วเหรอ?
ผมถาม เมื่อเห็นว่าเราเงียบกันไปนาน

: ...
เธอยังคงเงียบ

เห้อ..
ผมถอนหายใจออกมาหนักๆ
อึดอัด..
' อึดอัดชิบหาย สถานการณ์เหี้ยไรวะเนี่ย '

ผมมองเขาที่ยังคงเขี่ยไอศครีมในถ้วยไม่หยุด

และก็เป็นผมเองที่ทนความอึดอัดไม่ไหว

: เธอ อยากพูดอะไรก็พูดมาเหอะ

เธอเงยหน้าขึ้นมามองผม

: ขอโทษ

' เหอะ คำนี้อีกแล้วเหรอวะ? ' 
ผมยังคงทำใจเย็นสู้ต่อไป ทั้งที่รู้แล้วว่าจะเกิดอะไรต่อจากนี้
ผมแค่ขอ.. ให้มันไม่เป็นอย่างที่ผมคิด..

ผมไม่ได้พูดอะไรกลับไป ผมจะรอจนกว่าเขาจะพูดจบ..

: เราว่า..
  เราหยุดกันแค่นี้เหอะว่ะ เราไม่รู้ว่าทำไม แต่เรารู้สึกว่าเราไปต่อกับเธอไม่ได้ว่ะ
  เราพยายามแล้วนะเว้ย ขอโทษที่เป็นคนกลับมาขอโอกาสเธอแท้ๆ แต่กลับทำมันพังอีกแล้ว
  ขอโทษจริงๆ ยังเป็นเพื่อนกันได้ใช่มั๊ยวะ

เขาพยายามยิ้มให้ผม

เห้อ..
ผมถอนหายใจทิ้งอีกครั้ง 

: อืม ก็เอาที่เธอสบายใจแหล่ะ นี่ยังไงก็ได้เว้ย :)
  ก็ดีแล้วที่เธอบอกเราวันนี้อ่ะ ไม่งั้นเราคงเจ็บหนักแน่ๆ
  รู้ปะ ว่านี่วางแผนจะขอเธอเป็นแฟนแล้วอ่ะ แต่ไม่ได้แล้วดิ 5555

ผมยิ้มให้เขาจนตาหยี
ทั้งๆที่ในใจกำลังร้องไห้..

: ที่ผ่านมามันดีมากเลยนะเว้ย ดีจนไม่คิดว่าจะมีวันนี้เลย

: เธอ..
  อย่ายิ้มแบบนั้นดิ รู้น่าว่าไม่โอเค ด่าเรายังรู้สึกดีกว่าเธอยิ้มแบบนั้นอีกว่ะ

โอเค ไม่ยิ้มก็ได้..
ไม่อยากฝืนเหมือนกัน
ไม่รู้จะพูดอะไรแล้ว..

: อืม 
: ... 

ถ้าถามว่าความรู้สึกตอนนี้ผมเหมือนอะไร
ก็คงเหมือนไอศครีมที่เธอเขี่ยมันจนเละเทะนั่นแหล่ะ
หรือบางที.. อาจจะเละเทะกว่านั้นก็ได้

กลับเหอะวะ อยู่นานกว่านี้ต้องร้องไห้แน่ๆ

: กลับเลยปะ? เดี๋ยวไปส่ง
: เธอ ไหวแน่เหรอะวะ? ไม่ต้องก็ได้
: ไม่ไหวจะอยู่ตรงนี้เหรอวะ? ก็เพื่อนกันไง เลิกหน้าบูดเป็นตูดละลุกได้ละมึงอ่ะ 
: ครับ
: เลิกพูดเพราะกับกูด้วย 
: ...


สรรพนามของผมและเขาเปลี่ยนไปทันที
ผมไม่รู้ว่าน้ำเสียงของผมเป็นแบบไหน
ผมแค่ไม่อยากให้มันอึดอัดไปมากกว่านี้
แค่นี้ก็เจ็บจนจะหายใจไม่ออกอยู่แล้ว..
อวดเก่งไปงั้นแหล่ะ



ความรู้สึกที่แตกสลาย
ซ้ำแล้ว.. ซ้ำเล่า..

เจ็บ..
แต่ไม่มีน้ำตาแม้แต่หยดเดียว..

ความรู้สึกที่อยากร้องไห้แต่ร้องไม่ออก
แม่ง.. โคตรทรมาน

หลายคนอาจจะคิดว่าผมเข้มแข็ง
แต่เปล่าเลย..

ผมก็แค่คนอ่อนแอคนนึงที่ไม่กล้าแม้แต่จะถามถึงเหตุผลจริงๆที่คุณเลือกจะจากไป
ทั้งๆที่ในใจก็รู้ว่ามันไม่ได้มีแค่ที่คุณบอกแน่ๆ

' จะถามให้ตัวเองพังไปมากกว่านี้เหรอวะ '

ผมก็แค่คนขี้ขลาดคนนึงที่ใจอยากจะยื้อคุณไว้ แต่กลับไม่กล้า

' ยื้อทำไมวะ ก็คนมันจะไป '

ความรู้สึกแย่ๆประกอบกับอาการของโรคนี่ก็ยิ่งพาให้ผมรู้สึกแย่เข้าไปใหญ่

โลกนี้แม่ง ไม่น่าอยู่เลยสักนิด..

ก้มมองแขนที่มีรอยกรีดเพิ่มขึ้นมาใหม่อีกแล้ว..

เจ็บ..
แต่รู้สึกดี

อย่างน้อยก็ยังดีกว่าความรู้สึกที่ว่างเปล่า
ว่างเปล่า
จนไม่รู้ว่ากำลังเป็นหรือตาย...


ควันบุหรี่ถูกพ่นออกมาครั้งแล้วครั้งเล่า
แต่เรื่องของคุณก็ไม่ยอมออกไปจากหัวสักที

แม้จะเป็นเวลาสั้นๆ
แต่ความรู้สึกแม่ง.. ไปไกลชิบหาย

เบียร์กระป๋องที่สี่ถูกเปิด
บุหรี่ตัวที่สามถูกจุดขึ้น

เสียงเพลงยังคงดังอยู่

ผมอยู่ตรงนั้นนานแค่ไหนแล้วไม่รู้
แต่ก็คงจะนานพอที่ play list จะวนกลับมาเพลงเดิมได้..


" Malibu Nights - LANY "


Every thought's when it gets late
Put me in a fragile state
I wish I wasn't going home
Dealing with it on my own
I'm praying but it's not enough
I'm done, I don't believe in love
Learning how to let it go
Dealing with it on my own


ผมว่า..

ผมกับความรักคงต้องพักกันไปอีกนาน...




SHARE

Comments

Everywherewithme
2 months ago
สู้ๆนะ
Reply
MUxTE
2 months ago
สู้ๆนะคะ
Reply
mheefromnowhere
2 months ago
กอดกันนะ : )
Reply
Poomji
2 months ago
สู้ๆนะคะ เราก็กำลังเจอปัญหาเดียวกันกับคุณ สู้ไปด้วยกันนะ
Reply
Starbilizer
2 months ago
อ่านแล้วเหมือนมองเห็นตัวเองอยู่ในตัวอักษรของคุณ.. ก้มมองที่แขนตัวเองที่มีรอยกรีดเพิ่มเช่นเดียวกับคุณแล้วก็ได้แต่ยิ้มปลอบใจตัวเอง.. หรือจะสมเพชตัวเองดี

แค่รู้สึกว่าชีวิตคนเราโคตรตลกเลย.. ทำไมคนที่อยากรักและสามารถรักษาได้ดี ๆ ถึงจบลงแบบนี้ตลอด.. เราจะไม่บอกว่าสู้หรอก ..เพราะเรารู้ว่าตอนนี้พวกเราน่ะ ไม่เหลือแรงจะสู้แล้ว

แต่อยากจะบอกว่า.. มาอดทนแล้วผ่านไปพร้อมกันนะ ..มันต้องมีวันที่เราสามารถกลับมายิ้มได้อีกครั้งแน่ ๆ เพียงแค่ยังไม่ใช่ตอนนี้.. เท่านั้น
Reply