นิราศเมืองนคร
เดือนสิบวันสิบสามปีหกหนึ่ง
เส้นทางไกลใจคิดจิตคำนึง
เวลาถึงจึงจากพรากพารา

มีขวัญใจไปเป็นเพื่อนเยือนถิ่นใต้
ลัดเลาะไปในเส้นเป็นอิจฉา
จากกรุงเทพที่หมายสุดไกลตา
นคราศรีธรรมราชองอาจนาม

แค่ออกไปไม่นานพาลรถติด
ขยับนิดนานนักชักเข็ดขาม
ทำไมใครใครเขาเฝ้าต่อตาม
หลายชั่วยามยังอยู่ใกล้ชายเมืองกัน

จากตั้งใจไปค้างกึ่งกลางเส้น
คงเปลี่ยนเป็นเย็นไหนไปค้างนั่น
สิ่งคาดไว้ใช่ถึงจึงปรับพลัน
สิ่งคาดฝันนั้นไม่ถึงจึงปรับแปลง

อยากไปพักบางสะพานวานปรับใหม่
เอาใกล้ใกล้บ้านกรูดก็เหมาะแหล่ง
คิดไปมาท่าประจวบจึงไม่แพง
หรือจะแบ่งใจไปปราณนานพอดี

รถยังติดคิดทั่วหัวหินเถอะ
ค่ำคงเจอะจัดไปให้ได้ที่
นกขมิ้นเหลืองอ่อนนอนไหนดี
ใครอารีที่พำนักจักขอบคุณ

พ้นมหาชัยไวหน่อยค่อยวิ่งคล่อง
ผ่านแม่กลองสองข้างทางได้ลุ้น
ถึงไหนหนอรอเฝ้าเจ้าประคุณ
ที่นอนอุ่นแอบพักหน่อยค่อยมีแรง

ถึงเขาวังดังหนึ่งใจจะขาด
กำหนดพลาดคลาดไปหลายปีแสง
ผ่านหัวหินแทบสิ้นใจให้เร่งแซง
อยากถึงแหล่งหลบพักพำนักนอน

พอมืดพลบจบวันพลันมาถึง
ประจวบฯหนึ่งซึ่งหมายได้คลายหมอน
ขับลดเลี้ยวเที่ยวไปจนใจอ่อน
ยังเร่ร่อนรอนหาว่าพักเต็ม

ต้องตัดใจไปต่อขออีกหน่อย
ที่พักน้อยคลองวาฬงานเข้าเข้ม
สามพันห้าน่าอยู่ดูไม่เค็ม
กัดปากเม้มไม่เป็นไรเธอจ่ายเอง

ที่พักดีมีระดับขับเสนาะ
คลื่นฉอเลาะเพราะพริ้งยิ่งเหมาะเผง
สายลมอ่อนอ้อนหวานปานบทเพลง
สามพันห้าเอง..น้องจ่ายให้ได้ยินดี

(จบวันที่หนึ่งของการเดินทาง)

พอรุ่งฟ้าวันใหม่ได้ไปต่อ
ผ่านหว้ากอขอเห็นเป็นบุญที่
อาทิตย์คราสคาดหวังบังเกิดมี
ด้วยพระปรีชาญานเห็นการณ์ไกล

เป็นบิดาวิทยาศาสตร์ชาติยกย่อง
เป็นครูของผองศึกษาดาราใส
เป็นผู้เปิดประเทศเขตแดนไกล
พระจอมเกล้าฯยิ่งใหญ่ในใจชน

ทับสะแกแค่ผ่านไม่นานนัก
ไม่แวะพักบางสะพานกลัวงานล้น
เข้าชุมพรร้อนเหลือรีบเร่งตน
มีเป้าหนหาดทรายรีที่พักทาน

ค้น Wong Nai ได้ร้านสำราญนัก
ได้แวะพักผ่อนใจใส่อาหาร
ทั้งแกงส้มผักเหลียงเคียงสราญ
กุ้งอบจานจัดมาท่าเข้าที

ที่หาดรีมีศาลของสมเด็จ
ชุมพรเขตอุดมศักดิ์สถิตย์ที่
เสียงประทัดจัดทั่วรัวนาที
สิ่งใดดีขอได้ดั่งใจปอง

อธิษฐานขอให้ชาติไทยพ้น
อย่าได้คนคิดร้ายแก่ไทยผอง
คนดีได้เลือกตั้งยังครรลอง
โลกยกย่องมองไทยไปได้ดี

เมืองไชยาน่าไปด้วยใจมาด
องค์พระธาตุรวมใจในถิ่นที่
ตั้งใจมาสักการะ ณ ที่นี้
จึงเร็วรี่ลัดหมายแม้ปลายวัน

พระสามองค์ตรงหน้าท้าแดดฝน
เปรียบคล้ายคนคงแน่ไม่แปรผัน
จะผ่านปีกี่เคลื่อนเดือนตะวัน
ยังคงมั่นรักษาศรัทธาธรรม

องค์พระธาตุทองอร่ามช่างงามงด
เป็นปรากฏจรดแจ้งดั่งแสงล้ำ
กราบไว้ขอคำพรพระหนุนนำ
ทุกสิ่งทำได้สำเร็จเสร็จสมปอง

วิหารคดจรดรอบบอกขอบเขต
ทุกสิ่งเหตุล้วนมีที่เจ้าของ
พระล้อมรายคล้ายสติให้ตริตรอง
อย่าลำพองเกินขอบเขตเหตุหลงตน

ตะวันลดรอนแสงอ่อนแรงล้า
กราบองค์ธาตุไชยาลาอีกหน
ใกล้ฟ้าค่ำจำจากแม้ยากยล
เส้นทางชนหนทางไกลให้อำลา

ผ่านสุราษฎร์มาดว่าจะมาใหม่
คงมีได้ดั่งคิดเป็นปริศนา
ว่ามืดแล้วควรหยุดยุทธนา
หรือมุ่งหน้านครศรีฯไม่มีคอย

สองชั่วโมงถัดไปกับใจสู้
มืดมิดอยู่รู้ตัวไม่กลัวถอย
มีศรัทธาฟ้าเห็นเป็นร่องรอย
แสงไฟน้อยนำทางสว่างกลาย

ถึงทางไกลใจมุ่งปลายรุ้งฝัน
คงมีวันหวังเห็นเป็นดั่งหมาย
แม้ทางยากตรากเหนื่อยแสนเมื่อยกาย
ไม่ท้าทายไม่มีวันฝันเป็นจริง

สี่ทุ่มถึงที่หมายสุดปลายฟ้า
กับรอยยิ้มเต็มหน้ามีค่ายิ่ง
วลัยลักษณ์นัคราตรงหน้าจริง
คือสุดสิ่งแสนงามยามเธอเคียง

นิราศครบจบเรื่องหาเคืองขุ่น
เรื่องวัยรุ่นเร่จับขับรถเสี่ยง
ซิ่งเอ็มจีจากกรุงมุ่งเพื่อเพียง
มีคู่เคียงขับรถหมดใจเอย

13-14 ตุลาคม 2561

SHARE
Writer
SomchaiSri
Thinker
คิดเขียนไปเรื่อย หากยังไม่เหนื่อยที่จะคิด

Comments