ลอยล่อง ล่องลอย ลอยล่อง - ทราย

“ลอยล่อง ล่องลอย ลอยล่อง”  กลอนของจิ่งเองงง ตอนแรกว่าจะลองส่งเข้าประกวดดู แต่แต่งได้ไม่ดี แล้วก็สัมผัสผิดด้วย ไหนจะโดนกลอนพาไปอีก ไปเรื่อย ไปไกลจริง ๆ เลยไม่ส่ง แต่เอาจริง ๆ เหตุผลที่จิ่งหลบซ่อนไว้ มันอาจจะเป็นสิ่งที่เรียกว่า “ความกลัว” ก็ได้ 


เพียงเม็ดทรายเม็ดหนึ่งเม็ดเล็กๆ
เพียงแค่เม็ดก้อนกรวดไร้ความหมาย
เป็นหนึ่งเม็ดท่ามกลางอีกมากมาย
เพียงเม็ดทรายเม็ดหนึ่งไร้ราคา

ฉันเป็นเพียงเม็ดทรายเพียงเม็ดหนึ่ง
เป็นเพียงซึ่งเม็ดทรายในอีกหลาย
เป็นเพียงแค่ส่วนหนึ่งในมากมาย
เป็นเพียงแค่เม็ดทรายไร้ราคา

ฉันเป็นเพียงส่วนประกอบของโลกนี้
ในไม่กี่ส่วนประกอบที่รังสรรค์
เป็นเพียงแค่ส่วนเล็ก ๆ ไร้สำคัญ
ไม่มีฉัน ไม่สำคัญ แม้หายไป

แต่ฉันซึ่งผู้เป็นเพียงเม็ดทราย
ที่สุดท้ายต้องกลายเป็นผุยผง
ฉันผู้ซึ่งไร้กำลังจะยืนยง
ต้องหยัดคงยั่งยืนฝืนกำลัง

ฉันผู้ซึ่งกำลังแบกความหวัง
แบกพลังคาดหวังจากทั้งหลาย
ความเชื่อมั่น ปากท้อง ทั้งใจกาย
ที่มากมายหนักอึ้งฝืนกำลัง

ฉันผู้ซึ่งเป็นเพียงทรายเม็ดเล็กเล็ก
ต้องระเห็จระเหินหอบความฝัน
เป็นเหมือนทรายที่ไร้ ซึ่งกำลัง
โดนพลังของแรงลมพัดโชยไป

ฉันยืนอยู่ท่ามกลางคนอีกมาก
ฉันพลัดพราก หวาดหวั่นและขวัญผวา
ฉันต้องหยัดยืนสู้คำตีตรา
ฉันสู้ฝ่าลมฝน ไร้น้ำใจ

หวังเพียงแค่สักวันหนึ่งจะมาถึง
เฝ้าคำนึงคาดหวังถึงจุดมุ่งหมาย
เพียงสักวันที่ฉันได้กล้ำกราย
ฝ่าหนทางทั้งหลายได้หยัดยืน

เพียงสักวัน หากวันนั้นมาถึง
ฉันคำนึงถึงวันในเป้าหมาย
เพียงนึกถึงก็สุขแทบทลาย
ฝันสลายสิ้นแหลกคืนผืนเศษดิน


ฉันล่องลอย ล่องลอย ฉันล่องลอย
ฉันล่องลอย ไปไหน ฉันไปไหน
ฉันล่องลอยตามลมที่พัดไป
ฉันล่องลอย ลอยไปตามสายลม:)

.................

เสียงดังตุ๊บ!!! ดังลั่นสนั่นก้อง
เมืองสีทองที่ไม่หลับกลับหยุดนิ่ง
เสียงหวีดร้องดังก้องปลุกทุกสิ่งให้หยุดนิ่งหันมอง.....เพียงเม็ดทราย

23/10/61
จิ่ง

SHARE
Writer
Gingggg
Think teller (own)
เรื่อยๆ

Comments