ดาวหางสวนทิศ
เราสองคนเหมือนดาวหางที่พุ่งสวนทางกัน

เราทั้งคู่สุกสว่างท่ามกลางห้วงความมืดอันกว้างใหญ่

จุดประกายขึ้น สวยงามชั่วพริบตา สักพักก็มอดดับ

เรื่องทั้งหมดเกิดขึ้นและจบลงภายในเวลาอันสั้นแต่ฉันยังคงจำขึ้นใจ

ช่วงเวลาสั้น ๆ ที่เราตกสวนทางกัน ได้มีโอกาสเข้าใกล้กัน เปลวไฟที่ลุกอยู่รอบตัวร้อนขึ้นเล็กน้อยจากแรงเสียดสีของความใกล้ชิดในอากาศ

เป็นครั้งแรกที่รู้สึกรักใครมากถึงขนาดนี้

ช่วงเวลาสั้น ๆ ที่ได้อยู่กับเธอในระยะเอื้อมมือ ทัศนียภาพรอบตัวของฉันสว่างไสว
ราวกับมีแสงสว่างลุกวาบขึ้นจากก้นบึ้งของจิตใจ
..ในตอนนั้นฉันได้รับรู้ว่า ตัวเองไม่เคยมีความสุขจากความรักมากเท่านี้มาก่อน

แต่ทั้งหมดก็เป็นได้แค่ช่วงเวลาแสนสุขที่มีระยะเวลาเพียงน้อยนิด

ต่อให้อยากอยู่ข้าง ๆ นานแค่ไหน ด้วยที่มีความใฝ่ฝันต่างกัน เราต้องวิ่งสวนกันไปคนละทิศ ไม่สามารถอยู่เคียงข้างกันตลอดไปได้

ดาวตกเคลื่อนไหวเร็วเกินกว่าใครจะบันทึกภาพไว้ได้ทัน ฉันเลยทำได้แค่สลัดทิ้งสะเก็ดของตัวเองไว้ตามทางเดินในอวกาศโดยไม่ให้เธอเห็น หวังให้เศษเสี้ยวความทรงจำน้อย ๆ เหล่านี้คงอยู่ตลอดไป ให้เป็นหลักฐานว่าครั้งหนึ่งฉันเคยแอบรักใครคนหนึ่งมากถึงขนาดไหน

คำอธิษฐานที่ฝากไว้ในดาวตกของพวกเราไม่ตรงกัน.. เราจึงตกไปคนละทาง

ฉันเคยพร่ำภาวนาขอให้ดาวของเรากลับมาพบกันอีกครั้ง โดยลืมไปว่าดาวหางไม่สามารถโคจรกลับมาเจอกันได้อีก 

มันเกิดขึ้นและดับลงในชั่วขณะ มันมีเพียงดวงเดียวเท่านั้น ไม่มีวันหวนกลับและไม่มีวันตกซ้ำที่เดิม ไม่ว่าจะผ่านไปกี่ปีก็ตาม

ต่อให้ยังมีดาวหางดวงอื่นอีกหมื่นล้านดวงเต็มท้องฟ้าในทุก ๆ คืนของฝนดาวตก ก็คงไม่มีวันได้เจอเธอคนเดิมอีกแล้ว และไม่มีวันไหนที่จะตกสวนกันอีก

ในวันสุดท้ายที่ดาวของเราได้มีโอกาสอยู่เฉียดกัน ฉันโอบหุ้มร่างที่ใกล้สลายของตัวเองไว้
คืนนั้นฉันนั่งรถไฟกลับบ้าน สองมือตระคองกอดตัวเองด้วยความสุขและความทุกข์
รถไฟสองขบวนแล่นสวนทางกันไกลออกไป แสงสว่างในใจริบหรี่แต่ยังไม่ดับลง..


ยังคงหลงรักดาวหางดวงนั้นอย่างข้างเดียวอยู่เสมอ ไม่ว่าจะผ่านไปนานแค่ไหน
SHARE
Writer
Salynne
นิสิตคิดมาก
เขียนทุกอย่างที่รู้สึกแต่ไม่กล้าพูด วาดรูปประกอบเอง

Comments