ถึงคนที่เกลียดที่สุดในตัวฉัน
มีคนเคยบอกว่า
ถ้าอยากรู้ว่าเราคิดยังไงกับชีวิต
ให้ทำอะไรหวาดเสียวดู
เลยไปอ้อนวอนพ่อกับแม่
ว่าไปสวนสนุกกันเถอะมีโปรเดือนเกิด
รีบแจ้นไปสิคะ
ด่านแรกคือที่นั่งมหาภัย
ขาลอยมาเลยแม่ม
กรี๊ดกันจนบอกพ่อว่าหนูกลับได้มั้ย
สุดท้ายก็ไม่เดินต่อไปถึงที่สุด
จนถึงคิว
นั่ง
คาดเข็มขัด
ทำตาปริบๆ
พอเครื่องเคลื่อนตัวออก
เราก็พบว่าทำไมมันสูงแบบนี้
คนที่กล้ากระโดดจากที่สูงๆได้เนี่ย
เขาทำใจขนาดนี้มั้ย
มันวูบไปวูบมาหมุนไปหมุนมา
แรกๆก็ว้ากใหญ่เพราะเวียนหัว
แอบกลัวเหมือนกันเพราะมันลอย
แต่มีอะไรก็ไว้มันก็อุ่นใจหน่อย
สุดท้ายก็ลืมตามากกว่าหลับ
ผลสนุกเฉย ผลการทดสอบนี้ไม่ผ่านละ
มันทำให้กลัวไม่ได้อ่ะ

อันที่เปลี่ยนใจได้จนพูดออกมาว่า
ดีจังที่ยังมีชีวิตอยู่
คือเรือไวกิง
อันแรกมันที่เกาะที่กอดที่รัด
แต่อันนี้มันมีแค่นั่งและโลหะกั้นแค่นั้นเว้ย
เวียงไปรอบแรกก็จอดสนิทแล้ว
ไม่ใช่เรือนะ สติ 
จากนั้นก็กดหน้ากอดแขนน้องกอดเหล็ก
หลับตามิดรับได้แค่ความรู้สึกลมเท่านั้น
ตอนขึ้นไม่เท่าไหร่หรอก
แต่ตอนลงน่ะ
เป็นสิ่งไม่ชอบมากๆเลย
เพราะฝันว่าตกจากที่สูงๆบ่อยมาก
แล้วมาเจอแบบนี้น้ำตาคลอเลย
จากนั้นก็รู้ทันที่ว่าลึกๆแล้ว
ก็ยังขอบคุณตัวเองที่ตัดสินใจจะพยายามอยู่ต่อ
แม้มันจะเป็นแค่การทดลองโง่ๆแบบเด็กๆ
แต่มันคงหลอนใจไปอีกนานล่ะนะ

ถ้าคิดอะไรแบบนี้อีกเราลองไปบันจี้จัมพ์มั้ย
เพื่อสติจะได้กลับมา 
ถ้าความคิดร้ายๆซาดิสม์กับเราก่อน
เราก็จะซาดิสม์ใส่คืน

รอให้ไปโรงบาลคนเดียวได้ก่อนเหอะ
จะให้หมอกล่อมประสาทให้เข็ด

ไม่ยอมให้คำพูดของคนคนนั้นเปล่าประโยชน์แน่ๆ
จะต้องอยู่ต่อไปมีชีวิตรอดต่อไป
ภายใต้วังวนนี้
แม้พรุ่งนี้อาจจะไม่ได้คิดแบบนี้อีกแล้ว
แต่เชื่ออยู่นะว่าจะต้องลากตัวเองได้
ลากตัวเองออกจากความมืด
ไปสู่แสงสว่าง

ตอนนี้คงยังไม่ถึงครึ่งทางหรอกมั้ง

SHARE
Writer
TAddies
Myself
IG : @taddto_sky อีกฟากของขอบฟ้ายังมีฉันอยู่จรง

Comments

TAddies
3 months ago
สวัสดีตัวเราในอดีตตอนนี้กล้าไปหาหมอคนเดียวแล้ว แกเก่งมากเลยรู้ป้ะ หาหมอคนเดียวได้ด้วย แต่ค่ายาแอบขูดเลือดนิดนึงทำใจนะ
Reply