เมนู ความทรงจำ ตลอดกาล?


     แม้จะพยายามเค้นจิตกำหนดสมาธิเพียงใดก็มิอาจมโนถ้อยคำที่สละสลวยอันใด แต่ความหมายจากตัวหนังสือก็มิอาจบ่งบอกเรื่องราวของช่วงเวลานั้นๆได้ทั้งหมด มีเพียงความทรงจำที่เคยสัมผัส...

   จริงอยู่ที่ประสาทสัมผัสของมนุษย์เรามีอยู่ 5 อย่าง แต่ความทรงจำไม่ได้ใช้หนึ่งในห้าสิ่งนี้ แต่พวกเราทุกคนก็ล้วนแต่รู้สึกถึงรสสัมผัสของมัน ความแตกต่างของรสชาติที่หลากหลายทำให้เรามีอดีตที่น่านึกถึงและบางความทรงจำที่ไม่อยากคิดถึงมัน เฉกเช่นเดียวกับอาหาร เมื่อทิ้งไว้นานรูปรสของมันก็จะเปลี่ยนไป ไม่นานสิ่งที่คุณทำในตอนนี้อาจกลายเป็นอาหารจานที่คุณโปรดปรานในวันข้างหน้า แต่เมื่อเวลาผ่านไป รสและกลิ่นของมันก็คงไม่ยียวนชวนลิ้มลองสำหรับคุณอีกต่อไปหรือเรียกได้ว่าเป็นเมนูความทรงจำที่ไม่ต้องการ บางเมนูคุณก็อาจชอบมันไปตลอด ถ้าคุณชอบมันจริงๆ แต่ขนาดมาม่ายังมีวันหมดอายุ ความทรงจำนั้นก็อาจเลือนหายไปโดยไม่รู้ตัวเช่นกัน เพราะฉนั้นความทรงจำที่เราอยากเก็บไว้นานๆ เราไม่ควรจะให้มันเป็นเพียงอาหารจานด่วนที่เราไปจ่ายเงินกินตามร้านที่เปิดขายเมนูนี้แค่ไม่กี่วันแล้วของหมดก็จบเลยหรือเก็บมันไว้ในตู้เย็นให้กินได้นานๆ แต่เราควรฝึกที่จะทำมันให้เป็น ค่อยๆเติมแต่งวัตถุดิบมันลงไปด้วยมือของคุณเอง ทำบ่อยๆจนคุณจำสัมผัสของมันได้ดี ทำจนเป็นนิสัย แล้วเมนูนั้นจะอยู่กับคุณตลอดไป


คำว่าตลอดกาลอาจจะมีจริง ถ้าคุณใส่ใจกับปัจจุบันให้มากพอ.
SHARE
Written in this book
One
Writer
TunlaPhi
None
This is my area

Comments