...มากับลมหนาว
     ฤดูหนาวเข้ามาเยือนแล้ว ในบางเช้าดวงตะวันเริ่มทอแสงตัดกับสายหมอกบางๆท้องฟ้าทอประกายเป็นสีรุ้งทอง  กลิ่นไอหมอกบางๆล่องลอยสัมผัสปะทะผิวและใบหน้า 
     หากพูดถึงฤดูหนาว ทุกคนคงอดไม่ได้ที่จะนึกถึงภาคเหนือ ดินแดนที่เขียวชอุ่มบนยอดดอย ทะเลหมอกที่ขาวดุจปุยเมฆ~~~

     ฤดูหนาวเป็นช่วงเวลาที่ท้องฟ้าสวยที่สุด และเราเองก็หลงรักฤดูหนาว หลงรักป่าเขาจนหมดใจ หลายคนบอกว่า คนโสดมักไม่โปรดฤดูหนาว แต่เห็นจะไม่จริงเลยสักนิด เราว่าฤดูนี้แหละเหมาะที่สุด เหมาะที่จะออกไปใช้ชีวิต ไปเรียนรู้ว่าการอยู่คนเดียวไม่ได้น่าเบื่อเลยสักนิด มันก็แฮปปี้ได้ในแบบของมัน เผลอๆอาจจะตกหลุมพรางการชอบอยู่คนเดียวไปเลยก็ได้^^ ได้ไปพบเจอมิตรภาพจากเพื่อนใหม่ จากคนที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อน แต่พูดคุยกันได้ราวกับว่าสนิทกันมาแรมปี แลกเปลี่ยนทัศนคติในมุมมองที่เราอาจไม่เคยได้สัมผัส ไปนั่งคิดทบทวนถึงเรื่องราวสิ่งต่างๆ และผู้คนมากมายที่ผ่านเข้ามาในชีวิตตลอดปี บางคนอาจจะหล่นหายไปในระหว่างปี บางคนอาจยังอยู่ในชีวิตจริง แต่บางคนอาจยังอยู่ในความทรงจำ แต่ก็นั่นแหละไม่ว่าเขาจะยังอยู่หรือหล่นหายไป อย่างน้อยก็ลองนึกถึงว่ามีอะไรดีๆเกิดขึ้นบ้าง และเราทำผิดพลาดอะไรไปบ้าง เราจะทำอะไรในปีต่อไป อะไรบ้างที่เรายังไม่ได้ทำ แล้วเชื่อสิว่าหลังจากผ่านพ้นฤดูหนาวไป คุณจะกลายเป็นคนใหม่ เป็นคนที่มีแบตเตอรี่ชีวิตอย่างเต็มเปี่ยม ใช้ชีวิตได้แฮปปี้มากกว่าที่เคย 
     

                          ฤดูหนาว สำหรับเราถือเป็นช่วงเวลาของการได้อยู่กับตัวเอง


แล้วเจอกันเชียงใหม่ ฉันจะไปหาเธอทุกฤดูหนาว...


(ลมหนาวฤดูใหม่มาแล้ว แต่คุณคงไม่กลับมาเหมือนลมหนาวสินะ เขาผู้มากับลมหนาวและจากไปกับลมหนาวเช่นกัน เราไม่เคยโกรธคุณเลยสักนิด หากแต่รู้สึกขอบคุณมากกว่าที่ทำให้เราได้เรียนรู้ชีวิตอีกมุมหนึ่ง)
      

    

SHARE
Writer
Melady
Nature is my life
ก า ร เ ดิ น ท า ง | ปลายทาง มักมีเรื่องเรื่องราวระหว่างทางที่น่า “จดจำ”

Comments