ตัวตน  |  ที่สูญเสีย
// เมื่อเช้านั่งรถเดินทางมาสอน
// ก็คิดะไรมันไปเรื่อยเปื่อย
// ตามประสาคนที่อยู่กับตัวเองมากไป
// มันก็จะสร้างโลกความคิดของตัวเองอยู่ตลอดเวลา
// จนอดสงสัยคนอื่นไม่ได้ ว่าเขาเป็นบ้างมั้ย เวลาอยู่เฉยๆคิดเรื่องอะไรกัน




มันจะมีบางวันที่รู้สึกหมดความเซ้ลฟ์ในตัวเอง
สุญเสียความเป็นตัวตน ไปแปปนึง ....

ว่าทำไมกูเป็นแบบนั้นวะ แบบนี้วะ
เกิดอาการไม่พอใจในตัวเอง

มันไม่ใช่นิสัยแย่ๆที่ควรปรับปรุงขนาดนั้น
หรือการไปทำใครเค้าเดือดร้อน เพราะเรา
แต่มันคือความตัวตน ที่มันเป็นไปแล้ว
และแก้ไขอะไรไม่ได้
นอกจากเวลาและสิ่งต่างๆค่อยๆหล่อหลอมเราเป็นคนใหม่
ย้อนกลับไปมองอีก กว่าจะเป็นเราในปัจจุบัน
มันก็มักผ่านช่วงเวลาต่างๆนาๆมา


การที่เรารุ้สึกคุณค่าในตัวเองลดลง
ก็เพราะเวลาที่รู้สึกแตกต่างจากเขามากเกินไป ( อีกแล้ว )
เราก็รู้ตัวว่าเราแปลกก็อย่าสะกิดมาเขี่ยให้เรารู้สึกแตกแยกเลย

เขายิ่งระแวง ระวัง ประหม่า
ที่สำคัญ เขาไม่กล้าเป็นตัวเอง..... เขาเริ่มกลังการไม่ถูกยอมรับ
เขากังวล ว่าทำแบบนี้ เป็นแบบนี้แล้วผุ้อื่นจะไม่ประทับใจมั้ย
เกิดเป็นความวิกลจริตเบื้องต้น

/// บางเรื่องก้ควรจะช่างแม่งบ้างจริงๆอะ \
อนาคตราไม่รู้ว่าเราจะเปลี่ยนไปมากกว่านี้มั้ย
อาจจะชอคที่ย้อนกลับมาอ่านแล้วตกใจ
ที่เคยเขียน เคยพิม เคยคิดอะไรแบบนี้
แต่เอาเถอะ สายบันทึก

เพราะอันที่จริง มันไม่มีใครมานั่งใส่ใจใครต่อใครขนาดนั้น
ที่เขาตัดสินเราผ่าน ๆ เพราะเขาแค่รู้จักเราผ่านๆ
เราเอาคำพูดเขาให้มันผ่านๆไปเถอะ


เพราะการนำเอาเราไปเปรียบเทียบกับใครต่อใคร
คุณค่าแต่ละบุคคลคืออะไร?
และอะไรเป็นมาตรฐาน ?

ซึ่งแต่ละคนไม่เหมือนกัน
และไม่มีใครแทนกันได้
มองมุมดีและ บวกๆ
ว่าแต่ละคนนั้นดีด้านไหน....
และผลักดันสนับสนุนเขาไปให้ถูกที่ก็พอ

ที่สำคัญอย่าไปขัดฝันใคร
ทุกคนมี
ความฝัน ความรัก ความชอบ
มันเป็นแรงผลักดันและไม่ใช่เรื่องน่าอายและเรื่องตลก


อย่าไปคอนโทรล หรือออกแบบชีวิตใครเลย
ออกแบบ และดีไซน์ตัวเราดีกว่า
มันก้าวหน้ากว่าเยอะ



เราเสียเซ้ลฟ์เพราะคนอื่นว่าเฟลแล้ว
แล้วถ้าตัวเราไม่ชอบตัวเอง
มันเฟลยิ่งกว่าเนอะ
แล้วใครจะชอบ


เราต้องการการยอมรับ
ในขณะที่เราก็ลืมไปว่า เราต้องยอมรับตัวเองก่อน ♡

เหมือนบทความนึงที่ชอบที่เคยอ่านมาจากสเตตัสรุ่นพี่คนหนึง
; ว่าที่สุดแล้ว เราก็คือเรา...เราวิ่งหนีตัวตนตัวเองไม่พ้นหรอก ;


ดาร์คได้แต่ควรรู้ให้เท่าทันตัวเองและฉุดตัวเองขึ้นมาให้ทันค่ะ
ว่าเราเป็นอะไร...ทำไมโหมดดึง...และแก้ไขมันยังไงดี

Accept myself for who i am and keep going on!




SHARE
Writer
Longtime
writer
อารมณ์และความรู้สึก ล้วนล้วน

Comments