หนังสือเล่มที่ 101
สวัสดีเจ้าหนังสือกองโต  📚

ฉันยืนดูเจ้าหนังสือที่วางซ้อนเรียงกันอย่างสวยงามบนโต๊ะเขียนหนังสือ มุมโปรดมุมเดิมของฉัน ~

ฉันก็เป็นอีกคนที่ชอบการอ่านหนังสือ
เป็นพวกที่เดินผ่านร้านหนังสือทีไรแล้วเหมือนมีแม่เหล็กดูดดึงตัวให้เข้าไปในนั้น
เวลาเดินเข้าไปในงานหรือมหกรรมหนังสือ ก็อดใจที่จะหยิบหนังสือและแลกตังค์กับแม่ค้าไม่ได้ ( ก็ซื้อหนังสืออ่ะแหล่ะ ฮ่าๆ ) ถึงกับเคยมีครั้งนึงที่ไปยืนอ่านหนังสือที่บูทหนังสือในงานของมหาวิทยาลัย สองสามชั่วโมงจนใกล้จบเล่ม แล้วก็ถึงเวลาเรียนซ่ะก่อนเลยปิดหนังสือแล้วเดินออกจากบูทไป อย่าให้ต้องบรรยายสภาพใบหน้าของแม่ค้านะ ฮ่าๆๆ
คือถ้าไม่ติดกับว่าเป็นนักศึกษาคงใช้หนังสือกองนั้นปาใส่ฉันให้ล้ม คว่ำหน้าเละไปแล้วล่ะ
 ( คิดแล้วก็แอบขำ )

แล้วก็เป็นพวกที่ชอบซื้อหนังสือ ตั้งดองไว้ทีละหลายๆเล่ม แล้วค่อยมาอ่านยามว่าง หรือหมดเวลาจากภารกิจหลัก ( ก็คงจะมีคนเป็นแบบนี้อยู่ไม่น้อยแหล่ะ ฉันว่านะ )

หนังสือที่อ่านก็จะเป็นสไตล์ปลุกพลังจิต ปลุกความคิด เปิดมุมมอง เปิดทัศนคติ เปลี่ยนวิธีคิด ซ่ะเป็นส่วนใหญ่ มีนิยาย วรรณกรรม โผล่มาบ้างบางครั้ง มีแนววิเคราะห์การเมืองเข้ามาบ้างนิดหน่อย

ซึ่งก็อาจเป็นอีกเหตุนึงที่หล่อหลอมทำให้ฉัน กลายเป็นคนที่มีเหตุผล และมองโลกในแง่ดีจนทุกวันนี้
( จะว่าดีก็ดีนะ แต่ก็มักจะโดนทำร้ายจิตใจบ่อยเอาการเลยล่ะ )


หลายๆครัั้งที่ฉันได้มีโอกาสอ่่านหนังสือของนักเขียนต่างๆ มัันทำให้เราได้เปิดมุมมองใหม่ๆ แล้วเห็นทัศนคติใหม่ๆ และความคิดต่างๆมากมาย
 
กว่านักเขียน เขาจะมาเป็นนักเขียน ตีพิมพ์หนังสือให้เราได้เลือกอ่านกันเยอะแยะแบบนี้ เขาต้องอ่านหนังสือมาก่อนกี่เล่มกันละเนี้ย ..

ฉันว่าฉันอ่านเยอะแล้วนะ แต่ดูเหมือนจะยังไม่พอ
ต้องอ่านเยอะเท่าไหร่กันนะ .. ถึงจะได้เป็นนักเขียนกับเขาบ้าง


ในการที่เราอ่านหนังสือ 100 เล่ม ก็จะมีคนอื่นกำลังอ่านหนังสือเล่มที่ 101 อยู่เสมอ ...
ใช่แล้วแหล่ะ ..
ฉันกำลังจะบอกว่า .. การอ่านหนังสือสำหรับฉันแล้ว จะกี่ล้านเล่มก็ยังน้อยอยู่ดี หากแม้ว่าเรากำลังอ่านหนังสือเล่มที่หนึ่งล้านอยู่ก็ตาม ก็จะมีบางคนที่เขากำลังอ่านหนังสือเล่มที่หนึ่งล้านหนึ่งอีกอยู่เช่นกัน

ฉะนั้น อย่าได้คิดเป็นอันขาด ว่าเราอ่านหนังสือเยอะแล้ว เพราะไม่มีคำว่าเยอะสำหรับการอ่านหนังสือ หรอก


อย่าคิดว่าเราเก่งแล้ว เรารู้แล้ว
เพราะยังมีความรู้อีกเป็นล้านๆ ที่เรายังไม่รู้

การทำตัวเป็นน้ำเต็มแก้ว มันโครตน่าสงสารตัวเองเลยนะ .. 
มันเหมือนกับกบที่อยู่ในกะลา คิดแต่เพียงว่าโลกนี้มีเพียงแค่นี้แหล่ะ .. พอแล้ว

ไม่.. มันยังไม่พอ

ลองออกไปร้านหนังสือ
หยิบหนังสือสักเล่มขึ้นมาอ่าน

แล้วเราจะรู้..
ว่ามันยังไม่พอ .... ยังไม่พอจริงๆ 

เราต้องเป็นคนที่อ่านหนังสือเล่มที่ 102 ,103 , 104 ,...  มันต้องใช้ตัวอินฟินิตี้เลยแหล่ะ

อ่่่่่านเถอะเนอะ ... 
รู้ไว้ใช่ว่า ใส่บ่าแบกหามสักหน่อย :)
SHARE
Writer
Tautau
Writer
My life ชีวิตเทาๆ ของผู้หญิงเทาๆ

Comments