เด็กน้อยกับดาวสีเทา
  เด็กน้อยมองดาวสีเทาหม่น
ที่มีรูปทรงไม่ค่อยกลมเเละมีเเรงดึงดูด
ที่ไม่เเน่นอน บนดาวดวงนี้มักจะฝนตกบ่อยๆ 
พร้อมทั้งอากาศเทาๆหมองๆที่สมกับชื่อ
เเม้กระทั่งพื้นที่รอบๆของมันยังไร้สีสัน

สีขาวที่ปนดำของดาวดวงนี้ช่่างตอกย้ำเหลือเกิน
ว่าดาวดวงนี้หดหู่มากมาย
เด็กน้อยคนนั้นเอ่ยถาม...

''เจ้าดาวสีเทา ทำไมคุณถึงมีฝนตกตลอดล่ะ?''

ดาวสีเทาเอ่ยตอบ

''ฉันไม่รู้...เพราะฉันห้ามไม่ให้มันตกไม่เคยได้เลย'
'

"สีของคุณ...เทาหม่นเหมือนอากาศบนดาวคุณเลย''
 
"หรอ...ก็คงเหมือนกับอารมณ์ฉันมั้ง"

หน้าตาของดวงดาวสีเทาเริ่มหม่นหมองลง
นั่นก็ยิ่งทำให้ฝนที่ตกโปรยปรายเทกระหน่ำ
ลงมาอย่างร้ายเเรง 
เด็กน้อยคนนั้นเริ่มหาที่เกาะเเล้วเอ่ยถามอีกครั้ง

''คุณร้องไห้หรอ?''


''เปล่าหรอก''

''เเต่คุณดูหมองๆกว่าเมื่อกี้อีกนะ''



''ปกติคนอื่นเขาก็เห็นฉันเป็นคนสดใสเพราะสายฝนที่ตกลงมาคงทำให้พวกเขาคิดว่าพืชดอกต่างๆคงมีชีวิตสดชื่นมีสีสดใสกว่าเดิมเพราะมีน้ำหล่อเลี้ยงพวกมัน เเท้ที่จริงเเล้วพวกพืชสีเขียวสดใสพวกนั้นหน่ะฉันเเค่ต้องการปกปิดความเศร้าหมองบนดวงดาวของฉันเเค่นั้นเอง''


เด็กน้อยคนนั้นอึ้งกับคำพูดที่ดาวดวงนั้นพูดสักพักหนึ่ง 
เด็กน้อยก็กล่าวออกมา..

"เเล้วคุณไม่โอเคหรอ ที่คนอื่นเขาชอบดาวของคุณ?"


"ถึงฉันจะรู้ว่าพวกเขาจะชอบฉันเเค่ไหน เเต่ฉันก็ไม่เคยสัมผัสได้เลยว่ามันจริงสำหรับฉัน"

"ไม่เป็นไรนะคุณดาว"

เด็กน้อยนั่งลงเเล้วกอดปลอบดาวดวงนั้น
พร้อมพูดคำพูดที่เเสนจะอบอุ่นออกมา
เเล้วดวงดาวดวงนั้นก็ระบายสิ่งต่างๆที่
อัดอั้นในใจออกมาพร้อมสายฝนที่เทกระหน่ำ
เปรียบเสมือนหยดน้ำตาของดาวดวงสีเทาดวงนัั้น

เสียงเด็กน้อยที่เงียบเพื่อรับฟังดวงดาว
ทำให้ดาวสีเทาดวงนั้นไม่รู้สึกถึงความ
โดดเดี่ยวอีกต่อไป ถึงเเม้ลึกๆเเล้ว
ดาวสีเทาจะมีความกังวลอยู่ก็ตาม

ดาวสีเทาพูดกับเด็กน้อยว่า...

"ขอบใจเธอนะ ฉันไม่เคยคิดเลยว่าจะมีคนมองฉันเป็นสีเทาทั้งๆที่บางคนก็เห็นฉันในมุมที่สดใสมาตลอด"


"ไม่เป็นไรค่ะ ยินดีมากเลยนะคะคุณดวงดาวหนูยินดีที่จะยืนอยู่ข้างๆคุณ เพราะอะไรรู้ไหมคะ"



"เพราะอะไรหรอ?"


"เพราะหนูก็เคยทรมานเหมือนคุณ"

เด็กน้อยยิ้มเล็กน้อยก่อนที่จะกล่าวลา

"ขอบคุณนะคะ ตอนนี้ก็เข้าใจคุณเยอะเลยล่ะ"

เเล้วดวงดาวก็มองเด็กน้อยที่เดินจากไป....

"ขอบคุณเธอเหมือนกันนะเด็กน้อย ที่เธอพยายามมองมาที่ฉันอย่างเข้าใจ"

ดวงดาวพูดกับเด็กน้อยที่เดินกลับไปยังดวงดาวที่
เขาจากมา เพื่อมาหาเธอ ดาวสีเทา 



สำหรับบางคนที่เป็นเหมือนดาวสีเทา
นั้นคำพูดที่ดูอบอุ่นมัน
ก็ไม่ได้ทำให้รู้สึกดีขึ้นหรอก 
นอกจากการที่มีใครสักคน
เดินเข้ามาถามเเล้วโอบกอดเขา
เเล้วรับฟังในสิ่งที่เขาอัดอั้นในใจเปรียบเสมือน
มีดที่มันปักตรงกลางหัวใจเเค่
เพียงเเค่สักคนที่เขาจะเข้ามาหยุดฝนในใจ
เเค่นี้ก็เพียงพอเเล้ว.....
รับฟังเเล้วจะเข้าใจ

SHARE

Comments