Archery Life 🎯
ปึก !
ปึก !
ปึก !

เสียงลูกธนูปักลงบนเป้าบอร์ด สามลูกเรียงกันอย่างสง่างาม .. 
" โถ่วววว ไม่เข้าเป้าสักลูก! สวยงามอะไรขนาดนี้ "
ฉันบ่นกับตัวเอง ก่อนเดินต้อยๆ ไปดึงลูกธนูออกจากเป้าด้วยแรงที่อ่อนล้า .. 🙌

" เมื่อวาน 10 9 9 อยู่เลย วันนี้เป็นไรเนี้ยยย "
เสียงเพื่อนข้างๆ พูดขึ้นมาด้วยความแปลกใจ

" เอาน่าาา มันก็มีพลาดกันบ้าง 😌 "
ฉันตอบกลับไปพร้อมเดินหง่อยๆมานั่งบนหญ้าข้างๆเป้าธนู 

ฉันกับเพื่อนทำงานอยู่ที่ชมรมยิงธนูของมหาวิทยาลัย
ชมรมยิงธนูเป็นชมรมน้องใหม่ เพิ่งคลอดมาได้ไม่กี่ปี แต่ก็ได้รับการตอบรับอย่างดี และได้ความสนใจจากพี่น้องนักศึกษาอย่างล้นหลาม

และวันนี้ก็เป็นอีกวันจากทุกๆวัน 
ที่ฉันกับเพืื่อนมักใช้เวลาหลังเลิกเรียนตอนเย็นๆแวะมาน้าวสายธนูยิิงกัััน

" แกคิดว่าคนๆนึง จะสามารถยิงธนูทุกลูกไม่พลาดเป้าได้เลยหรอ ? "
ฉันเปิดประเด็นพร้อมเปิดขวดน้ำดื่มก่อนจะเทเข้าปากด้วยความเหนื่อยล้าจากการซ้อมยิงธนูมา ราวๆเกือบ 2 ชั่วโมงติด

" ก็ไม่แน่นะ ... ดูพวกนักกีฬาสิ เขาโครตแม่นอ่ะ ขนาดเป้าเคลื่อน ยังปักปึก! วงกลางเลยอ่ะ "
เธอบอกพร้อมท่าทางประกอบ  ...

" แล้วไม่คิดหรอ ว่าก่อนหน้าที่เธอจะเห็นมันปักปึก ! ปักปึก ! บนวงกลางเป้าอ่ะ มันต้องผ่านอะไรมาบ้าง? " 
ฉันตอบกลับ

" หมายความว่าไงง่ะ ? "
เธอตอบกลับมาด้วยความงงงวยกับสิ่งที่ฉันพูดไป

" การยิงธนูในตรงเป้า มันไม่ได้ง่ายขนาดนั้นนะ ที่เห็นปักปึก ลงกลางเป้า มันก็ผ่านขอบๆเป้ากันมาทั้งนั้นแหล่ะ พลาดมาเท่าไหร่แล้วก็ไม่รู้ แกจำได้ป่าว ตอนที่เรามาเล่นแรกๆ บ่นกันจะเป็นจะตาย คันหนักบ้าง ไม่มีแรงดึงบ้าง โดนสายดีดแขน เยอะแยะ สารพัด แล้วเพราะอะไรล่ะ ที่ทำให้เราสามารถยิงมันได้ แล้วอยู่กับมันได้จนถึงตอนนี้ ไฟของความอยากไง ไฟที่มันลุกขึ้นมาพร้อมคำว่ารัก "
ฉันเกริ่นไปอย่างสง่า สไตล์พวกที่นิยมนักเขียน

นั้นสินะ ...

" ชีวิตเราก็ไม่ได้ต่างกันหรอก กับการยิงธนูอ่ะ กว่าจะลงเป้า เข้าล็อค ก็ใช้เวลาไปไม่น้อย เวลาเปลี่ยนเป้าใหม่ ก็ต้องคอยปรับสมาธิ ปรับเส้นทาง เวลาสายดีดก็ต้องคอยหาอะไรมาป้องกัน น้ำหนักคันธนูก็ต้องหาที่มันบาลานซ์กับแขนเรา ทุกอย่างมันต้องมีการวางแผนหมดอ่ะ ชีวิต มันไม่ใช่จะสุ่มสี่สุ่มห้ายิงกันได้สักหน่อย "
ฉันพูดต่อ..

ฉันหันกลับไปมองหน้าเพื่อนที่กำลังนั่งฟังอย่างใจจดใจจ่อกับสิ่งที่ฉันพูด 

" ก็อย่างที่ถามอ่ะแหล่ะ เมื่อวาน 10 9 9  อยู่เลย แล้วดูวันนี้สิ ขอบ ขอบ ขอบ 55555++ บ้าบอจริงๆ รู้ไหมว่าทำไม "
ฉันยิงคำถามไป

" ทำไมหรอ ? "
เธอตอบกลับมากับความงงอีกรอบหลังจากที่งงแรกกระจ่าง

" เพราะนี้มันวันนี้ไง .. ไม่ใช่เมื่อวาน 😊 "

ฉันพูดจบแล้วลุกขึ้นไปเก็บลูกธนูกับคันธนู แล้วเดินออกไป ปล่อยให้เพื่อนอีกคน นั่งรุ่นคิดอยู่กับสิ่งที่ฉันได้พูดออกไป 


ใช่แล้วล่ะ 
ยามที่เรายิงธนู หากแม้นพลาดเป้า เราก็ยังคงดึงลูกธนูออกจากเป้า แล้วกลับมายิงใหม่ได้ตลอด

แต่ชีวิตจริงของเรานี้ล่ะ ..
จะได้กลับไปแก้ไขในสิ่งที่เราทำพลาดเป้าในชีวิตเราได้หรือปล่าวน่า ..

ตั้งเป้าหมายในชีวิตให้ดี
ใช้ประสบการณ์ที่ผ่านมาในอดีต ยกคันธนูขึ้น
เอาความมุ่งมันและความตั้งใจน้าวสายให้สุด
เล็งเป้าให้ดี แล้วปล่อยมันออกไปให้สุด

ปึก ! 🎯

ขอบคุณ Archery ที่ให้ฉุดคิด My Life 



SHARE
Writer
Tautau
Writer
My life ชีวิตเทาๆ ของผู้หญิงเทาๆ

Comments

deux
7 months ago
อยากยิงธนูบ้างจัง แถวบ้านไม่มี เศร้าแพร๊บ
Reply
deux
7 months ago
ขายที่ไหนอ่ะ ธนู ^_^
Tautau
7 months ago
ลาซาด้าเลย แกมีทุกอย่าง อิ้อิ้

deux
7 months ago
โอ้ว น่ากลัวจริงๆ