ไอ้เธอมันคือนางแมวยั่วสวาท
มองดูแมวนอนขี้เกียจแล้วอยากเขียนบทกวี
อยากจะบรรยายอากัปกิริยาของเหมียวเจ้านายของเราให้ออกมาเป็นตัวอักษร 
แต่คงไม่มีความสามารถขนาดนั้น เลยทำได้เพียงถ่ายรูปความน่ารักของมันเอาไว้ในภาพถ่าย

การถ่ายรูปแมวคือการบำเพ็ญสมาธิ 
ไม่มีทางรู้เลยว่ามันจะขยับเมื่อไหร่ ท่าทางการโพสต์งู้ยๆ นั้นจะถ่ายทันหรือไม่ 
บางครั้งสิ่งเดียวที่ทำได้ คือเฝ้ามองมันห่างๆ และหมั่นเขี้ยวอยู่ในใจ
(เพราะถ้าเข้าไปกอดบางครั้งมันอาจหนีไปเลยก็ได้)

แมวมันแปลก
ตอนที่เราอยากกอด มันจะหนีหาย แต่พอเราทำงาน มันจะขี้อ้อนสุดๆ
มนุษย์เมื่อจ้องตาแมว ก็ตกเป็นทาสของมันทุกทีไป
ตาแป๋วๆ ของมัน ละลายหัวใจที่เย็นชาของมนุษย์มาเท่าใดกันแล้ว?

ผู้หญิงกับแมวเหมือนกันหรือเปล่า 
ถ้าไม่นับความุ้งมิ้ง สตรีกับแมวนั้นเหมือนกันตรงไหน 
ความเอาใจยาก ความหยิ่ง การคาดเดาไม่ได้ -- ใช่ไม่ใช่

แต่ก็เอาเถอะ 
จะแมวหรือสตรี ถ้ามีให้กอด 
จะโดนข่วน โดนตบ โดนข่ม ยอมเป็นทาสไปบ้าง 
ก็ดีกว่าไม่มีแล้วกัน. 
SHARE
Writer
zupisets
blogger
1DAN*

Comments