ความตายบนโต๊ะอาหาร
อันที่จริงแล้วข้าพเจ้าไม่รู้ว่ามันเกิดขึ้นได้อย่างไร
คุณที่นั่งยิ้มเย้ยมาที่เขาขณะจมกองเลือด 
เลือดที่ท่วมอยู่บนจานพาสต้านั้น
คุณรับประทานมันเข้าไป พาสต้าซอสเลือดที่หอมหวน ทว่าหากเป็นคนอื่นที่ไม่ใช่เขาคุณก็คงไม่ละเมียดละไมรำลึกอย่างที่เป็น

มีดที่คุณถือค่อยๆ ปาดไปอย่างช้าๆ ทาบไปบนลำคอของเขา ซึ่งไม่หายใจแล้ว ไร้ชีวิตชีวา แต่พาสต้าจานนั้นยังคงส่งกลิ่นหอมและส่งรสชาติที่นุ่มละมุนของคาวเลือดแห่งความรัก 

คุณดื่มกินความรักของเขาขณะที่ข้าพเจ้าจ้องมองอยู่ คุณสบตากับข้าพเจ้าเชื้อเชิญให้ร่วมโต๊ะพร้อมดื่มกินความรักอย่างเป็นสาธารณะ

ข้าพเจ้ามองเห็นแววตาของเขาที่ไม่เหลือแม้แต่น้ำตาให้ไหลออกมา ทำให้ข้าพเจ้ารู้สึกสะอิดสะเอียนโดยเฉพาะเมื่อเขาเป็นหนึ่งคนที่ข้าพเจ้าเคยปฏิสัมพันธ์อย่างดี

คุณสูดคลิตอริสของเขาและกัดกลืนมันด้วยความใคร่ความปรารถนาที่ไม่มีที่สิ้นสุด ก่อนที่ภายในจานจะเหลือเพียงความว่างเปล่าราวกับเขาไม่มีตัวตนอยู่ 

และคุณก็ร้องไห้ 
ก่อนที่จะอาเจียนออกมาเป็นตัวเขาเพื่อให้คุณดื่มด่ำกับความขมปร่าที่หอมหวนราวกับไวน์ในภัตตาคารแห่งความมืดมิด
SHARE

Comments