เธอบอกแม่ไปหรือยังว่าเธอรักผู้หญิง :)

ตอนเรามีแฟนเป็นผู้หญิงคนแรก คนที่เรากลัวจะรับไม่ได้ที่สุด 
คือแม่เรา
เพราะแม่เราค่อนข้าง มีทัศนคติลบกับคนที่ รักเพศเดียวกัน

แต่เพราะเรากับแม่ คุยกันทุกเรื่อง แม่เคยรับไม่ได้ ในวันที่เราพยายามบอก 
เราเล่าเหตุ เล่าผลต่างๆนานาที่เราพอจะคิดได้ 
แต่ตอนนั้นเราเด็กมาก มากเกินกว่าจะอธิบายให้ท่านเข้าใจ
แม่มองว่าเราเป็นคนอื่น เป็นแบบที่ท่านไม่ชอบ 
เป็นคนที่พูดอะไรไปแม่ก็ไม่ยอมรับไม่เชื่อมั่น

เราปล่อยให้เวลาผ่านไป
เราค่อยๆแสดงให้ท่านเห็นว่าเราก็คือลูกของท่านคนเดิม 
เราเป็นนักเรียนธรรมดา 
เราช่วยเหลือสังคม 
เราเป็นคนเดิมที่รักและเป็นห่วงท่าน 
เราเป็นเราปกติ คนเดียวกันกับตัวเราคนก่อน ที่จะบอกแม่ว่า เราเป็นแบบไหน

ไม่ได้มีอะไรเปลี่ยนไป

จนเราโตขึ้นอีกระดับหนึ่ง เราเริ่มเปิดอกคุยกัน อีกครั้ง
ท่านเปิดใจจะฟังเหตุผล ในวันที่เราโตพอจะคุยเหตุผล

แต่คราวนี้เราไม่ได้พูดอะไรมากเหมือนตอนเด็กที่พยายามอธิบาย 
เราบอกท่านแค่ว่า
หนูแค่มีความรัก คนที่หนูกำลังคบอยู่ เขาก็แค่มีความรัก
แม่ถามกลับมาว่า 
เราเป็นแบบนี้เราจะไม่มีทายาท ใครจะดูแลเรา เราเป็นผู้หญิง เขาก็เป็นผู้หญิง

นั่นทำให้เรารู้ถึงเหตุผลที่แม่ห่วงเรา 
เราถามแม่กลับว่าการที่แม่มีพ่อ แม่รอให้พ่อมาดูแลไหม ก็ไม่ 
เพราะพวกท่านอยู่กันแบบเพื่อน ท่านเป็นคู่คิดของกันและกัน 
แม่ไม่ได้ให้พ่อเป็นผู้นำทางด้านการตัดสินใจอะไรทั้งนั้น 
ท่านตัดสินใจร่วมกัน ท่านเท่าเทียม

เราก็เหมือนพวกท่าน เราก็เท่าเทียม อาจต่างกันสักหน่อยที่เราไม่สามารถมีทายาทได้ 
แต่ในแง่มุมความรัก แทบไม่ต่างกันเลย 
เราไม่รอให้ใครมาเป็นฝ่ายดูแลใคร เราดูแลกัน เรามีกันเป็นคู่คิด คู่ตัดสินใจ คอยรับฟังกัน 
แล้วผ่านทุกอย่างกันไป สำหรับวันนี้ ที่เรารักคนนี้ เราขอให้แม่เปิดใจ

เท่านั้นเลย 

จนวันนี้ เราทำได้แล้วล่ะ แม่ยอมรับแฟนเรา 
แม่รักเขา 
เหมือนที่เรารัก ☺



เราเป็นกำลังใจให้ทุกคนที่กำลังเก็บเรื่องนี้ไว้เป็นความลับ
มันยากสำหรับคนที่เขาไม่เข้าใจจริงๆค่ะ
เริ่มจากการทำให้เขาเข้าใจนะคะ

เขารักเรา เขาถึงห่วง 
แสดงออกให้เขาเห็น ว่าคนที่เรารัก คนที่เราเลือก ไม่ได้ต่างอะไรกับความรักของคู่อื่น
ถ้าทุกคนมองไปที่ความรัก ไม่ว่าเพศไหนที่รักกัน ก็ไม่ได้มีตรงไหนที่แตกต่างเลย
แต่ถ้าทุกคนไปจำแนกมัน ทุกคนคงไม่มีวันเข้าใจมันในมุมอื่นนอกเหนือจากแบบชาย-หญิง

ทุกความรัก ถ้าเกิดขึ้นแล้ว สวยงามเสมอนะคะ เชื่อเรา ♥
SHARE
Writer
F2302
นักคิดถึง☁️
ผ่านเข้ามาแต่ไม่สามารถผ่านออกไปได้ ☼

Comments