ฉาก CUT NC : Coffee House Special Part2




แสงจากดวงจันทร์สาดส่องกระทบกับสองร่างที่กำลังกกกอดกันอย่างแนบชิดอยู่บนเตียงในห้องนอนของคนพี่ ร่างเล็กกดจูบย้ำเบาๆที่ปากบางเพื่อเป็นการขอลุกล้ำอาณาเขตในปากพี่เขา


เรียวลิ้นเล็กๆแตะหยอกเอินกันอย่างช้าๆ ไม่เร่งรีบ มือข้างซ้ายของเยนาลูบวนอยู่แถวขาอ่อนด้านใน อีกข้างก็ประคองแก้มให้คนพี่รับจูบอันหอมหวานจากเธอ


ยูริเชิดหน้าขึ้นละจากจูบของคนรักเเล้วเม้มปากเพื่อกลั้นเสียงครางน่าอายของตัวเอง เยนาที่ตอนนี้เปลี่ยนจากจูบเป็นก้มลงสูดดมความหอมจากหน้าอกยูริแทน ร่างเล็กเคลื่อนริมฝีปากไปตามขนาดของหน้าอก อ้าปากงับดูดสลับกับใช้ลิ้นกดวนตรงส่วนปลายยอดนั้นเบาๆ


นั่นเรียกเสียงครางจากร่างบางที่ไม่สามารถเก็บกลั้นเสียงเอาไว้ได้ ยูริแอบกลัวเสียงของตัวเองจะดังออกไปจนถึงหูของคนเป็นแม่ ที่ไม่รู้ว่าตอนนี้แม่เธอกลับบ้านรึยัง ขอให้ยังเถอะ เพราะเธอก็ไม่รู้ว่าจะสามารถเก็บเสียงเอาไว้ได้นานแค่ไหน


เยนากำลังติดบ่วงกับหน้าอกของพี่เขา เธอฝากรอยเอาไว้ที่ใต้ราวนม ดูดดุนเบาๆให้เกิดรอยจางๆ ร่างเล็กรู้สึกถึงแรงกดบริเวณท้ายทอย เงยหน้าขึ้นไปมองพี่เขา ส่วนพี่เขาเองก็มองเธออยู่เหมือนกัน มองด้วยสายตาหวานเชื่อมขนาดที่ว่าน้ำผึ้งเดือนหงายก็หวานไม่สู้


ร่างเล็กโน้มตัวขึ้นไปจูบพี่เขาอีกครั้งก่อนจะค่อยๆเลื่อนตัวลงไปหาสิ่งที่ยังรอคอยเขาอยู่ด้านล่าง กดจูบไปทั่วขาอ่อนเป็นการทักทาย จากนั้นจึงค่อยๆขยับใบหน้าเข้าหาตรงจุดรวมของความรู้สึกกลางกาย


ยูริสะดุ้งเบาๆเมื่อจุดกระสันโดนบุกรุกโดยคนรักขนอ่อนลุกชันเมื่ออีกคนสอดลิ้นเข้าไปสำรวจข้างใน รู้สึกดีจนเผลอแอ่นสะโพกขึ้นตามแรงที่อีกคนกระทำ ร่างบางกำลังรู้สึกเหมือนจะขาดใจตายเพราะร่างเล็กไม่ยอมให้เธอไปถึงจุดสูงสุดของอารมณ์ซักที


เยนาแกล้งถอนลิ้นออกมาแล้วยกตัวขึ้นให้เสมอกัน ร่างเล็กอมยิ้มให้กับอีกคนที่ยู่หน้ามองกันอยู่ ยูริมองค้อนให้ทีนึงกับความขี้แกล้งของอีกคน ยูริกำลังจะอ้าปากถามว่าทำไมถึงชอบแกล้งเธอนัก ก็ต้องหยุดความคิดนั้นเอาไว้ ก่อนที่เธอโผเข้ากอดร่างของคนรักเมื่ออีกคนเล่นสอดนิ้วเรียวเข้าไปในตัวเธอแบบไม่ทันได้ตั้งตัวนี่แหละ


"อ่ะ..อืออ"


เยนาก้มลงไปจูบพี่เขาเป็นการขอโทษที่แกล้งกัน กดจูบเน้นย้ำเพื่อเป็นการปลอบให้หายตกใจไปด้วย ยูริเลื่อนมือขึ้นไปกอดรอบคอคนข้างบนไว้เป็นการยึดเหนี่ยว


ร่างเล็กค่อยๆขยับนิ้วเรียวที่แช่ค้างเอาไว้ในตัวพี่เขา จากเบาๆก็เปลี่ยนเป็นเร็วขึ้นตามลำดับ สะโพกบางของคนพี่เริ่มขยับส่วนทางกับแรงที่อีกคนกระทำ


เสียงครางที่ไม่สามารถเก็บเอาไว้ได้นั้นเริ่มดังขึ้นเรื่อยๆตามแรงอารมณ์ที่กำลังปะทุออกมา เสียงหอบหายใจสลับกับเสียงครางหนักๆของยูริทำให้เยนารับรู้ถึงความทรมานที่พี่เขาใกล้จะปลดปล่อย


ร่างเล็กเร่งขยับข้อมือเพื่อช่วยอีกคนให้หายจากความทรมาน ร่างบางเชิดหน้าขึ้น อ้อมแขนที่กอดรัดอีกคนก็เริ่มแน่นขึ้น ก่อนที่สะโพกบางจะกระตุกเบาๆ ผนังด้านในร้อนจัดบีบรัดเรียวนิ้วแน่นจนของเหลวสีใสไหลออกมา เยนาค่อยๆถอนนิ้วที่แช่ค้างไว้ออก ก่อนจะก้มลงไปทำความสะอาดข้างล่างให้คนพี่จนหมด


เยนาดึงอีกคนให้หนุนแขนตัวเองไว้ แล้วตระกองกอดพี่เขาแน่น ยูริปล่อยให้อีกคนกอดจูบเธอจนพอใจก่อนที่ร่างเล็กจะผละออกแล้วพูดขึ้น


"เยนรักพี่นะ.. รักพี่มากๆ"


"..."


"ขอบคุณนะคะ" พูดจบก็จุ้บไปทั่วหน้าพี่เขาให้ได้โดนอีกคนทุบเข้าให้ที่แขน


"โอ้ย มันเจ็บนะพี่"


"ก็ขี้แกล้งนี่"


"แล้วไม่รักหรอ?" เยนาสบตาอีกคนอย่างจริงจัง พี่เขายิ้มให้เบาๆก่อนจะเงยหน้ามาจูบเธอแทนคำตอบ


"รักสิ พี่รักเยนมากๆเลยค่ะ"


"จริงนะ.."


"อื้อ"


"งั้นขออีกรอบ"


"ไอคนหื่น.."



ตามไปอ่านเรื่องเต็มได้ที่จอยลดานะคะ #บ้านกาแฟของเจ้าเยน 

                      ขอบคุณค่ะ❤️
SHARE

Comments