Bookstore 🌧
เธอย้ายร่างบอบบางของตัวเองจากโต๊ะญี่ปุ่นริมหน้าต่างไปที่เคาน์เตอร์หน้าร้าน หยิบการ์ตูนเล่มใหม่จากลังใต้โต๊ะออกมาฉีกห่อสองสามเล่ม ทิ้งตัวลงนั่งที่เก้าอี้แล้วเปิดอ่านมัน

"เอาอีกแล้วนะ แกจะอ่านจนไม่เหลือไว้ขายเลยใช่มั้ย ฉันเปิดร้านหนังสือให้แกหาเงินใช้ ไม่ใช่เอาแต่อ่านหนังสือจนหมดร้านไม่สนใจลูกค้า" พี่ชายขี้บ่นเดินออกมาจากหลังร้านพร้อมกับกล่องนมในมือ "เอ้านี่ ฉันจะออกไปข้างนอก อย่าลืมกินข้าวซะล่ะ" เขาวางนมไว้บนโต๊ะเคาน์เตอร์แล้วเดินออกไปอย่างเร่งรีบ

"ก็เห็นออกไปข้างนอกตลอดนั่นแหละ" ร่างเล็กบ่นเบาๆแล้วเจาะนมดูดทีเดียวหมดกล่อง ก่อนจะปิดหนังสือแล้วเดินไปที่หน้าต่างบานเดิม

ร้านหนังสือเล็กๆที่อยู่ชั้นหนึ่งของตึกแถวโทรมๆ เป็นร้านอับๆมีหน้าต่างกระจกเพียงบานเดียวอยู่ด้านในสุดของร้าน ประตูไม้ขัดเงาดูดีที่สุดในนี้ แต่วันนี้ยังไม่มีลูกค้าสักคนเปิดมันเข้ามา กลิ่นหนังสือตลบอบอวลอย่างนี้ทุกวัน ด้านหลังร้านมีห้องน้ำกับห้องนอนอย่างละหนึ่งห้อง ร้านหนังสือเล็กๆนี้คือโลกทั้งใบของเธอไปแล้ว

หลังบานกระจกมีภาพของถนนเลนเดียวที่มีรถติดเนื่องจากฝนตกติดต่อกันหลายชั่วโมง ฝนตกทุกวันจนไม่มีใครอยากจะออกจากบ้าน

เธอชอบฝน และจะชอบมากกว่าเดิมในตอนที่เธอได้ยืนอยู่ในร้านแบบนี้ ฝนสวยงามเสมอถ้าเราไม่เปียกเพราะมัน

ภายในร้านไม่ต้องเปิดเครื่องปรับอากาศใดๆก็เย็นสบาย นั่นก็เป็นเพราะฝนเช่นกัน ฝนดีจริงๆเลยนะ

แอดดด

เสียงประตูไม้หนักๆถูกเปิดออก ร่างเล็กละสายตาจากหน้าต่างหันไปมองที่หน้าร้าน ผู้ชายร่างสูงสวมเสื้อกันหนาวมีฮู้ดสีดำร่างกายเปียกปอนเดินเข้ามาแล้วมองหาอะไรสักอย่าง

"ไม่มีใครเลยหรอ" เขาบ่นออกมาเบาๆ แต่ความเงียบในร้านทำให้อีกคนที่อยู่ด้านในสุดได้ยิน

หญิงสาวถอนหายใจออกมาเบาๆแล้วเดินเข้าไปหาชายแปลกหน้า ไม่แปลกใจที่เขาไม่เห็นเธอ เพราะใครๆก็มองข้ามเธอกันทั้งนั้น เธอไม่โดดเด่นพอจะให้ใครมาเห็นหรอก

"สวัสดีค่ะ" เธอเอ่ยนิ่งๆ แล้วมองหยดน้ำจากร่างของเขาหยดลงพื้นจนเจิ่งนอง หนังสือพวกนี้ไม่ชอบน้ำสักเท่าไหร่

"เฮ้ย! ตกใจหมด" เขาสะดุ้งสุดตัว ยกมือลูบหน้าอกตัวเองอย่างคนขวัญเสีย "คนหรือผีครับ" พูดจบเขาก็ตระครุบปากตัวเองไว้แน่น รู้ตัวว่าทำตัวแย่เกินกว่าที่ควร ในการพบกันครั้งแรก

"ไม่เป็นไรหรอกค่ะ ฉันชินแล้ว" เธอเดินไปทิ้งตัวลงนั่งที่เก้าอี้หลังเคาน์เตอร์ แล้วก้มหน้าอ่านหนังสือไม่สนใจเขา ทำให้ร่างใหญ่โตของเขาเริ่มเงอะงะ

"เอ่อ...คือผม...ผม" เขาพยายามจะพูดแต่เธอก็เอาแต่ก้มหน้าก้มตา ทำเอาพูดไม่ออก "คุณครับคุณ" ร่างสูงตัดสินใจสะกิดเธอให้สนใจเขาสักนิด

"คุณแค่อยากจะหลบฝนใช่มั้ยคะ ยืนอยู่แค่ตรงนี้ก็พอ ไม่งั้นหนังสือพวกนี้จะไม่ชอบใจเอา" เธอเอ่ยออกมาโดยไม่เงยหน้ามองเขาสักนิด

"ไม่ใช่ๆ คือผมอยากหาหนังสือสักเล่ม" คำพูดของเขาทำให้เธอเงยหน้าขึ้นมองเขาอีกครั้ง "หน้าปกเป็นรูปดาว เล่มสีน้ำเงินน่ะครับ"

"จำชื่อเรื่องได้มั้ยคะ"

"นั่นเป็นสาเหตุให้ผมเดินมาถึงร้านของคุณ พอไม่รู้ชื่อเรื่อง พวกเขาก็ไม่อยากจะหาให้" ชายหนุ่มบิดน้ำจากแขนเสื้อตัวเองจนน้ำไหลลงสู่พื้นมากมาย "ตายล่ะ ขอโทษทีครับ เปียกไปใหญ่"

"รอตรงนี้นะคะ" เธอย้ำกับเขาแล้วเดินไปหาหนังสือที่ว่า เพราะร้านมีขนาดเล็กจึงมีตู้หนังสือเพียงสองแถว และหนังสือแต่ละเรื่องก็มีเพียงไม่กี่เล่ม

ไม่นานร่างบางก็เดินมาวางหนังสือสามเล่มลงบนเคาน์เตอร์ เธอให้เขาดูทีละเล่มว่าเรื่องไหนเป็นเรื่องที่เขาต้องการ

"นั่นไง เรื่องนั้นครับ ขอบคุณจริงๆ คุณหามันเจอได้ยังไง" เขาอยากจะพุ่งตัวไปหยิบมันมากอด เพียงแต่สภาพตอนนี้ทำได้เพียงยืนเฉยๆเท่านั้น

"เรามีหนังสือไม่เยอะเท่าไหร่ คุณก็เห็นสภาพของร้าน" เธอหยิบหนังสือเล่มนั้นมาห่อปกแล้วยัดใส่ถุงส่งให้เขา

"ผมจะจ่ายเงินแต่ขอฝากหนังสือไว้ที่นี่ก่อนได้มั้ยครับ ฝนข้างนอกคงไม่ปล่อยให้อะไรกลับไปแบบแห้งๆ" เขาล้วงกระเป๋าเงินออกมา

"ได้ค่ะ สามร้อยสี่สิบห้าบาท" เธอรับเงินของเขามาแล้วเก็บถุงหนังสือลงลิ้นชักเคาน์เตอร์

"เอ่อ ขอโทษนะครับ พอจะมีร่มหรือ..."

"คุณกลัวตรงไหนจะเปียกอีกหรือคะ" เธอถามก่อนที่เขาจะพูดจบ

"อ่า นั่นสินะครับ ฮ่าๆ" ร่างสูงเกาหัวเก้อๆ "จริงๆแล้วผมแค่ยังไม่อยากออกไป"

"คุณอยู่ได้ค่ะ จนกว่าคุณจะเบื่อ"

จากนั้นทั้งสองคนก็ใช้เวลาร่วมกันแบบเงียบๆ มีเพียงเสียงฝนเท่านั้นเองที่กำลังพูด...



SHARE
Writer
00AM
เป็นเด็กเลี้ยงแกะ
ที่ไม่ได้พูดแต่เรื่องโกหก

Comments