วันที่หัวใจไม่รู้สึก
ตอนที่เราเจอกันวันนี้
จู่ๆฉันก็รู้สึกเศร้าอย่างประหลาด
"เวทมนต์"นั่นจางหายไปแล้ว
ฉันไม่รู้สึกเขิลอาย ไม่เป็นตัวของตัวเองอย่างก่อนอีกแล้ว
ไม่มีความรู้สึกอยากให้เวลาหยุดนิ่ง
ไม่รู้สึกว่าระหว่างทางในรถไม่อยากให้ถึงบ้านเลยอีกแล้ว
...
ฉันควรจะดีใจ
ที่ไม่ต้องไปรักคนที่ไม่มีวันรักตอบกลับมาได้
ฉันควรจะดีใจ
ที่ไม่ต้องอยู่ในสถานะคนแอบรัก หวังดีเสมออีกแล้ว
...
ความเศร้านั้น ถ้าจะอธิบายจริงๆ
ก็คงเป็นความเศร้ารวมๆต่อชีวิต
ไม่ใช่ต่อความรัก หรือคนๆหนึ่ง
..

เศร้าต่อชีวิตในแง่ที่ว่า โลกนี้ช่างธรรมดาเหลือเกินในวันที่เราไม่รักใครอย่างเสน่หา
เหมือนความผูกพันธ์ต่อโลกค่อยๆขาดลงทีละเรื่องสองเรื่อง จู่ๆก็เออแบบ
ทุกอย่างล้วนเกิดขึ้น ตั้งอยู่ และดับลงอย่างที่เขาว่าๆกัน
...
แม้แต่ความรู้สึกเราเอง เราก็ควบคุมไม่ได้
วันนึงจู่ๆก็ตื่นมาพบว่า
เรื่องหรือคนที่ทำให้เรามีความสุขในเมื่อวาน พอวันนี้ก็ไม่ใช่อีกแล้ว
เช่นนั้นแล้วจะเรียกร้องเอาอะไรจากคนอื่นเล่า



SHARE

Comments