ว้าว
รู้สึกหายหน้าไปนาน ตั้งแต่เปิดเทอมสองมา
เราเป็นนักศึกษาเต็มตัวแล้วล่ะ สลัดคราบนักเรียนทิ้งไปหมดไม่เหลือเค้าเดิมแล้ว
แต่ถึงจะบอกว่าเป็นนักศึกษา ก็ไม่ได้พร้อมใจที่จะศึกษาซักทีเดียวแฮะ มีหลายครั้งที่รู้สึกต่อต้านกับการเรียนบางวิชาเหมือนกัน


แหม
ก็มันไม่ตรงไทป์นี่นา ไม่ได้เตรียมใจว่าเข้าคณะนี้มาจะต้องได้เรียนวิชานี้ซักหน่อย 
เหมือนกับคนหน้าใหม่ๆ ที่เข้ามาในชีวิตนั่นแหละ บางคนก็ดีใจที่ได้เจอนะ แต่กับบางคนก็…ครั้งเดียวเกินพออะ 555555 


พอมานั่งคิดแบบนี้ก็กลัวเหมือนกันนะ กลัวว่าเราจะเคยเป็นวิชาที่ไม่น่าเรียนของใครบ้างหรือเปล่า? (a.k.a ความทรงจำแย่ๆ) รู้สึกว่าถ้าตัวเองคิดแบบนี้ได้ คนอื่นก็คิดแบบนี้ได้เหมือนกันนั่นล่ะ เราเคยเป็นแบบนั้นแบบนี้ของใครมั้ยนะ?


ไม่เอาที่เคยสิ ปัจจุบันอาจจะเป็นอยู่ก็ได้


อ๊าก มีอะไรก็บอกกันนะเพื่อนๆ



คุณด้วย หวังว่าเราจะไม่เป็นบทความที่ไม่น่าเข้ามาอ่านของคุณนะคะ
;___;
SHARE
Writer
badlittlegirl
Reader/Shipper
งอแงอ่ะ

Comments