WHY DID I FALL IN LOVE WITH YOU
กำลังจะเข้าหน้าหนาวอีกแล้ว
การมาอยู่กรุงเทพคนเดียว แม้จะเข้าปีที่ 4 แล้ว แต่ก็ทำให้รู้สึกหนาวกว่าเดิมทุกปี

เรามักสัมผัสความหนาวได้เร็วกว่าคนอื่นเสมอ 
อาจเพราะเลือดน้อย อาจเพราะความดันต่ำ 
เลยต้องพกเสื้อคลุมเพิ่มขึ้น และห่มผ้า 2 ชั้น แม้จะเปิดแค่พัดลมก็ตาม

เขาบอกว่าคนติดผ้าห่มคือคนที่ชอบให้คนอื่นกอด
ไม่รู้สิ อากาศในห้องสี่เหลี่ยมเล็กๆ นี้ อาจจะหนาวเกินไปสำหรับเรา




ตอนนี้ฝนตกอีกแล้ว อากาศยิ่งชื้นและเย็นขึ้น
เรายังนอนอยู่บนเตียงด้วยความขี้เกียจ 
การสูดดมกลิ่นน้ำยาปรับผ้านุ่มในผ้านวมหนาๆ 
มักทำให้เราสบายใจกับการนอนมองวิวข้างหน้าต่างเสมอ
แม้ฝนจะยิ่งตกหนัก จนเสียงฟ้าผ่าทำเอากระจกสั่นไปหมด


เสียงฝนแทบจะกลบเพลงจากแมคบุ๊คเครื่องเล็กของเราไปซะหมด


どうして…君を好きになってしまったんだろう?
ทำไมผมถึงตกหลุมรักคุณ?
どんなに時が流れても君はずっと
ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานเท่าไร
ここにいると 思ってたのに
ผมยังคิดว่าคุณนั้นยังอยู่ตรงนี้เสมอ

ตอนเด็ก เราคิดว่าการเข้าหน้าหนาว เหมือนการเตรียมตัวเริ่มต้นใหม่
เมื่อไหร่ที่หายใจเข้าแล้วรู้สึกเย็นที่ปลายจมูก
เหมือนสัญญาณเตรียมตัวว่า เรากำลังจะเติบโตขึ้นอีกปีแล้ว

เราเกิดวันปีใหม่ ข้อดีข้อเดียวของมัน คือง่ายต่อการนับอายุ
เราอายุเพิ่มขึ้นพร้อมกับการนับปีของทุกคน

แต่ไม่กี่ปีที่ผ่านมา เราไม่ได้ยินดีกับมันมากนัก
เมื่อเราอายุมากขึ้น เราเริ่มรู้สึกว่ามันยากขึ้นทุกๆ ปี

ช่วงเวลาที่สูดหายใจแล้วรู้สึกเย็นที่ปลายจมูก
มันมากพร้อมกับความชื้นที่หางตา แต่น้ำมูกที่อัดแน่นเต็มจมูกไปหมด

ปีที่ผ่านมา เราแม่งเพิ่งสัมผัสความเศร้าจากเรื่องพวกนี้ครั้งแรก
เราไม่ได้เรียกมันว่าความรัก เพราะมันคงไม่มากพอสำหรับความผูกพัน
เราก็ยังตอบไม่ได้ว่ามันเรียกว่าอะไร
มันกระดากปากที่จะบอกว่ามันเป็นเรื่องรักๆ

แต่มันก็เป็นการเปิดใจมากพอ ที่จะมองและศึกษาคนๆ หนึ่ง




เราไม่เคยมีแฟนจริงจัง
ความรักเป็นเหมือนภาษาต่างดาวมากสำหรับเรา
มันใหม่ มันแปลกประหลาด จนเรารู้สึกต่อต้านมันบ้าง
แต่เราคิดว่าทำความเข้าใจกับมันได้
ในทางทฤษฎีการเป็นผู้ให้คำปรึกษาที่ดีกับเพื่อน

ปีก่อนช่วงเวลานี้คือ ช่วงเวลาที่เรากำลังสัมผัสความรู้สึกว่าเราอกหักอย่างแท้จริง
เออ มันก็ตลกดี อะไรที่เกิดมาไม่เคย ก็รู้แล้วตอนนี้ว่าเป็นยังไง


でも君が選んだのは違う道
แต่คุณก็ได้เลือกเดินไปในเส้นทางอื่นแล้ว

มันไม่ได้ต้องร้องไห้ฟูมฟาย
เราแค่หยุดชะงักไปซักพักนึง 

อืมม

มันเป็นความรู้สึกที่เข้าใจได้   เข้าใจได้แหละ ว่าเจ็บ
แต่แก้ไขอะไรไม่ได้ จะให้ทำยังไงล่ะ
เขาเลือกคนอื่นไปแล้ว 


どうして…君に何も伝えられなかったんだろう?
ทำไมผมถึงไม่สามารถบอกให้คุณรู้ได้?
毎日毎晩募ってく想い
ความรู้สึกนี้ที่มันยังคงอยู่ทุกเวลา
溢れ出す言葉 解ってたのに (もう届かない)
มีคำพูดมากมายที่อยากให้รับรู้ (แต่ไม่เคยไปถึงเธอสักคำ)





เราเริ่มต้นการผ่านปีใหม่มาได้ด้วยการรับมือกับความหนาวจนชา




แต่การได้รู้จักกับคุณ ทำให้หัวใจเรารู้สึกอบอุ่นขึ้นมาบ้าง

บางทีคุณก็เหมือนถุงฮีตเตอร์ที่เราชอบเอาใส่กระเป๋าเสื้อไว้

เราพบกันผ่านความชอบที่มีร่วมกัน
และเราประทับใจมาก สำหรับที่ชอบภาพถ่ายของเรา ก่อนที่จะรู้จักเรา
มันคือสิ่งที่เรารัก และเรายินดีมากที่คนอื่นจะรักมันด้วย

ไม่รู้สิ เราไม่มีอะไรที่เกี่ยวข้องกันเลย
ในการงาน การเรียน เพื่อน หรือญาติผู้ใหญ่
คุณเป็นใครก็ไม่รู้ที่ใช้คำว่าบังเอิญได้สิ้นเปลืองมาก

初めて出会ったその日から 君を知っていた気がしたんだ
จากวันที่เราพบกันครั้งแรก ผมก็รู้สึกราวกับว่าเคยรู้จักคุณมาก่อน
あまりに自然に溶け込んでしまったふたり
พวกเราหล่อหลอมกันเป็นหนึ่งเดียวอย่างธรรมชาติ
何処へ行くのにも一緒で 君がいることが当然で
พวกเราไปทุกๆที่ด้วยกัน คุณมักจะอยู่ข้างกันเสมอ
僕らはふたりで大人になってきた
พวกเราเติบโตมาด้วยกัน

เราอาจจะเคยพบกันมาแล้วหลายครั้ง 


คุณชอบทักมาถามเรื่องรูปของเรา
เราก็ยินดีตอบ เหมือนที่ตอบคนทั่วไป เราอยู่ในพื้นที่ที่แลกเปลี่ยนกันได้อยู่แล้ว
เราไม่ได้สังเกต ไม่ได้สนใจอะไรคุณมากมาย
เราคิดว่า คุณแค่ชอบรูป มันก็แค่รูปถ่ายสีขาวดำธรรมดาทั่วไป




มันควรจะจบลงแค่นั้น
แต่สุดท้ายมันก็ไม่ใช่แค่รูป 

เราพบว่าเราชอบกล้องเหมือนกัน ชอบกินอะไรคล้ายๆ กัน ชอบฟังเพลงแนวเดียวกัน
มันบังเอิญจนน่าตกใจ ว่าก่อนหน้านี้เราอาจจะเดินผ่านกัน โดยไม่รู้จักกันก็ได้

แล้วเราก็ได้พบกันจริงๆ 
ในวันหยุดวันหนึ่ง ที่เราบังเอิญว่างตรงกัน

วันนั้นเราใช้เวลาเดินไปเรื่อยๆ อย่างไรจุดหมายด้วยกัน
วันนั้นเรารับรู้สึกความอบอุ่นของแสงแดดในหน้าหนาว

เหมือนว่าเราจะสูงไม่ถึงไหล่คุณด้วยซ้ำ
คุณดูดีกว่าในรูปถ่ายมากจนน่าตกใจ
แต่มองครั้งแรก เราก็จำได้แหละว่าเป็นคุณ
เหมือนตอนนั้นในร้านกาแฟจะมีแค่คุณ ที่นั่งอยู่คนเดียว


บังเอิญจัง วันนั้นเราแต่งตัวเหมือนกัน
เสื้อยืดสีขาว กางเกงขายาวสีกรม และรองเท้าผ้าใบ
เราผลัดกันโบ้ยไปมา ว่าใครแต่งตามใครกันแน่


คุณเป็นคนอารมณ์ดี และเราเป็นคนบ้า
เราเลยได้หัวเราะกันไปตลอดทาง
มันดีพอจะกลบเกลื่อนความขัดเขินของกันได้บ้าง
 



でも君が選んだのは違う道
แต่ทำไมคุณถึงได้เลือกเดินจากไปล่ะ

คุณบอกว่า คุณไม่ค่อยชอบถ่ายรูป เพราะมันเขินๆ ที่ต้องอยู่หน้ากล้อง
คุณบอกว่า คนอื่นถ่ายรูปให้ไม่ค่อยดีเท่าไหร่ เลยไม่ค่อยมีรูปตัวเอง
คุณบอกว่า คุณไม่ค่อยชอบถ่ายรูปคน แต่ก็อยากลองดูเหมือนกัน

แต่คุณหยิบกล้องมาถ่ายรูปเรา
วันนั้นเป็นวันที่เราเขินกล้องครั้งแรกเหมือนกัน




どうして…君を好きになってしまったんだろう?
ทำไมผมถึงตกหลุมรักคุณ?
どんなに時が流れても君はずっと
ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานเท่าไร
ここにいると 思ってたのに (もう叶わない)
ผมยังคิดว่าคุณนั้นยังอยู่ตรงนี้เสมอ (แต่ก็ไม่มีอีกต่อไป)

วันหนึ่งที่เรากำลังจะกลับจากจตุจักร
คุณก็มาเดินเล่นเหมือนกัน
คุณอาสาจะมาส่งเราขึ้นรถ แต่เราเกรงใจเกินกว่าจะให้คุณเดินมาหา

เราชอบบังเอิญเจอกันที่ร้านล้างฟิล์ม
อย่างน้อยก็เดือนละครั้ง ตามกำหนดที่เราต่างใช้ฟิล์มหมดม้วนแล้ว




เราได้คุยกันมากขึ้น เพราะเราสบายใจที่จะได้แชร์เรื่องความชอบ
กับคนที่มีทัศนคติคล้ายๆ กัน 

การรู้จักกันผ่านความชอบที่เหมือนกัน
โดยไม่มีข้อแม้บีบบังคับ อย่างการทำงาน การเรียน 
เป็นเพื่อนของเพื่อน หรือเป็นญาติพี่น้อง
มันเป็นความรู้สึกที่พิเศษ
เพราะเราไม่ได้ถูกสังคมบังคับให้ต้องรู้จัก

เราต่างสมัครใจที่จะรู้จักกัน


เรามักแชร์เพลงกันตอนก่อนนอน และตอนตื่นนอน
คุณคงไม่รู้ แต่เราเก็บเป็นเพลย์ลิสไว้ด้วย
เรามีเพลงเกือบร้อยเพลง เอาไว้ฟังแก้เบื่อได้ตลอด

เราชอบเพลงในไอพอตที่คุณแบ่งหูฟังให้เราฟังข้างนึงตอนอยู่บนรถไฟฟ้า 
เพลงที่เราถึงกับถามว่า คุณฟังเพลงแบบนี้ตอนขึ้นรถหรอ

เราชอบเพลงที่บังเอิญเปิดตอนเราไปเดินห้างกัน
ไม่รู้ว่าปกติคุณเป็นแบบนี้หรือเปล่า
แต่เราดีใจ ที่คุณก็บ้าเต้น และร้องไปกับเรา 
กลางชั้นวางสินค้า และที่อีกมากมายที่เราต่างก็ไม่รู้จัก 

เรามีเพลย์ลิสของคุณและเรา
เพลงที่ไม่ว่าจะไปที่ไหน หรือจะปล่อยให้เพลงเล่นไปเองไปแค่ไหน
มันก็จะต้องมีเพลงของเราอย่างน้อยหนึ่งเพลงเสมอ


特別な意味を持つ今日を 
วันนี้เป็นวันที่มีความหมายพิเศษ
幸せがあふれ出す今日を
วันนี้คุณยืนอยู่ตรงนั้นด้วยใบหน้าที่มีความสุข
綺麗な姿で神様に誓ってる君を
ช่างสวยงามตอนที่สวดอ้อนวอนกับพระผู้เป็นเจ้า
僕じゃない人の隣で 祝福されてる姿を
อยู่ข้างๆใครบางคนที่ไม่ใช่ผม และภาพของคุณที่รับการอวยพร
僕はどうやって見送ればいいのだろう?
ผมจะทำอย่างไรดีเพื่อที่จะอดทนยืนอยู่ข้างๆคอยมองดูอย่างนี้?


เวลาที่ผ่านมาจะครบปี ทำให้เรานึกถึงหนังเรื่อง secson change ที่เรากับคุณชอบ
เรามีความสุขมาก กับความอบอุ่นในใจแปลกๆ นี้

คุณเข้ามามีส่วนร่วมกับความชอบของเราไปแล้ว
เหมือนสิ่งที่เราทำปกติในชีวิตประจำวัน จะมีคุณมาเป็นภาคเสริม

เราเปิดรับคนคนหนึ่งเข้ามาโดยไม่รู้ตัว
เราไม่ได้เอะใจไปเลยว่า คุณจะเข้ามาได้ขนาดนี้
อาจเป็นเพราะไม่ได้เริ่งรีบ เราไม่ได้พยาม
มันเป็นไปอย่างปกติ แต่ค่อยๆ เพิ่มขึ้น


แล้วมันก็หายไป


もうどうして…君を好きになってしまったんだろう?
เพราะอย่างนี้ ทำไมผมถึงตกหลุมรักคุณ?
あの頃の僕らの事を (もう戻れない)
พวกเราไม่สามารถย้อนกลับไปเวลานั้นได้อีกแล้ว (ผมได้แต่คิด)
考えた…(もう戻らない) 考えた…
แล้วพวกเราจะเป็นอย่างไร (ผมได้แต่คิด) แล้วพวกเราจะเป็นอย่างไร 


เหมือนเวลาที่อากาศเย็นเริ่มเข้ามากรุงเทพตอนปีที่แล้ว
เพียงแต่ปีนี้มันยิ่งหนาวจนเจ็บกว่าเยอะ

เราไม่ได้ต้องร้องไห้ฟูมฟาย
เราแค่หยุดชะงักไปซักพักใหญ่ๆ ที่คุณหายไป

เราไม่ได้ตามหาคุณหรอก คุณรู้อยู่แล้วว่าจะติดต่อเราได้ที่ไหน
คุณแค่หายไป เราแค่ไม่ได้ตามหา
เราแค่มองอยู่ห่างๆ 

เราไม่มีเหตุผลที่จะไปตามหาความสัมพันธ์ที่ไร้ชื่อเรียกนี้หรอก
แม้เราจะหวังว่าซักวันมันจะมีชื่อเรียกดีๆ ก็ตาม

เราไม่ได้โวยวาย  หรือแม้แต่ตั้งคำถามกับคุณ
เพราะการหายไปมันเป็นคำตอบอยู่แล้ว

คุณเลือกคนอื่นไปแล้ว




ตลอดการรู้จักกัน เราไม่ได้สนใจว่าคุณจะมีใครอีกไหม
เพราะเรายินดีกับการรู้จักนี้เกินไป
จนไม่ได้สนใจว่าเราจะต้องเป็นไปมากกว่านี้

เราลืมสำรวจใจตัวเอง ว่ามันให้คุณไปมากเกินกว่าคนที่ชอบอะไรๆ เหมือนกัน

เราอาจจะเด็กเกินกว่าที่จะเข้าใจมัน เราช้าไป


どうして…君の手を掴み奪えなかったんだろう?
ทำไมผมถึงไม่สามารถจับมือคุณได้อีกต่อไป?
どんなに時が流れても君はずっと
ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานเท่าไร
僕の横にいるはずだった (もう叶わない)
คุณมักจะอยู่ข้างๆผมเสมอ (แต่ก็ไม่มีอีกต่อไป) 

ใครบอกว่าถ้าเราเข้าใจมัน เราจะเจ็บน้อยลง

ยิ่งเวลาในการใช้ชีวิตเพิ่มขึ้น เราเห็นโลกมาขึ้น
มันยิ่งยากขึ้นเสมอ กับการรับมือกับความเจ็บนี้

มันยากขึ้นทุกครั้งเลยนะคุณ ความเจ็บนี้

เราเข้าใจทุกอย่างจนหมดคำถาม หมดเหตุผลที่จะไปโวยวายกับคุณ

เราแค่ต้องยอมรับมันเอง

それでも…君が僕のそば 離れていっても
ถึงแม้ว่าคุณได้จากผมไปแล้ว
永遠に君が幸せであること ただ願ってる
ผมจะภาวนาให้คุณมีความสุขตลอดไป
(例えそれがどんなに寂しくても)
(ไม่ว่าผมจะต้องโดดเดี่ยวเพียงใด)


เราว่าคุณคงมีความสุขแหละ
เรายินดีกับคุณ คุณควรมีใครดีๆ ซักคนอยู่ข้างๆ 

เราแค่กลับไปอยู่ในที่ของเราเหมือนเดิม

เราอาจจะแวะเวียนมาคุยกันบ้างด้วยความบังเอิญเหมือนครั้งแรก

แล้วเราจะจำไว้ว่า คุณแค่ชอบรูปของเรา ไม่ได้ชอบเรา


辛くても…
แม้ว่าจะเจ็บปวดก็ตาม...





ให้ตายสิ ทุกครั้งที่หยิบกล้องตัวนั้นขึ้นมา เราคิดถึงคุณ














Japan lyrics : jp-lyrics
Thai Trans : AlmightyTeoy
Song : Why Did I Fall In Love Whit You - DBSK
https://www.youtube.com/watch?v=XcAr48e2x68
 























SHARE
Writer
Newweez
just newweez
มนุษย์ที่อ่านทุกอย่างที่ขวางตา มีกล้องติดมือตลอดเวลา และถ่ายรูปสิ่งไม่มีชีวิตได้ดีกว่าถ่ายคน

Comments

mheefromnowhere
2 months ago
ผมจะจำไว้ว่าครั้งหนึ่ง ผมยิ้มให้กับความสัมพันธ์ที่ไม่มีชื่อเรียกนี้ : ') TT
Reply
Newweez
2 months ago
ตอนคิดถึงมันมีความสุขเสมอ ขอบคุณค่ะ เราก็ยิ้มให้มันเหมือนกัน
millikan
2 months ago
ชอบมากค่ะ
Reply
Newweez
2 months ago
ขอบคุณน้า
mirasotic
2 months ago
เราชอบเพลงนี้มากๆเลยค่ะ เป็นกำลังใจให้คุณผ่านวันร้ายๆไปเจอวันปกติได้เร็วๆนะคะ
Reply
Newweez
2 months ago
เราก็ชอบเพลงนี้มาก ไม่ว่าจะผ่านมากี่ปีฟังยังไงก็เพราะเสมอ 
เราผ่านมาได้แล้วค่ะ มันไม่ได้เศร้ามาก แต่ชาๆ 
เลยมานั่งตกตะกอนเขียนได้แบบมีสติ 55555 
ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะคะ
yoursadness
2 months ago
เพลงนี้เราชอบมาก แล้วก็ทำให้เข้าใจอารมณ์ของคุณเข้าไปอีก ยังไงก็เป็นกำลังใจให้นะคะ
Reply
Newweez
2 months ago
ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะคะ ดีใจที่เข้าใจมัน บางทีเราก็เขียนไม่รู้เรื่องเท่าไหร่ เพลงน่าจะช่วยได้ 55
nothingsky
2 months ago
ชอบมากค่ะ เราก็เคยรู้สึกดีกับคนที่ชอบรูปของเราเหมือนกัน
แต่แบบที่คุณบอกเลยค่ะ 'คุณแค่ชอบรูปของเรา ไม่ได้ชอบเรา' 
Reply
Newweez
1 month ago
เศร้าเลยยยย