I’m fine .... I lie.
หลาย ๆ ครั้งที่คุณเป็นต้นเหตุให้ฉันรู้สึกไม่สบายใจ
และคุณรู้ตัวมาตลอด

แล้วคุณก็ขอโทษฉันเสมอที่เกิดอะไรแบบนี้
แต่ฉันรู้นะว่าคุณเองไม่อยากให้มันเกิดขึ้นหรอก
ฉันได้แต่ยิ้มรับว่าไม่เป็นไร
.
มันเป็นเพราะความคาดหวังของฉันเองไม่ใช่หรือ
ที่ทำให้ฉันเจ็บเองแบบนี้
คุณไม่ได้ผิดอะไรเลย
ฉันเองด้วยซ้ำที่ต้องเป็นฝ่ายขอโทษที่ทำให้คุณอึดอัดใจ

แอบตลกนะที่คุณดูเหมือนมองว่าตัวคุณเองสำคัญต่อฉันมาก
อืม …… คุณก็มองถูกแหละ
เพราะแทบทุกอย่างที่ฉันทำ มันก็เพราะคุณเป็นแรงผลักดันทั้งนั้น
แม้ว่ามันไม่เคยทำให้คุณหันมาสนใจฉันเลย
.
.
.

“เข้าใจกูหน่อยนะ”
ฉันเข้าใจคุณเสมอ 
เข้าใจตลอดมาว่าคุณให้ความสำคัญต่อใครมากกว่า … 
และฉันอยู่ในสถานะไหน …

มันจะดูเป็นเรื่องเล็กน้อยมาก ๆ เลย
ถ้าหัวใจของฉันรู้จักเจียมตัว ไม่เอาแต่ใจแบบนี้
.
.
.

“มึงไม่ต้องกังวลเรื่องของกูหรอกน่า สบาย ๆ ไอมไฟน์ไอมโอเคสุดๆ”
ฉันพิมพ์แชทไปแบบนั้นพร้อมกับน้ำตาที่หยดใส่มือถือ
.
.
ฉันเริ่มเห็นเค้าโครงของความผิดหวังตั้งแต่ช่วงแรกของการสนทนา
แต่ก็คิดว่าคงยังไม่สิ้นความหวัง แม้จะแอบปลง ๆ ไว้แล้ว
สุดท้ายมันก็จบด้วยความผิดหวังจริง ๆ เหมือนอย่างที่เคยเป็นมา
ฉันเสียใจทุกครั้ง แต่ฉันไม่สามารถแสดงออกได้ 
เพราะฉันเองก็ไม่อยากย้อนกลับไปเป็นต้นเหตุของความไม่สบายใจของคุณอีก
ฉันได้แต่บอกว่าโอเค แม้ใจของฉันไม่เคยโอเคตามเลย


กูไม่รู้หรอกนะว่ามึงรู้อะไร หรือรู้ว่ากูคิดอะไร
และที่กูไม่รู้อีกก็คือ
“ถึงเวลาแล้วหรือยังที่กูต้องถอยห่างออกจากมึงจริงๆ ซะที”
เพื่อความสบายใจของเราทั้งสอง
กูเองก็อึดอัดไม่แพ้มึงหรอก
แต่กูทำ …… เพราะกูแค่อยากมีมึงในสายตา
แม้มึงจะชอบมองคนอื่นก็เหอะ
กูอยากถามมึงแบบนี้จัง …

SHARE
Writer
foryoursky
Nobody
ขอให้ที่นี่เป็นที่บอกเล่าความรู้สึกลึก ๆ ข้างในของฉัน ความรู้สึกที่คนรอบตัวฉันไม่ควรรู้ เป็นเซฟโซนให้เราด้วยนะ

Comments