ก๋วยเตี๋ยวของพ่อ

พ่อและเรากลับมาคุยกันอีกครั่ง ถึงไม่เหมือนเมื่อก่อน แต่ความรักของพ่อยังเหมือเดิมไม่เปลี่ยนเปลี่ยนแปลงเลย
กลับบ้านปิดเทอมไปครั่งที่แล้ว แม่ไม่อยู่บ้านต้องไปทำงานไกล เราเลยต้องอยู่กับพ่อสองคน ถึงไม่ได้คุยกันมากแต่ก็ได้คุย มีความสุขดีจริงๆ พอหลังจากหมดปิดเทอมก็กลับมาที่มหาลัยพ่อต้องอยู่คนเดียว ส่วนแม่ก็ใกล้จะกลับบ้านแล้ว พอถึงมหาลัยเรียนไปเรียนมาไม่ถึงสามเดือนก็ใกล้จะปิดเทอมอีกแล้ว อดคิดถึงว่าปิดเทอมนี้คงได้กลับบ้านไปอยู่กับพ่อสองคนอีกแล้ว และในระหว่างที่ช่วงที่เรียนก็คิดเรื่อง เรื่องๆหนึ่งออกมาได้ เป็นเรื่องเมื่อตอนที่เรายังอยู่ชั้นป.5 น่าจะเป็นเรื่องดีๆอีกเรื่องหนึ่งของพ่อที่จำไม่เคยลืมเลยแม้นแต่น้อย 

ย้อนกลับไปเมื่อ ครั่งที่เราอยู่ปอห้า เราได้ย้ายมาที่สมุทรปราการ ในช่วงกลางเทอม เป็นความวุ่นวายหลังจากความวุ่นวาย ครอบครัวของเราได้ทะเลาะกับครอบครัวใหญ่แม่เลยไม่ต้องการให้เราอยู่บ้านกับครอบครัวใหญ่อีกแล้วจึงพาเรามาที่สมุทรปราการ ตอนนั้นแม่และพ่อเปิดร้านก๋วยเตี้ยวเล็กๆและฝากเราให้ยายช่วยเลี้ยง แต่พอมีปัญหาแม่ก็กลัวว่าเราจะเป็นอันตรายจึงพาเรามาอยู่ด้วย นับเป็นการหลายครั่งที่เราต้องย้ายโรงเรียนตามการทำงานของพ่อและแม่ 

มาถึงสมุทรปราการ นับเป็นครั่งแรกที่มาเยี่ยมที่จังหวัดนี้ จังหวัดใกล้ติดชายทะเล ลมทะเลพัดมาแทบจะตลอดเวลา กลิ่นท่อไอเสีย และความวุ่นวายดังสนั่นต่างจากที่บ้านนอกมากนัก แต่ก็เป็นความแปลกใหม่อย่างหนึ่ง พ่อและแม่เปิดร้านก๋วยเตี้ยวพร้อมร้านส้มตำร้านหนึ่ง พ่อขายก๋วยเตี้ยวส่วนแม่ขายส้มตำ เป็นร้านเล็กๆ ในซอยที่มีทางเข้าทางออกทางเดียว ร้านของเราเป็นร้านก๋วยเตี้ยวเพียงไม่กี่ร้านที่มีในซอย ลูกค้าก็เลยมีมากหน่อย การมาที่นี้ไม่ง่ายเลย การทำงานของพ่อและแม่ก็แสนจะลำบาก ตื่นเช้าช่วงตีสามตีสี่แม่จะปล่อยให้เรานอนในห้องเช่าที่เช่าไว้ ล็อกประตูแล้วออกไปซื้อของเพื่อเตรียมขายของกับพ่อด้วยรถมอเตอร์ไซค์คันเล็กๆคันหนึ่ง ทั่งสองทำอย่างนี้ทุกวัน พอเช้ามาก็เริ่มออกไปเตียมของที่ร้านตั้งแก๊ส ต้มน้ำซุป แล้วก็จัดของ เตรียมเปิดร้าน ทำอย่างนี้ทุกวันไม่มีวันหยุด เสาร์อาทิตย์เราเองที่ว่างจากการเรียนก็ออกมาช่วยพ่อและแม่บ้าง พอตกดึกใกล้จะปิดร้าน เราก็ทำการล้างจาน เก็บของกว่าจะเสร็จก็เที่ยงคืนกว่า เป็นชีวิตที่เหนื่อยจริงๆ แต่มันมีความสุขตรงที่ว่าเราได้อยู่กับพ่อและแม่ 

ส่วนเรา หลังจากที่เข้ามาเรียนได้ เราต้องปรับตัวใหม่เป็นอย่างมาก ทั่งเพื่อนใหม่และอะไรต่อมิอะไร การเรียนที่แตกต่างจากที่บ้านนอก บ้านนอกนั้นเราเรียนกันแค่สิบห้าคนต่อห้อง แต่ตอนนี้เราต้องเรียนกับเพื่อนถึงสามสิบเกือบสี่สิบคนในห้อง ทุกคนในห้องต่างที่โรงเรียนเดิมมากนัก มีทั่งนักเรียนที่เกเร มีหัวโจ๊ก มีเด็กที่ตั้งใจเรียน และมีคนที่มีความเป็นผู้นำ  ทุกคนมีบุคลิกที่แตกต่างจากที่บ้านนอกมาก ที่บ้านนอกพวกเราจะมีเพียงแค่เรียนจบให้ไปในวันหนึ่งๆ และใช้เวลาส่วนมากอยู่กับการเล่นกีฬา ไม่ก็เกมสักเกม คุณครูที่สอนไม่เคยเคร่งครัดอะไรเลย แต่พวกเราส่วนมากก็มีความรู้พอที่จะสอบผ่านไปแต่ละเทอม ต่างจากที่นี้ ทุกคนเคร่งกับการเรียน มีกิจกรรมมากมายให้ทำ การเข้าชมรม เป็นสิ่งที่น่าตื่นตาตื่นใจสำหรับเราเป็นอย่างมาก ในโรงเรียนใหม่นี้เราสามารถปรับตัวให้เข้ากับเพื่อนใหม่ได้เป็นอย่างดี เราไม่จัดอยู่ในกลุ่มไหนทั่งนั้น เราเป็นแค่คนธรรมดา มีความสามารถปานกลาง และเรียนได้แค่ปานกลาง 

วันหนึ่งที่เป็นที่มาของชื่อเรื่องนี้ ที่โรงอาหารมีร้านค้าอยู่แค่สามร้านเท่านั้น ร้านแรกเป็นร้านข้าวธรรมดา ที่มีอาหารให้เลือกไม่กี่อย่าง ร้านที่สองเป็นร้านก๋วยเตี้ยว ร้านที่สามเป็นร้านขนม ทั่งสามร้านขายในราคาที่ย่อมเยาว์พร้อมกับปริมาณอาหารที่แสนจะน้อยนิด แต่ถึงกระนั้นทุกคนก็ดูท่าจะไม่บ่นกับมันเท่าไรนัก แล้ววันหนึ่งก็มีเหตุเกิดขึ้น 

วันนั้นเงินที่แม่ให้มา วันละยี่สิบห้าบาทได้หายไปยี่สิบบาท เราเหลือเงินติดตัวแค่ห้าบาทเท่านั้น และมันก็หิวเกินกว่าที่จะกินน้ำเปล่ารองท้องจนกว่าจะเลิกเรียน เราไม่รู้จะทำอย่างไร แต่จำได้ว่าด้านล่างของชั้นอาคารเรียนมีตู้โทรศัพท์ตู้หนึี่งอยู่ และเบอร์ของแม่ที่จำขึ้นใจ เราใช้เงินห้าบาทนั้น ยอดไปที่ตู้แล้วก็กดโทรหาแม่ นานทีเดี่ยวกว่าแม่จะรับโทรศัพท์ หลังจากที่บอกเหตุไปแม่ก็บอกว่า เดี่ยวให้พ่อทำก๋วยเตี๋ยวมาส่งให้

ระยะจากโรงเรียนถึงที่ร้านประมาณห้าร้อยกว่าเมตร ไม่ช้าประมาณสามสิบนาทีเราก็รอพ่อที่ประตูทางออกเล็กๆของโรงเรียนที่เป็นทางลัดที่ พ่อทำก๋วยเตี๋ยวใส่ถุงพาสติกเอามาส่ง หลังจากนั้นก็ไปที่ม้านั่งตัวหนึ่งข้างๆโรงเรียน เทก๋วยเตี๋ยวใส่ถ้วยที่พ่อนำมาด้วย  และครั่งนั้นเป็นก๋วยเตี๋ยวที่อร่อยที่สุดนับแต่กินมา พ่อนังมองเรากินก๋วยเตี๋ยวจนเสร็จหลังจากนั้นจึงกลับไป มันแปลกๆแต่เต็มไปด้วยความรู้สึก ก๋วยเตี๋ยวที่พ่อทำให้กินต่างกับก๋วยเตี๋ยวที่ขายในโรงเรียนมากนัก และเป็นประสบการณ์ที่ดีและยังจำได้จนถึงทุกวันนี้


SHARE
Writer
My_Secrets12
Read
Everything

Comments