เธอวันนั้น...จนฉันวันนี้
คนคนนึงจะรอคนอีกคนนึงได้นานแค่ไหน?
แล้วจะรู้ได้ยังไง ว่าเมื่อไหร่ควรจะเลิกรอ?

วันนั้น
เธอเป็นคนขอเดินจากไป ด้วยเหตุผล...
ไม่มีเหตุผล มีแค่คำขอโทษ

แต่สำหรับฉัน เธอยังอยู่ที่เดิม
ฉันยังติดตาม คอยดู คอยฟัง อยากรู้
ว่าเธอเป็นยังไงบ้าง เธอมีใครบ้าง ใครที่ไม่ใช่ฉัน
แล้วถ้าไม่ใช่ฉัน เธอชอบคนแบบไหน
จะทำอะไร จะไปที่ไหน ก็คิดถึง
ฟังเพลงอะไร ก็นึกถึงเธอ 
เอาตัวเอง กับเธอ ใส่เข้าไปในเพลง 
เหมือนกำลังเล่น MV 
ยิ่งเป็นเพลงอะไรที่เธอเคยชอบ ก็ยิ่งฟัง

มีคนใหม่เข้ามา
ใครๆก็บอกให้เดินไปข้างหน้า เปิดใจ
พอเปิดใจทีไร ก็รู้สึกผิดทันที
รู้สึกว่า ถ้าเรารับคนอื่นเข้ามา เธอจะกลับมาไม่ได้
ทำไมวะ ทำไมต้องรอ ทำไมต้องอยากให้กลับมา

พอคนใหม่จากไป คนใหม่คนที่2 3 4 5 ก็เข้ามา
แต่ทุกคนก็ต้องไป 
เพราะฉันยังสำรองพื้นที่ตรงนี้ไว้ให้เธอ
เธอคนที่วันนั้นบอกลาฉัน 

เวลาผ่านไป 
สำหรับฉัน เธอก็คือคนเดิม
คนที่ฉันเคยรู้จัก คนที่ฉันเคยรู้สึก คนที่เคยรักฉัน
เธอไม่เคยเปลี่ยนไปเลย 
ฉันยังรู้สึกคุ้นเคย ไม่รู้สึกว่าเธอเป็นคนแปลกหน้า

นั่นคือความคิดของฉันตั้งแต่วันนั้น จน....


เหมือนฉันลืมไป ว่าคนเราต้องเติบโต
ทุกอย่างต้องเปลี่ยน ชีวิต ความคิด ความรู้สึก
แต่กับเธอ ยังไงก็ยังเป็นความรู้สึกเดิม
ทำไมมันไม่ยอมเปลี่ยน เหมือนฉันมองเห็นเธอ
เป็นเธอคนเดิมตลอดเวลาที่ผ่านมา
และยังยึดติดว่า “เธอคือคนเดียวที่ฉันต้องรอ”

บางทีก็คิด หาเหตุผลให้การจากไปของเธอ
แต่ก็เดาไม่ถูก เพราะขนาดเธอเองเป็นคนไป
เธอยังบอกเหตุผลไม่ได้เลย
แล้วฉันเป็นแค่คนเดา จะเอาอะไรมาตั้งสมมุติฐาน
หรือจริงๆ ถ้าการจากไปแบบไม่มีเหตุผล
เหตุผลจริงๆ มันง่ายมาก ก็คือ “ไม่รัก” หรอ?
แล้วทำไมถึงไม่รัก? ก่อนที่จะไม่รัก ก็รักนี่
ฉันทำอะไรผิดรึเปล่า?

ความคิดเรื่องเธอ มันก็วนเวียนอยู่แค่นี้
วนจนก่อตัวสูงขึ้นเป็นกำแพงที่หนาแน่นมาก
ใครก็เข้ามาไม่ได้ เพราะฉันยังกลัว
ว่าวันนึงถ้าเธอกลับมา เธอจะกลับมาไม่ได้

เชื่อมั้ย? ฉันรอเธอมาเป็นเวลา xx ปี (2หลัก)
ทุกความทรงจำ ทุกรายละเอียด
กลิ่นของเธอ ทรงผม รอยยิ้ม แววตา แผลเป็น
ฉันจำได้ทุกอย่างเลย เหมือนเธอยังเป็นคนเดิมตลอดระยะเวลานั้น เธอไม่เปลี่ยนเลย

วันนี้
แล้วเธอก็กลับมา เธอกลับมาในรูปแบบที่ต่างไป
เธอกลับมาในรูปแบบของเพื่อน ที่รู้สึกผิด
ที่ปล่อยมือฉันไป ทิ้งฉันไป แบบไม่มีเหตุผล
และเธอเป็นเหตุผล ที่ฉันเดินไปไหนไม่ได้ 
มาตลอด xx ปี

“เธอเป็นใคร?”
ภาพที่อยู่ในความทรงจำ กับคนที่ยืนอยู่ตรงหน้า
ไม่ใช่คนเดียวกัน
ไม่มีอะไรเหมือนกันเลย
เธอโตขึ้น สูงขึ้น อ้วนขึ้น แววตาเธอ นี่ใคร?

การยึดติดอยู่กับความคิดที่ว่าฉันรอ
การยึดติดอยู่กับภาพเดิมที่เธอเคยเป็น
ทั้งหมดที่ฉันมี ก็แค่ความทรงจำของ “เธอวันนั้น”

ฉันรู้ตัวเองเสมอ ว่าฉันเองมีการเปลี่ยนแปลงอะไรไปบ้าง ทั้งกายภาพ และความคิด
แต่ฉันลืม ว่ากาลเวลาก็ต้องเปลี่ยนเธอเหมือนกัน

ฉันวันนี้
ไม่รู้สึกดีใจในแบบที่เคยคิดว่าจะดีใจ
ไม่รู้สึกว่าการรอคอยนี้โคตรคุ้มค่า เพราะในที่สุดก็ได้เธอกลับมา ถึงจะเป็นเพื่อน แต่ก็กลับมาในชีวิตฉัน 
แต่มันไม่เห็นเหมือนเดิมเลยอ่ะ
ฉันวันนี้ รู้จักเธอวันนั้น แต่ฉันไม่รู้จักเธอวันนี้


ให้ตายเหอะ เธอไม่ใช่คนที่ฉันคิดว่าฉันรัก
เธอวันนี้ไม่ใช่คนที่ฉันรอ ไม่มีอะไรที่ใช่เลย
ฉันรอใครมาตลอด xx ปี?

แต่ยังไง ก็ขอบคุณนะ
เหมือนเธอปลุกฉัน เข้ามาเขย่าตัว ตบหน้า
ฟาดด้วยไม้หน้าสามแรงๆ ให้ตื่นจากฝัน
ฝันที่ยาวนานเหลือเกิน ที่ติดอยู่ในใจ
และปิดล้อมฉันไว้ จนฉันไม่มีใครคนใหม่เลย

ขอบคุณที่กลับมา ฉันถึงได้รู้ว่า 
“ฉันเลิกรอได้สักที”
เธอวันนั้น ไม่มีตัวตนอีกแล้ว ในโลกความจริง
เธอวันนั้น มีชีวิต เป็นแค่ภาพเลือนลาง ในความทรงจำเท่านั้น และเธอวันนี้ ไม่มีวันกลับไปเป็นเธอวันนั้นได้อีกแล้ว

และฉันวันนี้ ก็ไม่ได้รู้สึกกับเธอวันนี้ ไม่อีกต่อไป
จบแล้ว การรอคอยที่ยาวนานที่สุด ในชีวิตฉัน

ได้เวลาก้าวต่อไป และยอมรับความจริงที่ว่า 
ฉันยึดติดกับอดีตมานานเกินไป จนทำให้ตัวเองปฏิเสธโอกาสใหม่ๆ ในชีวิตมาหลายครั้ง 

ขอบคุณที่กลับมานะ แล้วก็ไม่ต้องรู้สึกผิด
ที่เคยทำให้ฉันเสียใจ ฉันโทษว่าความเสียใจ 
เป็นความผิดของเธอ เธอทำให้ฉันเสียใจมาก 
ในวันนั้นจริงๆ
แต่เธอไม่ผิด ที่ฉันเลือกจะรอ จนไม่สามารถเอาตัวเองออกมาจากความทรงจำที่ฉันพันธนาการมันไว้เองได้ 


ก็เหมือนที่เคยบอก การที่ฉันรอ 
อาจไม่ได้แปลว่า “ฉันยังรักเธอ”
แต่ที่ฉันรอ เพราะ “ฉันแค่ยังรัก ความรู้สึกรัก ตอนที่ฉันเคยรักเธอ” ต่างหาก 



แม้ว่าทั้งฉันและเธอวันนี้ 
จะได้กลับมาเป็นเพื่อนกัน
แต่ยังไงก็คิดถึง “เธอคนนั้น” เสมอนะ 
คนที่ฉันเคยคิดว่ารักมาโดยตลอด

ให้ตายสิ ฉันก้าวต่อไปไม่ได้ เพราะฉันรักคนในความทรงจำมาตั้งหลายปี แต่วันนี้ ได้เวลาที่ฉัน
จะเก็บเธอวันนั้นเอาไว้ในใจ เอาไว้ให้มันลึกๆ 
และพึงระลึกว่าวันนี้คนคนนั้น ไม่มีจริงแล้ว
ไม่ต้องรอเค้าอีกแล้ว ฉันต้องก้าวต่อไปสักที...




SHARE

Comments

Namtarn221
2 months ago
ในความทางจำตลอดไป..
Reply
Precipitation
2 months ago
ฮื้อ ชอบมากเลย โดนใจเหมือนตัวเองไปอยู่ตรงนั้น สู้นะคะคุณ รักตัวเองมากๆ ก้าวต่อไปให้ได้นะคะ❤️
Reply
Bloodyde
2 months ago
ไม่มีใครเดินสวนกระแสของเวลาได้หรอก ถึงจะพยายามมากแค่ไหน ก็จะถูกกระแสของเวลาพัดผ่านไปอยู่ดี อย่ายึดติดกับอดีตความทรงจำที่จบไปแล้วเลยครับ เพราะสิ่งเหล่านั้นจะปิดกั้นโอกาสดีๆในชีวิตอีกมากมาย #ผมเคยจมกับอดีตมาหลายปีเลยเข้าใจว่ารู้สึกยังไง
Reply
Zelon
2 months ago
ยินดีด้วยนะที่ได้ก้าวต่อไปแล้ว

เราเองก็รอวันที่ตัวเองจะก้าวต่อไปได้เหมือนกัน​ ไม่ว่าเธอในวันนี้จะเป็นคนเดิม​ หรือคนใหม่​ ก็ยังอยากเจออยู่ดีนะ​🙂
Reply
Becherlove
1 month ago
เราดีใจท่ี่เธอเลิกรอได้แล้ว แต่กับเราเรายังไเลิกรอเค้ากลับมาไม่ได้เลย เราเริ่มต้นใหม่กับคนที่เข้ามาไม่ได้ เรายังวนเวียนกับรักที่มีกับคนนั้น เมื่อไหร่เราจะทำได้บ้างนะ ณ ตอนนี้เราก็ยังคิดถึงเสมออยู่เลย แย่จริง
Reply