ชามะนาว

ฉันดูดเครื่องดื่มในแก้วขณะเดินอยู่ระหว่างทางกลับหอ ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ที่ฉันเสพติดเจ้าเครื่องดื่มชนิดนี้ หลายครั้งที่เพื่อนถามขณะที่ฉันเดินมาพร้อมกับเจ้าเครื่องดื่มชนิดนี้ ทำไมฉันถึงชอบมันเหรอ? นั่นสิ...ทำไมกันนะ...

ถ้าให้ย้อนกลับไปได้คงเป็นช่วงราว ๆ ประถม 6 ไม่แน่ใจว่าเทอมไหน สถานที่ก็เป็นที่ศูนย์อาหารของห้างสรรพสินค้าประจำจังหวัดนั่นแหละ วันนั้นขณะที่ฉันเดินไปสั่งเครื่องดื่ม ฉันเลือกดื่มน้ำลิ้นจี่ที่ติดหวานในขณะที่เด็กผู้ชายข้างฉันสั่งชามะนาว ตอนนั้นฉันเองก็ไม่รู้หรอกนะว่าเจ้าเครื่องดื่มสีเข้ม ๆ นี่มันรสชาติเป็นยังไง แต่ในเมื่อเขาบอกว่าเขา “ชอบ” ชามะนาว หลังจากนั้นฉันก็ลองดื่มตามทันที ...มันก็อร่อยกว่าที่คิดนะ

หลังจากนั้นฉันก็ดื่มมันบ่อยขึ้น ค่อย ๆ ชอบมากขึ้นไปเรื่อย ๆ ไม่แน่ใจว่าที่ฉันดื่มชามะนาวบ่อย ๆ เป็นเพราะชอบรสชาติของมันจริง ๆ หรือเป็นเพราะชอบเขากันแน่ ไม่แปลกหรอกที่สมัยเด็ก ๆ เรามักจะทำอะไรตามคนที่เราชอบ ทั้งที่ปกติเราไม่เคยคิดจะทำมัน แล้วก็ติดกลายเป็นนิสัยโดยไม่รู้ตัว

หลายปีที่ผ่านมา เราไม่ได้เจอกันบ่อยนัก และไม่ได้เจอกันเลยในช่วง 1 – 2 ปีนี้ เขาอาจจะไม่ได้ชอบดื่มชามะนาวอีกแล้วและเปลี่ยนไปชอบเครื่องดื่มอย่างอื่นแทน ซึ่งฉันไม่ได้ชอบเหมือนเขาแล้ว ในขณะที่ฉันยังคงดื่มเจ้าชามะนาวเปรี้ยว ๆ ฝาด ๆ อยู่เหมือนเดิม ฉันว่า...ชามะนาวก็เปรียบเสมือนความทรงจำนั่นแหละ ความทรงจำที่หอมหวานในอดีต อดีตที่ฉันเคยชอบเขา ถึงแม้ตอนนี้ฉันจะไม่ได้ชอบเขาแล้ว แต่ฉันก็ยังคงชอบความทรงจำในวัยเด็ก เล็ก ๆ น้อย ๆ นี่อยู่นะ
 
เรื่องบางเรื่องถึงต่อให้มันไม่มีอีกแล้วในปัจจุบัน แต่ความทรงจำที่สวยงามยังคงอยู่ เราไม่จำเป็นต้องลืมมันหรอก เหมือนที่ฉันยังคงชอบชามะนาวที่เคยดื่มตามเขา แต่ไม่ได้ชอบเขาอีกแล้วนั่นแหละ มันอยู่ที่เราจะเลือกจดจำมันแบบไหนมากกว่า



คราวนี้เวลาที่เพื่อนถามว่า ทำไมถึงชอบดื่มชามะนาว...ตอนนี้ฉันก็คงตอบได้ว่า...

เพราะคน ๆ นึงเคยทำให้ฉันชอบน่ะ ;)


I AM PIMMIE►

SHARE
Writer
i_am_pimmie
ดอกหญ้าแห่งจินตนาการ
หัวร้อน นอนน้อย เกรี้ยวกราด I AM PIMMIE▶

Comments