ฮา



การเจาะ ก็คือ การเจาะ

เราปฏิเสธการเจาะหูมาตลอดจนกระทั่งม.6เทอมสอง ได้เจาะติ่งหูเป็นครั้งแรก

ถามว่าเจ็บมั้ย ก็เจ็บระบมพอที่จะทำให้เราไม่อยากกลับไปทำอะไรกับอวัยวะส่วนนี้อีก


ตอนนี้เราขึ้นปี 1 แล้ว กำลังใช้ชีวิตมหาลัยเป็นครั้งแรกเลย



เผลอเจาะจมูกซะงั้น



มันเป็นความรู้สึกที่อยากลองง่ะ ด้วยความที่ว่าไม่มีอะไรทำด้วยก็เลยไปเจาะหน้าตาเฉย

ตอนเจาะก็เจ็บนะ ช่างเขาเอาเข็มฉีดยามาแทงตรงเนื้อ ละก็ใส่จิวตามเข้ามา


 น้ำตาไหลอาบหน้าเลย


หลังจากนั้นวันเดียวหรือสองวันก็ไม่รู้ หายเจ็บเร็วมากๆ! แล้วก็รู้สึกชินตาแทบจะทันทีเลย

เราเจาะแบบสนตะพาย เพื่อนๆแซวกันให้พรึ่บเลยว่าเหมือนวัว (ฮา) 



แต่พอเริ่มนานวันเข้าคนก็เบื่อที่จะแซวแล้วหันมาพูดชมแทน


พูดกันหลายคนว่าแบบเนี้ยอ่ะ เหมาะกับเรานะ เหมือนเป็นส่วนนึงบนหน้าเราไปแล้วเลย


ฟังเหมือนอวย เออ นี่ก็เป็นคนชอบให้อวยนั่นแหละ

วันอาทิตย์ก็เพิ่งไปเจาะคิ้วมา คราวนี้เราเจาะเพิ่มมาสองรู 


เจ็บนิดเดียวนะ นิดเดียวจริงๆ ตอนนี้ก็มีอาการตึงบริเวณส่วนที่เจาะนิดหน่อย


ตอนออกไปข้างนอก สายตาคนที่มองมาก็แบบสุดๆ 
ไม่รังเกียจไม่กลัวไม่ได้ประทับใจ แต่น่าจะแปลกตามากกว่า




เออ ตอนที่เพื่อนต่างคณะชวนไปสูบบุหรี่ แล้วเราบอกว่าตัวเองไม่ได้สูบ ดูเขาจะอึ้งๆหน่อย

อึ้งกว่าเดิมอีกตอนรู้ว่าเราเป็นคนไม่ดื่มเหล้า
เขาก็พูดขำๆประมาณว่า อย่างเราเนี่ยดูเป็นคนไม่น่าไปเจาะเลยนะ เหล้าไม่แตะ บุหรี่ไม่ต้อง 

(ชอบเจาะแล้วต้องชอบบุหรี่กับเหล้าด้วยเหรอ?)

เพิ่งจะมาตั้งคำถามกับตัวเองว่าคิดดีแล้วมั้ยที่เจาะ ก็ตอนที่แม่โทรมาถามด้วยน้ำเสียงที่รับไม่ได้
คือไปเจาะโดยไม่ได้บอกแม่นั่นล่ะ 
แน่อยู่แล้ว ถ้าบอกก็ต้องโดนห้ามสิ แม่เราไม่ชอบอะไรแบบนี้ เคยขอครั้งนึงก็ห้าม 
ตอนที่โทรมาก็บอกแต่ว่าเหมือนกุ๊ย เหมือนคนเป็นเอดส์ น่ารังเกียจสำหรับเขา แล้วเขาก็ขอให้เราไปถอดออก แต่พ่อกับพี่ชายบอกว่าอยากทำอะไรก็ทำไป ถ้าดูแลตัวเองได้

เรารู้ว่าแม่เป็นห่วง กลัวติดเชื้อ แต่ก็คือคำพูดที่แม่พูด ไม่ได้แสดงออกว่าแคร์เราเลย อาจจะเพราะตอนนั้นกำลังโกรธอยู่ ประโยคที่ออกมาให้เราจับใจความได้ก็มีแค่ แม่แคร์สายตาคนอื่นที่มองมา แม่อายคน แม่ไม่ชอบแบบนี้ทำไมเราต้องไปทำ มันเป็นประโยคที่แปลว่าผิดหวังในตัวเราแบบที่สุด เราไปทำลายความสุขในชีวิตแม่ป่นปี้ ชีวิตลูกสาวคนเดียวของเขากำลังพังเพราะการเจาะ


เรารู้ เราผิดเพราะเราไปทำโดยไม่ได้บอก เราไปเจาะทั้งๆที่เขาไม่ชอบ 
แต่ทำไมตอนเจาะหูเขาถึงชอบล่ะ?


เจาะส่วนอื่นบนใบหน้าแบบนี้ เป็นเรื่องน่าอายสำหรับแม่เหรอ?
แม่ถามว่ารูมเมทรังเกียจเราบ้างมั้ย เพื่อนๆยังคบเราอยู่มั้ย คณะยังอยากสอนคนแบบนี้อยู่เหรอ?
เขาอยากให้เราออกจากที่ที่เรากำลังอยู่ตอนนี้แล้วกลับบ้านไปเป็นเด็กดีคนเดิมของเขา
เราประชดเขาไป ‘ทำไมแม่ต้องว่าหนูเหมือนหนูไปฆ่าใครตายมา?’
ได้คำตอบคืนมาคือ ‘อีกซักพักก็คงได้ไปฆ่าใครตายจริงๆ’



โอเค จบ



ตอนนี้ยังไม่ได้คุยกับแม่แบบดีๆ มีแค่พ่อที่คอยโทรมาหาเป็นครั้งคราว

ศุกร์ที่ 12 นี้ก็ต้องกลับไปหาพ่อกับแม่ที่บ้าน ก็หวังว่าจะได้พูดคุยกันเป็นเรื่องเป็นราว


ถ้าจะกลับก็ต้องเอาจิวออก ไม่งั้นก็อย่ากลับ





เออ หรือไม่กลับดีวะ?


จากเด็กเนิร์ดคนนึง
SHARE
Writer
badlittlegirl
Reader/Shipper
งอแงอ่ะ

Comments