[OS] MY Bebe (SeolBo) I

Seola Part








ในวันท่ีฝนตกวันหนึ่ง คิมซอลอา กำลังรอใครบ้างคนอยู่ที่ร้านกาแฟแถวๆหน้าสรรพสินค้าแห่งหนึ่ง โดยที่นัดกันไว้อย่างดีแล้วว่าจะมาซื้อของกันวันนี้ แต่เจ้าตัวกลับมาสายเสียได้ โดยได้ทิ้งข้อความล่าสุดไว้ว่า


เค้าอาจไปสายนิดนึงนะ รอยัยลูดาทำอันนี้ให้เสร็จก่อน


ในหัวของซอลอาจะไม่คิดอะไรเลย เว้นแต่ว่าตอนนี้ที่กำลังว้าวุ่นเนื่องจากรออย่างกังวลว่าตอนนี้ เด็กน้อย ของเขานั้นจะมาที่นี้ในขณะที่ฝนตกอย่างนี้ได้หรือไม่ ทั้งๆที่เมืื่อเช้าเขาบอกหล่อนแล้วว่าให้พกร่มไว้ด้วย แต่เด็กน้อยของเขากลับกล่าวขึ้นมาว่า




ไม่เป็นไรหรอกพี่ ฝนคงตกนิดเดียวเค้าไม่ต้องใช้ร่มหรอกน่า






เมื่อซอลอารอไปได้สักพัก ก็พบร่างบางที่คุ้นตาคนหนึ่งกำลังวิ่งมาทางเขาอย่างเร่งรีบแต่ใบหน้าสวยนั้นก็ยังคงมีรอยยิ้มที่เขาชอบเสมอเปื้อนหน้าอยู่



"ไงเรา พี่บอกแล้วไงว่าให้พกร่มไว้ด้วย เป็นไงล่ะ?เปียกเป็นลูกหมาตกน้ำเชียว"
เขากล่าวพร้อมกับเช็ดน้ำที่เปรอะอยู่ตามใบหน้าสวยๆนั่น
"ก็ใครมันจะไปรู้ล่ะ ว่าฝนมันจะตกหนักขนาดนี้ พี่ไม่ดุเค้าดิ" "โอเคค่าๆ พี่ไม่ดุแล้ว แต่ถ้าเป็นไข้หรือเป็นหวัดขึ้นมาเมื่อไร เราโดนแน่"ซอลอาบีบจมูกคนตรงหน้าเบาๆ แล้วถอดแจ็คเกตยีนต์ตัวโปรดออกเพื่อให้เด็กน้อยของเขาใส่
 "อ่ะ ใส่สิ เดี๋ยวเข้าไปแล้วสั่นหนาวแบบเจ้าเข้าพี่ไม่รู้ด้วยนะ" "พี่อ่ะ! เค้าก็ไม่ได้ขนาดนั้นซะหน่อย" เด็กน้อยทำอมลมแก้มป่องจนซอลอาเอ็นดูพร้อมโยกหัวเบาๆหนึ่งที "ว่าแต่พี่เหอะ เค้าว่ารีบๆไปซื้อของดีกว่า เดี๋ยวพรุ่งนี้พี่ต้องไปเที่ยวทริปกับพี่โซจองตั้งแต่เช้าเลยไม่ใช่เหรอ?" 

อ่า...นั่นสิ เขาลืมไปเลยว่าต้องไปเที่ยวต่างจังหวัดกับโซจองเพื่อนที่ทำงานตั้งแต่เช้า 

"งั้นพี่ว่าเราเข้าไปกันเลยดีกว่าเนาะ" "อื้ม"









เมื่อซื้อของจากห้างสรรพสินค้าเสร็จก็เป็นเวลาที่ค่ำแล้วพอดี เราสองคนก็เลยกลับคอนโดกันและนั่งดูหนังที่ห้องอย่างที่เคยทำเป็นปกติทุกครั้งที่มีเวลาอยู่ด้วยกัน ซึ่งตอนนี้ซอลอากำลังนั่งดูหนังอยู่ตรงโซฟาอย่างใจจดใจจ่อ ในขณะที่เด็กน้อย ของเขากำลังอาบน้ำอยู่





เมื่อหล่อนอาบน้ำแต่งตัวเสร็จก็เดินมานั่งดูหนังกับซอลอา แต่ก็ดูไปได้สักพัก เด็กน้อยของเขาก็ดูสัปหงกพร้อมที่จะหลับได้ทุกเมื่อ เขาจึงปลุกให้หล่อนไปนอนในห้องนอน แต่เด็กน้อยนั่นกลับส่ายหน้าไปมา พร้อมบอกเหตุผลว่า 




เค้าอยากดูหนังเป็นเพื่อนพี่




เมื่อได้ยินดังนั้นซอลอาจึงปล่อยให้น้องเขาหลับอย่างนั้นไปสักพักก่อน และแล้วเด็กน้อยก็เอนตัวมาพิงไหล่ซอลอาในที่สุด หัวกลมๆที่หอมแชมพูกลิ่นแอปเปิ้ลที่ซอลอาใช้ทุกครั้งอยู่ใกล้เพียงปลายจมูกของเขาเท่านั้น ทำให้ซอลอาละความสนใจจากหนังที่ตั้งใจดูอยู่แทบจะทันที




อ่า ให้ตายสิ ไม่มีสมาธิดูหนังเลย




พอผ่านไปสักพักเขาเห็นว่าถ้าหล่อนพิงนานๆไปมีหวังได้ปวดคอปวดหลังแน่ๆ จึงปลุกเด็กน้อยให้ตื่นอีกครั้ง แต่แล้วปลุกยังไงเด็กน้อยของเขาก็ไม่ตื่นสักที และซอลอาก็สังเกตได้ว่า ตัวของหล่อนอุ่นๆและลมหายใจก็ดูร้อนๆ



อืม....ชัดเลย เด็กน้อยของเขาเป็นไข้ซะแล้ว



ซอลอาเลยหอบเอาแรงทั้งหมดที่ตนมี อุ้ม 
เด็กน้อยของเขาจากโซฟาไปยังเตียงขนาดคิงไซส์ในห้องนอนของเราสองคน ซึ่งเขาก็รู้ดีว่า เวลาเด็กน้อยคนนี้เป็นไข้ทีไร ก็เป็นหนักตลอด แต่เจ้าตัวก็ชอบบอกว่าดูแลตัวเองได้เสมอ ซอลอารู้สึกลังเล ทั้งๆที่เขาก็เตรียมกระเป๋าพร้อมไปเที่ยวทริปกับโซจองแล้ว แต่เด็กน้อยก็มาเป็นไข้ซะนี่ เอาไงดี? ทว่าคนที่ไปทริปกับโซจองก็ไปน่าจะเยอะอยู่ ทั้งพี่ฝ่ายแผนกบัญชี รุ่นน้องฝ่ายนั่นฝ่ายนี่และอีกหลายๆคน หรือว่าจะให้น้องลูดามาดูแลเจ้าเด็กน้อยแทน??ตอนนี้สมองของซอลอามีความคิดวิ่งวุ่นปะปนกันไปหมด ไหนจะโซจอง ไหนจะเด็กน้อยของเธอ สุดท้ายซอลอาก็เลือกทำตาม หัวใจ ของตัวเอง และพิมพ์ข้อความหาคนคนนึงไป










คิมซอลอา💖🐰 :: นี่โซจอง ฉันไปไม่ได้แล้วนะ พอดีมีธุระบางอย่างที่ต้องทำอ่ะ ขอโทษน้าา

ชูโซจอง_s :: อ้าว เพื่อนเลว ทิ้งกันอย่างนี้ได้ไง กรี๊ดดดดดด





55555555 ขอโทษนะ โซจองอ่า








ก็เด็กน้อยของฉันอ่ะ มันสำคัญกว่านี้นา :)















talk :: ที่จริงเราชิปซอลบินนะคะ แต่ช่วงนี้เสพฟิคซอลโบเยอะไปหน่อย อุแง้


SHARE
Written in this book
SF Fiction
Writer
BabySnowFern
Student who is busy
|REDVELVET||PRISTIN||WJSN|

Comments