เวลาของความคิดถึง
จุดสิ้นสุดของความคิดถึงนี้มันอยู่ตรงไหน
พยายามฝืนไม่ให้คิด มันกลับยิ่งรู้สึกมากกว่าเดิม

: เลิกคิดไม่ได้ก็ลองคิดถึงเขาแบบที่ยิ้มได้แทนสิ
: ทำไงอ่ะ
: ไม่คาดหวัง ไม่ต้องรอว่าใครจะกลับมา
: นี่ก็ไม่ได้หวังอะไรแล้ว
: แล้วทำไมถึงร้องไห้
: ไม่ทุกครั้ง บางครั้งก็ยิ้ม แต่บางครั้งร้องไห้
: ทำไมเป็นงั้นไป ?
: ไม่รู้ ขึ้นอยู่กับว่าวันนั้นคิดถึงมันแบบไหน

จบประโยคของฉัน อีกฝ่ายก็เงียบลง

ความคิดถึงสำหรับฉันมันไม่มีที่มา
ไม่มีเหตุผล ไม่มีอะไรอธิบายได้เลย

บางเวลาที่กำลังมีความสุขก็อดคิดไม่ได้
' ตอนนี้เขาจะมีความสุขเหมือนกันมั้ย '

บางเวลาที่เราท้อก็อดคิดไม่ได้
ถ้าเขายังอยู่ตรงนี้จะดีแค่ไหน 

เวลาเห็นว่าเขามีความสุขดี 
ฉันดีใจนะแต่ลึกๆก็นั่นแหละ.. 
ถ้าความสุขนั้นเกิดเพราะเรา คงดีเนอะ

เวลาเห็นเขาเสียใจ ก็ห่วง จนเผลอมีน้ำตา
' ตรงนั้นมีใครอยู่กับเขามั้ย '
ทำไมเขาถึงต้องผิดหวังอีกแล้วล่ะ

มันดูเวอร์มั้ย ฮ่าๆ 
ฉันก็ไม่คิดเหมือนกันว่าจะรู้สึกกับใครได้ขนาดนี้
หลายครั้งมันเลยสงสัย
ว่า อีกนานแค่ไหนกับการคิดถึงคนๆนี้

: แล้วเวลาคิดถึง มึงทำไง
: เขียน..
: กรรม กูไม่สงสัยแล้วทำไมมึงไม่ลืม
  ความคิดถึงมันก็แค่ความรู้สึก ปล่อยไปเดี๋ยวก็หาย 
  แต่มึงดันเปลี่ยนมันเป็นตัวอักษร 
  อีกกี่ชาติ  มันก็ยังอยู่
: กูแค่หาที่ไปให้ความคิดถึง 
  ถ้าไม่ทำอะไรสักอย่าง กูก็แย่ 
  แต่กูก็บอกมันไม่ได้
: เวลาเขียนแล้วมันหายหรอ
: นิดนึง อย่างน้อยก็มีคนรับรู้ความคิดถึงของกู
: มึงรู้ตัวป้ะเนี่ยว่ามึงไม่ได้พยายามเลิกคิดถึงเลย
  มึงทักไปบอกมันไป
: ไม่เอา กลัวโดนบล็อค
: เออดี จะได้จบๆ 
: ไม่เอาดิ
: งั้นเรื่องของมึง ใจมึง มึงเลือกเองละกัน

อีกฝ่ายดูเหมือนจะอินมากกว่าเจ้าของความรู้สึกซะอีก
เฮ้อ.. มันคงกลัวฉันไม่มีความสุข
หลายคนก็คงคิดว่ามันดูไม่มีความสุขเลย
ความจริงแล้วมันไม่ได้แย่ขนาดนั้น

มันโอเค..

ถ้าเราลองรักใครสักคนจนหมดหวัง 
ถึงจะไม่มีใครกลับมา 
แต่สิ่งที่เหลือในความรักครั้งนี้ คือความคิดถึง

และไอ้ความคิดถึงที่เหลืออยู่นี่แหละ 
ที่ยืนยันว่าเรื่องระหว่างเรามันเคยเกิดขึ้นจริง

เพราะมันเคยเกิดขึ้น เราจึงยิ้มเวลาได้คิดถึง
อาจจะร้องไห้บ้างที่มันจะไม่เกิดขึ้นอีีกแล้ว
แต่เชื่อเถอะ ฉันน่ะยิ้มให้กับมันมากกว่าร้องไห้นะ

ถึงวันนี้ฉันยังเอาแต่พร่ำเพ้อถึงอดีตเก่าๆ
แต่สักวันความคิดถึงก็ต้องมีวันหมดอายุใช่มั้ยล่ะ
ก็แค่รอให้ถึงวันนั้น

จนกว่าจะถึงวันนั้นก็อยากคิดถึงให้ดีที่สุดให้สมกับที่ครั้งนึงเคยได้รักกัน.






SHARE
Writer
Memory041
Still...
ยังมีเธออยู่ในทุกเรื่องราว

Comments