วัคซีนสำหรับคนอ่อนแอ



     ความเจ็บปวดเป็นสิ่งที่คุ้นเคยและเคยชินกับเราเสมอ แม้ว่าเราจะโกหกตัวเองยังไงก็ตาม..      


     แต่ก่อนผมเคยผ่านความเจ็บปวดทั้งเบาบางจนถึงหนักหน่วงแสนสาหัสมามากมาย แล้วผมก็ผ่านมันมาได้ จนผมคิดว่าตัวผมเองมีภูมิต้านทานกับมันแล้ว กระนั้นเมื่อเวลาเจอปัญหาต่างๆเข้ามาผมก็ไม่เคยกลัวมันเลย แต่เมื่อมีกลางวันก็ต้องมีกลางคืน ผมเชื่อว่าคนเราไม่สามารถสดใสดุจดวงอาทิตย์ได้ตลอดไปหรอก เมื่อราตรีในจิตใจมาเยือนมันก็บิดเบือนทุกสิ่งอย่างจนจิตใจไม่อาจต้านทานความมืดมิดได้ แม้ตัวผมจะอยู่ท่ามกลางแสงสว่างและผู้คน แต่นั่นก็ไม่อาจทำให้ความมืดนั้นจางหายไปจากใจของผมได้เลย หรือมนุษย์เราอาจไม่แกร่งพอที่จะต้านทานมันได้ 

     เหมือนกันกับเชื้อไวรัสที่ทำให้เราป่วย ร่างกายมนุษย์เรามีสมรรถภาพไม่เท่ากัน บางคนก็สร้างภูมิต้านทานขึ้นมาเองได้ดี บางคนก็ไม่แข็งแกร่งพอที่จะสร้างมันขึ้นมาได้ มนุษย์ผู้แข็งแกร่งและอ่อนแอจึงระดมสมองกันสร้างภูมิคุ้มกันที่สร้างมาจากสารเคมีนอกร่างกายที่เราเรียกกันว่า "วัคซีน" 

     สำหรับคนที่ร่างกายไม่แข็งแรงพอที่จะต้านทานโรคได้ก็จำเป็นต้องฉีดวัคซีน เด็กๆผู้มีโอกาสทุกคนก็ควรได้รับการฉีดวัคซีน และในทางเดียวกันด้านเรื่องของจิตใจนั้นคนที่อ่อนแอและไม่สามารถสร้างภูมิคุ้มกันขึ้นมาเองได้นั้นก็จำเป็นต้องมีวัคซีน ซึ่งเป็นเรื่องยากที่เราจะหามันเจอ.. แต่ผมก็เจอมัน ผมคิดว่าวัคซีนตัวนี้เป็นทั้งภูมิต้านและรักษาโรคในคราวเดียวกัน และบางทีก็เป็นเหมือนยากระตุ้นความสุขทุกครั้งที่ได้เห็นมันจนผมกลัวว่าวันนึงผมจะเสพติดมันเข้าให้ และมันก็คงเป็นการเห็นแก่ตัวที่ผมเก็บวัคซีนตัวนี้ไว้กับผมคนเดียว วัคซีนทุกตัวมีวันหมดอายุของมันและหลังจากนั้นบางทีเจ้าวัคซีนอาจมีความสุขกับสิ่งอื่นกับคนไข้รายใหม่ๆ

     แต่ผมไม่สนหรอก แค่ตอนนี้มันทำให้ผมรู้สึกดีผมก็พอแล้วใช่ไหม..


วัคซีนตัวเดียวสามารถฉีดให้กับคนไข้หลายๆคนได้ แต่คนไข้คนเดียวต้องการแค่วัคซีนตัวเดียวที่จะรักษาเขาได้
SHARE
Written in this book
One
Writer
TunlaPhi
None
This is my area

Comments