Rain or Tears
    ฝนตกทุกวัน ตกเวลาเดิมซ้ำๆ เหมือนจงใจให้มนุษย์ออฟฟิศอย่างเรา กลับบ้านไม่ได้ อยากชูนิ้วกลางให้ฝน แต่ทำไปก็เท่านั้น ชูไปมันก็ไม่รู้หรอกว่าเราด่ามัน ทำให้แค่ชูมือขึ้นแล้วหมุนๆ แล้วรอฝนซา วันไหนเอาร่มมา....ฝนไม่ตก วันไหนไม่เอามา ตกเหมือนฟ้ารั่ว ตกเหมือนไม่เคยตกมาก่อน .. นี่เราเอาแน่เอานอนกับอะไรได้บ้างวะ 
พยากรณ์อารมณ์วันนี้ มีความเศร้าปกคลุมเป็นส่วนมาก  ไม่ว่าจะฝนตก หรือแดดจ้า ชีวิตเราก็เดิมๆ ตื่นเช้า ไปทำงาน กลับบ้าน นอน เราว่าเราเริ่มเกลียดวงจรแบบนี้ เริ่มมีความคิดอยากเรียกมันว่า วงจรอุบาท แต่ทำไงได้เงินมันต้องใช้ จะให้ทำอย่างอื่นก็ใช่ว่าจะทำได้ เราไม่ได้เกลียดงาน เราเกลียดการใช้ชีวิตของตัวเองต่างหาก จะหาอะไรมาเพิ่มเติมก็คงมีแค่ อ่านหนังสือหรือไม่ก็กินเหล้ากับเพื่อน แต่ของพวกนี้ทำได้วันธรรมดาหรอ บางครั้งก็ไม่ บางครั้งก็ใช่เวลาเครียดมากๆ แค่ไป 7-11 ซื้อเบียร์กลับมากินที่ห้องคนเดียว พอให้ชีวิตได้มีสิ่งแปลกใหม่เพิ่มเข้ามาบ้าง แต่มันก็ตัวคนเดียวเหมือนเดิม เฮ้ออ .. ชีวิตแม่งทำไมมันจืดหม่นขนาดนี้วะ เราถามตัวเอง
น้ำฝนกับน้ำตา อะไรเข้มข้นกว่ากันวะ
 เราว่าเราเหงาว่ะ และเราต้องการใครสักคนมาแชร์ความรู้สึกห่าเหวเหล่านี้ไปด้วยกัน แต่มันก็ไม่มี  ทุกครั้งที่ฝนตก เรายิ่งเหงาและโคตรโดดเดี่ยว เราชอบคิดว่าฝนคือน้ำตา ฝนยิ่งตกหนัก ใจของเรายิ่งร้องไห้เหมือนผีบ้า มันหม่นและเศร้าไปหมด แม่งโคตรแย่ แต่จะให้ทำยังไงก็มันไม่มีสักที และก็เดิมๆ ยอมรับสภาพ พยายามนอนให้หลับ เราเริ่มแยกไม่ออกแล้วว่าหลังๆ น้ำตากับความรู้สึกเราอะไรมันเข้มข้นกว่ากัน เพราะเหมือนมันผสมปนเปกันไปหมดแล้ว
ฟ้าหลังฝน สดใสเสมอจริงหรอ .. อืม หวังว่าจะเป็นแบบนั้นฝนตกยังหยุดตกได้ ความเศร้าของเราก็ต้องมีวันหยุดเหมือนฝนนั่นแหละ ทุกอย่างต้องใช้เวลาจริงๆสินะ และต้องอย่างค่อยเป็นค่อยไปด้วย บางอย่างเราก็ต้องรอ คงให้เป็นอย่างที่ใจเราต้องการคงไม่ได้ ยิ่งเรื่องความรู้สึกนี่ไม่ต้องพูดถึง พังพินาศ !  เราควรเข้มแข็งมากกว่านี้ว่ะจริงๆ วันหนึ่งมันจะผ่านไป เหมือนทุกๆครั้งที่ผ่านมา .. . แค่ต้องใช้เวลา เวลาเท่านั้น



SHARE
Writer
Bonuss
- 155 CM. girl -
" ไม่กินเนื้อ ไม่กันคิ้ว ถนัดซ้าย พิมพ์รู้เรื่องกว่าพูด"

Comments