เรื่องราวที่ 4
ในความสัมพันธ์ซับซ้อน นอกจากความสุข ความรู้สึกดีดีที่มากมายที่เกิดขึ้น ก็มีความเจ็บปวดอยู่ในนั้นด้วย
ถูกเขาหักหลัง หัวใจพังยับเยินวันที่ค้นพบว่า เราไม่ใช่เพียงคนเดียวของความสัมพันธ์โง่ๆ นี้ มันก็เจ็บจึ้ก จนสตั้นท์ไปหลายวินาที
นาทีที่พบว่าเราเป็นเพียงของตายที่วางไว้ข้างๆที่นอนเก่าๆ เจ็บปวดยิ่งกว่าการย้ำตัวเองถึงความเป็นไปไม่ได้ของเราเสียอีก
อยากจะถามเหลือเกินทำได้ไงเธอเริ่มห่างเหินไป ทีละน้อย ทีละน้อย จนกระทั่งเดือนนั้นเราแทบไม่ได้เจอกันเลย จนสุดท้ายถึงได้รู้ว่าเธอมีอีกคน คอยไปรับไปส่งเธอ และจุดสะบั้นที่หักหัวใจที่สุด คงเป็นเช้าวันที่เธอกลับมาตอนสายๆ หอพักพนักงาน ที่มีสายตาสอดรู้สอดเห็นมากมาย มันคงไม่เป็นไร หาเธอกลับมาเพียงคนเดียว แต่เธอมาพร้อมผู้ชายที่ขับบิ๊กไบค์คันใหญ่ท่อดังน่ะสิ ห้องเราติดถนน ไม่ต้องคิดเลยว่าเราจะเห็นเหตุการณ์ทั้งหมด และเมื่อคืน เป็นคืนที่เธอนัดผู้ชายคนนั้นไปเที่ยว ไม่ต้องสงสัยว่าเธอไปค้างที่ไหนมากเมื่อไม่ได้กลับบ้านที่นอนประจำทุกวันพร้อมแฟนคนปัจจุบัน
เจ็บตรงนี้ที่ได้แต่ซื่อเกินไป ปวดตรงนี้ที่ได้แต่โง่งมงายใช่ มันเจ็บ เจ็บมาก เจ็บจนหน้าชา มือชา สมองสตั้นท์ไปหลายวินาที ขาอ่อนทิ้งตัวลงนั่งบนเตียง น้ำตาที่น่าจะไหลออกมา กลับไม่มี ความใจชานี้ เป็นครั้งที่สองในชีวิต แต่เหตุที่ดูแล้วไม่น่ามาเจ็บขนาดนี้ กับคนคนนี้ คงเป็นเพราะ เราไม่มีชื่อเรียกความสัมพันธ์โง่ๆ นี้ด้วยซ้ำ ทำไมล่ะ ทำไมถึงเจ็บขนาดนี้ เจ็บใจที่เพิ่งรู้ว่าตัวเองโง่ หรือเจ็บปวดที่เราโดนหลอกให้รักมาตลอด

จะไปโทษเธอทำไมล่ะ เมื่อเธอไม่เคยใช้ให้มารักมารู้สึกอะไรด้วย เธอแค่ชอบที่เราทำอะไรอะไรให้เธอยิ้มได้ เธอไมได้ชอบที่เราเป็น เธอแค่ชอบสิ่งที่เรามอบให้ มันก็คงไม่แปลก ถ้าเธอจะชอบสิ่งที่คนอื่นก็พร้อมจะมอบความแปลกใหม่ให้เธอเหมือนกัน

ในหัวมีแต่ความว่างปล่าว ไปทำงานด้วยสภาพเบลอๆ ตอนเจอหน้ากันที่ทำงาน เธอยิ้มปกติทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เข้ามาจับมือ เข้ามาซบไหล่ ทำทุกๆ อย่างเหมือนเดิม ถ้าไม่เห็นกับตา คงคิดไม่ถึงว่าเธอจะทำแบบนั้น คงเชื่อไปอย่างซื่อๆ ว่าเธอแค่เหนื่อยและไม่มีเวลา

ถ้าเป็นคนอื่น มันคงจบลงตั้งแต่นาทีนั้นแล้วล่ะ มันคงไม่มีครั้งต่อไป
มันคงเป็นวันสุดท้าย
แต่นี่ฉันไง คนที่ปิดตาให้หัวใจนำทาง...แม้จะเป็นทางที่รู้อยู่เต็มอกว่าผิดก็ตาม

แฟนเธอจับได้ นั่นมันหายนะครั้งนึงเลย กระทบไปหมด เธอเลือกจะตัดทั้งเราและคนอื่นออก เหลือไว้แค่แฟนที่เธอยืนยันว่ารักมาก และไม่อยากเสียไป เธอง้อแฟนด้วยวิธีที่เธอคิดว่าแฟนจะยอมกลับมาคืนดี และแน่นอน กลับมาคืนดีกัน เพราะแฟนเธอก็ทำใจไม่ได้เหมือนกันที่จะเสียเธอไป นั่นสิ แต่เธอไม่แม้แต่จะสนใจความรู้สึกของเรา

จำไม่ค่อยได้ ว่าทำไมถึงได้กลับมาสานสัมพันธ์กันต่อ จำได้เพียงแค่ว่า 
"ทำไมถึงกลับมาหาเรา ทำไมถึงยังกลับมาคุยกับเราอีก" เธอถาม
"ไม่รู้สิ" เราตอบ

เราไม่รู้หรอก ว่าสำหรับเธอ คาดหวังคำตอบแบบไหน หรืออยากได้ยินอะไรเป็นพิเศษ
แต่ตอนนั้นเราเองที่ไม่กล้าพอ จะพูดออกไปให้ดังๆ ว่า "รักไง" 

รักไง...
คงเป็นเพราะรักไง
SHARE
Writer
BiiYa
reader
like to read and like to write like to share and like to cheer

Comments