เรื่องราวที่ 3
นั่งมองคนตรงหน้า กำลังก้มหน้าก้มตาปอกผลไม้
ตั้งแต่รู้จักกันมา เธอเป็นคนที่ชอบกินผลไม้มากที่สุดในบรรดาทุกคนที่เคยข้องแวะ
เธอเงยหน้าขึ้นมามอง แล้วยิ้ม คำถามกวนบาทา "มองอะระ?" ตอนแรกก็เข้าใจว่าเธอเขิน แต่เปล่าหรอก เธอแค่กวนตีนเฉยๆ
มันคงเป็นความรัก ที่ทำให้ตัวฉัน ยังยืนอยู่ตรงนี้
มันคงเป็นความรัก ที่ทำให้ใจฉัน ไม่ยอมหยุดเสียที 
มันจะใช่มั้ยนะ
ปฏิเสธตัวเองมาตลอดระยะเวลาหลายเดือน ว่ามันไม่ใช่ความรักหรอก
มันแค่ความผูกพันธ์ที่เกิดจากความรู้สึกดีดี ที่ได้ทำอะไรด้วยกันของคนสองคน
จริงๆ อาจจะไม่อยากเสียหน้า เพราะไม่เคยรู้เลยว่า เธอเองเคยมีความรู้สึกแบบเดียวกันนี้ให้กันบ้างรึปล่าว กลัวว่าจะมีแค่ตัวเราที่รู้สึกดีอยู่ฝ่ายเดียว
แม้ว่าเหมือนไม่มีโอกาส  แม้ว่าฉันต้องพลาดไปอีกสักที
แต่ว่าความรัก ก็ยังขอให้ฉันทำแบบนี้
ใช่ เพราะมันไม่มีโอกาสเลย ที่เราจะพัฒนาความสัมพันธ์ของเราให้เป็นมากกว่านี้
เธอยังยืนยันเหมือนเดิมเสมอ "ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เราก็จะเลือกแฟนเราก่อน เข้าใจใช่มั้ย" 
แม้ว่าจะฟังแล้วเข้าใจ แต่ก็อดมีความรู้สึกเจ็บแปลบๆ เล็กๆ ในอกไม่ได้
คงเป็นเพราะ ในใจเราก็อยากเป็นคนสำคัญที่ได้ยืนข้างๆ เธอเหมือนกัน
ที่จะให้เธอจนกว่าเธอจะรับ บอกรักเธอจนกว่าเธอนั้นจะยอม  
เธอคือความสุขของฉัน ถ้าเธอไม่รับมัน
ให้ฉันเริ่มต้นอีกกี่ครั้งก็พร้อม
น่าตลกที่เราพยายามทำให้เธอทุกอย่าง Treat เธอเหมือนเธอเป็นแฟนเราจริงๆ ทั้งๆ ที่ความจริงแล้ว เราไม่เคยเป็นอะไรกันมากเกินไปกว่าความสัมพันธ์หลบๆ ซ่อนๆ แม้ว่าจะมีเพื่อนบางคนรู้ แต่ก็ไม่ได้เป็นที่เปิดเผยต่อสาธารณะชน ที่สำคัญเราต้องคอยหลบสายตาตัวจริงที่มารับมาส่งเธออยู่ทุกวัน เขามาส่ง เราถึงจะได้เจอกัน พอเขามารับ แม้แต่ข้อความก็ไม่สามารถจะส่งให้กันได้ ทำไมนะ ทำไมถึงทำอย่างนั้น ...ถามตัวเองเป็นรอบที่ล้าน ก็ไม่ได้คำตอบกลับมา คงขี้ขลาดเกินกว่าจะตอบ เพราะคำตอบจริงๆ ในใจก็ชัดเจนอยู่แล้ว แต่เราก็ยังคงให้ในสิ่งที่คิดว่าเธอจะมีความสุข เพียงเพราะอยากเห็นรอยยิ้มเธอยิ้มตอบกลับมา ชอบทุกครั้งเวลาที่กอดนั้นแน่นหนัก
หากสุดท้าย เธอไม่เปลี่ยนใจ 
ไม่เป็นไร ใจฉันก็ไม่ยอม  
เธอรอให้ฉัน  หยุดหัวใจ
คงต้องรอให้โลกหยุดหมุนไปก่อน
แต่เธอก็ไม่เคยเปลี่ยนใจมากจริงๆ นั่นล่ะ
แต่จะให้หยุดหัวใจ มันก็ไม่ใช่สิ่งที่จะทำได้ง่ายดายเหมือนปากพูด โลกก็ไม่ทันได้หยุดหมุนหรอก ความสัมพันธ์โง่ๆ ของเรานี่ล่ะที่ต้องพ่่ายแพ้และหยุดลงก่อน แม้ว่าหัวใจจะแตกสลาย แต่ก็ไม่เคยหยุดพยายาม

เรื่องราวดำเนินต่อไปแบบไม่มีปลายปิด ไม่มีลางบอกเหตุถึงตอนสุดท้าย
แม้รู้ว่าตอนจบ ก็เป็นเรานี่แหละที่ต้องเดินออกมา แต่ก็ยังเลือกจะเอาความรู้สึกไปให้เธอ
เลือกที่จะทำในสิ่งที่คนทั้งโลกบอกว่ามันผิด
เลือกที่จะรักแม้ว่าจะต้องเจ็บปวดแสนสาหัส
และเพราะเลือกเอง เราเลยไม่เคยคิดเสียใจ กับความเจ็บปวดที่เราได้รับมาแม้แต่วินาทีเดียว
มันคงเป็นความรัก
SHARE
Writer
BiiYa
reader
like to read and like to write like to share and like to cheer

Comments