Get well soon
อีกสองเดือนก็หมดปีแล้ว

ผมยิ้มขณะยกปากกาสีดำกาเลขวันที่บนปฏิทิน ระยะเวลาหนึ่งปีผ่านไปเร็วจนใจหาย เรื่องราวมากมายก็เกิดขึ้นไม่หยุดหย่อน

เรื่องดีมันเยอะ แต่เรื่องร้ายกาจรุนแรงก็ไม่ใช่น้อย

ปีนี้ ล่วงเข้ามาเดือนตุลาคม แต่ฝนยังคงตกอย่างต่อเนื่อง, ตอนนี้ที่บ้านผมเองก็ตก แถมสาดเทลงมาจากท้องฟ้าสีดำมืดยามราตรีกาลราวกับห่าลง 

หากเป็นเดือนที่แล้ว หรือไม่ก็เดือนก่อน ด้วยสภาพบรรยากาศแบบนี้คงทำผมดิ่งจมลงไปกับอารมณ์ด้านลบ 

เสียงฝนกระทบหลังคาบ้านดังต่อเนื่อง แทนที่จะนึกรำคาญ ผมอมยิ้มเล็กน้อย เหลือบตามองออกไปนอกหน้าต่าง แต่ไม่ค่อยเห็นอะไรหรอก ดึกมืดเสียขนาดนี้แล้ว หากจะเห็นคงจะเป็นแสงไฟจากบ้านอื่น

หลายสิ่งกำลังพัฒนาไปในทางที่ดี
ผมคิด, ใช้คำว่าคาดเดาก็ไม่น่าผิดนัก 
จะมองให้เป็นกลางหน่อยก็ได้ทั้งสองแบบว่าดีขึ้น หรือเป็นคลื่นใต้น้ำที่รอเวลาตลบซัดเข้าฝั่งอีกครั้ง 

แต่ผมเหนื่อย, 
เหนื่อยที่จะต้องมองถึงสถานการณ์เลวร้ายที่สุดแล้ว

การได้พูดคุยกับทั้งจิตแพทย์ นักจิตบำบัดครั้งล่าสุด รวมถึงคำพูดเรียกและเตือนสติมากมายจากคนสนิทใกล้ชิดทำให้ผมเลือกที่จะมองโลกในแง่มุมที่ดี, ซึ่งมันทำให้ผมสุขขึ้นโขเลยล่ะ 

เมื่อก่อน ผมมักมองทุกสิ่งในกรณีที่เลวร้ายที่สุดที่มันมีโอกาสจะเกิดขึ้นเสมอ เผื่อว่ามันเกิดขึ้นจริงผมจะได้รับมือได้ถูก 

แต่ก็กลับกลายเป็นตัวผมเองที่จมอยู่กับความวิตกกังวลส่วนนั้น และใช้ชีวิตอยู่กับความระแวงจนเหนื่อยจิตไปหมด
พอเริ่มเปลี่ยนวิธีคิด ผมรู้สึกว่ามันดีขึ้น,
ทั้งต่อตัวผมเอง และคนรอบข้าง

อาจจะคิดมากอยู่เหมือนเดิมนะครับ แต่ก็ไม่ได้คิดนำไปก่อนในทางลบ

มึงช่วยอยู่กับกูในปัจจุบันนี้ก่อน ไม่ต้องคิดไปไหนไกลหรอกเด็กเด๋อ
หมอ, หมายถึงเพื่อนรักคนเดิม เจ้าเก่าเป็นคนพูดระหว่างที่มันขับรถพาผมไปทานข้าวเย็น


นี่คงจะเป็นหนึ่งในประโยคที่ทำให้หัวใจพองโตล่ะมั้ง นึกอิจฉาคนที่จะได้มันเป็นคู่ครองในอนาคตจัง คงจะอบอุ่นน่าดู

อืม, ผมคิดว่าผม 'อาจ' หลงคารมมันเข้าอีกครั้งแล้ว

หลังจากมื้ออาหารจบลง ผมกลับมาคิดตามที่มันพูดแล้วก็เห็นด้วยแบบไม่มีข้อโต้เถียงใด ๆ บางทีนิสัยการวางแผนคิดอะไรล่วงหน้าของผมก็ไม่ได้ดีเสมอไป

การอยู่กับปัจจุบัน มีความสุขกับมันไปคงดีที่สุด
ต้องขอบคุณเดือนที่แล้ว, เดือนเก้า(ก้าว) ที่ทำให้ผมก้าวข้ามบททดสอบหฤโหดมาได้ ถึงจะยังข้ามฝั่งมาได้แบบไม่สมบูรณ์นัก มีบาดแผลมากหน่อยแต่รักษาต่อไปคงหายดี
เวลาจะเยียวยาทุกสิ่งเอง

ผมขำพรืดออกมาแบบไม่มีปี่มีขลุ่ยแข่งกับด้านนอกที่ฟ้าส่งเสียงขู่คำรามผนวกไปกับเสียงฝนที่ยังตกลงมาอย่างรุนแรง


แล้วมันจะดีขึ้น...เรื่อย ๆ 


ตะวันวาด,
คนเดิมที่ยังเป็นซึมเศร้า 
แต่กลับมาเสถียรแล้ว
:-) 

SHARE
Writer
Tawanwad
Writer
When life gives you lemons , make lemonade .

Comments

Ongoing_
9 days ago
ขอบคุณสำหรับข้อคิดดีๆ นะคะ เราเป็นมนุษย์ชอบคิดล่วงหน้าไปในแง่ร้ายเสียก่อน ชีวิตก็เลยไม่มีความสุข เราจะพยายามทำใจให้ได้ จะคิดแต่เรื่องดีๆ เอาไว้ก่อน
Reply
Tawanwad
8 days ago
ขอบคุณที่ชื่นชอบผลงานของเรานะคะ :))
งานเขียนชิ้นนี้เป็นเรื่องที่ Based on จากเรื่องจริงของคนใกล้ตัวผู้แต่งเลยค่ะ เราคุยกับเขาตลอดจนเราขอนำเรื่องของเขามาเผยแพร่ ถ้าเขารู้ว่าตัวเองสามารถเป็นแรงบันดาลใจให้คุณได้คงจะดีใจมาก ๆ เลยค่ะ :))