คำถามที่ไร้คำตอบ
เรากำลังทำอะไรอยู่…?

ในวันที่เหนื่อยหน่ายกับชีวิต
น่าแปลกที่คำถามนี้แวบขึ้นมาในหัว
พร้อม-พร้อมกับภาพความฝันเมื่อวันวานที่กลับมาชัดเจนอีกครั้ง

“เราจะเป็นนักเขียน”
“เราจะมีร้านเล็ก-เล็ก-น่ารัก-น่ารักเป็นของตัวเอง”
“เราจะนั่งพิมพ์งานพร้อมกับดูแลร้าน กระถางต้นไม้สีหวานที่ปลูกประดับอยู่ชวนให้รู้สึกสดชื่นใจ ไม่ต่างอะไรไปจากเสียงดนตรีเพลงโปรดของเราที่ดังเข้าในโสตประสาท”
“…ชีวิตที่… ทำงานก็เหมือนไม่ได้ทำงาน…”

ใช่…
ภาพความฝันแสนหวานที่กำลังซีดจางลงตามวันเวลาที่ผันผ่าน
ตัดภาพกลับมายังปัจจุบัน
…ผมกำลังนั่งประกอบอะไหล่สำหรับเอากลับไปใส่คืนยังเครื่องเป่าขวด…
เทศกาล Overhaul วนกลับมาอีกครั้ง

บางทีก็อดคิดไม่ได้ว่า
ที่จริงทุกวันนี้เรากำลังทำอะไรกันอยู่
ทั้งที่มีหมุดหมายปักอยู่เบื้องหน้า
แต่กลับไม่แน่ใจว่า
ตอนนี้ผมยังกำลังพยายามเดินไปสู่จุดหมายอยู่รึเปล่า…?

ทำงานเงินเดือนจำนวนหนึ่ง
เก็บเล็กผสมน้อยกับโอนให้ที่บ้านก็ครึ่งหนึ่ง
อีกครึ่งเก็บไว้ใช้ตลอดเดือน
เงินเดือนมนุษย์เงินเดือนไต่ตามมาตรฐาน
จะเอาเงินที่ไหนไปทำตามความฝันในเร็ววัน…?

หรือจะลองเมียงมองหาช่องทางใหม่
ติดเขี้ยวเล็บ-ทำตัวให้ดูแพง
บินออกไปไต่เต้าที่อื่น
…น่าคิด…
ความฝัน
…ของใครของมัน
ไม่มีใครทำให้เป็นจริงได้
นอกเสียจาก ‘เจ้าของฝัน’

อายุเป็นเพียงตัวเลข
หากวันเวลาที่ผ่านไปคือเรื่องจริง
ทุกครั้งที่แก่ขึ้นอีกปี
และเห็นเพื่อนร่วมรุ่นเริ่มมีนั่นมีนี่ (ไม่รวมถึงเรื่องแต่งงานและมีลูกนะ)
ผมมักจะถามกับตัวเองว่า
“เรามีอะไรเป็นของตัวเองบ้างรึยัง…?”
คำถามของคนอายุยี่สิบห้าหมาด-หมาด
แต่อายุงานเพิ่งสามปี
หรือ…
คนเจนเนอเรชั่นนี้จะทะยานอยากได้ความสำเร็จกันอย่างเร็วรี่สี่จี…?
อยากทำงานสบาย-รายได้ดี…?
อยากเริ่มต้นเงินเดือนสามหมื่น…?
อยากเป็นผู้จัดการตั้งแต่อายุยังน้อย…?
อยากมีธุรกิจส่วนตัวเป็นเจ้านายตัวเอง…?
อยากเป็นเศรษฐีอายุน้อยร้อยล้านเพียงขายของได้สองเดือนเหมือนอย่างในโทรทัศน์…?
อยากได้ทุกอย่าง
แต่ไม่ใช่ทุกคนที่จะมือถึงพอที่จะได้สัมผัสสิ่งเหล่านั้น

ผมนั่งขันน็อตให้แน่น
พยายามอย่างยิ่งที่จะไม่ให้มันขาดคามือเหมือนอย่างที่เคยทำพลาดมา
หลายปีที่ได้จับพลัดจับผลูมาจับเครื่องมือช่าง
สกิลในด้านการซ่อมบำรุงก็เริ่มมีกับเขาบ้าง
นอกจากจับลูป-นีดเดิ้ลเขี่ยเชื้อ
ประแจ-หกเหลี่ยม-ไขควงผมก็จับนะครับ
แถมรู้สึกดีกว่าการเอาแต่อุดอู้ในห้องแลปเสียอีก
ถ้าเลือกได้ก็คงขออยู่ข้างนอกนี้
และน่าจะรู้สึกไม่ดีสักเท่าไหร่หากมีใครพยายามจับผมยัดกลับไปยังจุดเดิมหรืออะไรที่ใกล้เคียงกับแบบนั้น

ฮ่า-ฮ่า-ฮ่า
ให้ตายสิ
รู้สึกเลยว่า
ยิ่งทำงานนานยิ่งออกไปนอกโลก
ไกล…
เสียจนไม่แน่ใจว่าจะกู่กลับรึเปล่า…?

เรากำลังทำอะไรอยู่…?

และในเมื่อก็ยังไม่แน่ใจว่ากำลังเดินทางไปยังฝั่งฝันของตัวเองอยู่รึเปล่า…?
อย่างน้อย
การได้ทำในสิ่งที่เราชอบ
…ก็อาจจะช่วยหล่อเลี้ยงหัวใจให้ไปต่อได้อีกหน่อยล่ะนะ…

See me when you get there.

#Photo_Teller
#เศษหนึ่งส่วนสี่
SHARE
Written in this book
#เศษหนึ่งส่วนสี่
ถ้าปลายทางชีวิตคือร้อย นี่ก็ผ่านมาเศษหนึ่งส่วนสี่แล้ว : ) #Photo_Teller #Torfun #เศษหนึ่งส่วนสี่
Writer
Photo_Teller
Writer, Traveller, Storyteller
ชีวิต คือ การเดินทาง และ ระหว่างทาง ก็มัก มีเรื่องราวน่าสนใจซ่อนอยู่...

Comments

Nokseetao
10 months ago
บ่อยครั้งทีรู้สึกสูญเสียจิตวิญญาณ คำถามนี้มักผุดขึ้นในหัวเสมอ .. เรากำลังทำอะไรอยู่ ??
Reply