จำลองความคิดพระพุทธเจ้า
วันนี้ระหว่างนั่งตุ๊กๆอยู่ ก็รู้สึกเข้าใจเจ้าชายสิทธัตถะขึ้นมาตอนเขาเดินออกไปนอกวังเป็นครั้งแรก ความรู้สึกสงสารที่มีให้กับผู้คนยากไร้ เจ็บป่วย ล้มตาย ดิ้นรนเอาชีวิตรอดไปวันๆ ความฝันที่ไม่มีวันเป็นจริงของผู้คนเหล่านั้น เจ้าชายรู้สึกเศร้าแทนพวกเขามากๆ อาจจะถึงขั้นเป็นโรคซึมเศร้า มองไปทางไหนก็มีแต่ความสิ้นหวังถึงแม้เขาอยากจะช่วย แต่เขาก็ไม่สามารถช่วยได้ทุกคน ความเครียด และความเศร้ากัดกินอยู่ข้างในตัวของเขา จนกระทั่งเขาตัดสินใจออกไปจากพระราชวัง ใช้ชีวิตอย่างสามัญ เรียนรู้ที่จะมีความทุกข์และความสุข เยี่ยงปุถุชน ไม่ว่าจะพยายามแค่ไหน ทรมานตัวเองจนผอมโซ สุดท้ายความทุกข์ก็ไม่เคยหายไปจากใจของเขา

กระทั่งวันนึง เขาค้นพบสิ่งที่ดับทุกข์ในใจของเขา นั่นคือ =ไม่ต้องคิดถึงมันหรอก=




SHARE
Writer
PanBlue
writer
There's no growth without pain.

Comments