the storm/boy
ที่มองพระจันทร์แล้วร้องไห้ พระจันทร์ไม่ได้เศร้าแต่อย่างใด เป็นผมเองที่–



อย่าคาดหวังอะไรกับเด็กคนหนึ่งมากเกินไป

ต่อให้คะแนนทางด้านวิชาการ
จะเป็นตัวการันตีว่าเขาเก่ง

คนรอบข้างตั้งความหวังเอาไว้ 
ให้เด็กชายแบกรับ 
โดยทั้งหมดหลงลืมไปแล้ว
เขาก็แค่เด็กชาย 

ไม่มีคำถามจากผู้ใหญ่ว่าทำได้ไหม
มีเพียงสายตาจากคนรอบข้างที่บ่งบอกว่าครั้งนี้ต้องทำให้ได้

เด็กชายที่วัยนี้ควรวิ่งเล่นกับเพื่อน   
กลับกลายเป็นเด็กที่เก็บตัวอยู่ในห้อง 
กับหนังสือกองโต
ความเครียดโหมกระหน่ำ 
เขาทะเลาะกับตัวเองบ่่่่่่่่อยครั้ง
ราวกับคลื่นใหญ่ในทะเลมาปะทะกับฟ้าผ่า โดยมีเรือลำเล็กอยู่กลางสงครามนี้ 

หากวันพรุ่งนี้เด็กชายรอดขึ้นฝั่งได้ 
หลังจากที่ตื่นขึ้นเขาต้องพายเรือลำนี้
กลับไปยัังอีกฟากฝั่งของทะเล 
เพื่อเจอพายุรูปแบบเดิม 


มันวนเวียนอยู่อย่างนี้เสมอ


เขาพายเรือไปมาระหว่างฝั่งสองฝั่ง 
จนเหนื่อย 
เด็กน้อยควรอนุญาตให้ตัวเองเหนื่อยได้ตั้งนานแล้ว ..


เด็กชายเกิดคำถามขึ้นในใจ 
“ผมทำแบบนี้ไปเพื่ออะไร”



หากคลื่นลูกใหญ่และสายฟ้า 
คือความคาดหวังและความกดดันมากมาย
ที่ต้องแบกรับ

เรือลำเล็กที่โชคร้ายนั่น คงเป็นตัวเขาเอง

ทุกคนบอกกับเขาว่าการที่เราทำอะไรที่เด็กวัยเดียวกันทำไม่ได้ ถือว่าเราได้ไปไกลกว่าคนอื่นหนึ่งก้าวแล้ว

ทุกคนจึงเลือกป้อนอุปสรรค
มาทดสอบเด็กชาย 
มันหนักมาก 
หนักเกินไป 
แต่เขาบอกว่าดีต่อตัวเด็กชายแล้ว


“ถ้าดีจริงๆ ทำไมผมถึงไม่มีความสุขกับมัน”
เด็กชายได้แต่โต้เถียงในใจ


บททดสอบเริ่มหนักขึ้นเรื่อยๆ
ไม่มีใครให้ความสนใจ
ว่าไหล่เล็กๆนั่น จะแบกไหวหรือเปล่า

หรือลืมไปแล้ว 
ว่าเขาก็แค่เด็กคนหนึ่ง    
เขายังเป็นเด็ก 
ได้โปรดอย่ามองข้ามความรู้สึกเขาที

หลายคนที่มองเข้ามา อย่าได้อิจฉาเลย  อาจจะดูเหมือนเป็นเด็กที่ถูกให้ความสนใจ แต่มันมาพร้อมความคาดหวังเสมอ 

หากมองดีๆแล้ว
อันที่จริง ..
เด็กชายไม่เคยถูกให้ความสนใจเลย
แม้แต่น้อย 
ทุกคนแค่สนใจในสิ่งที่เขามี  
ทุกคนมองข้ามความเป็นเด็ก 
เพราะถ้าสนใจเขาจริงๆ คงรับรู้ความกดดันภายในใจว่ามันอัดอั้นเพียงใด

ตั้งแต่ที่ทุกคนจับตามอง เด็กชายตระหนักได้ว่าความผิดพลาดต้องเป็นสิ่งที่ห้ามเกิดขึ้น 

ห้ามเกิดขึ้นเลยงั้นหรือ ?
ใช่, มันไม่เกินไปหรอก 
เพราะสังคมปั้นให้เขาเป็นแบบนี้


เมื่อความผิดพลาดได้เกิดขึ้น

ไร้ซึ่งการต่อว่า ..

ไร้ซึ่งคำด่าทอ ..

ไร้ซึ่งการถูกให้ความสนใจ ..

จนบางครั้ง
เด็กชายกลายเป็นเด็กน้อย ที่ถูกหลงลืม ..

มันไม่เกินไปหน่อยหรือ?
เด็กน้อยผู้ไม่เคยเอาแต่ใจกับโลกใบนี้
แต่ทำไมโลกใบนี้ถึึงเอาแต่ใจกับเขานักล่ะ

เด็กน้อยเติบโตมากลายเป็นคนที่
แข็งกร้าว 
ไม่ใช่แข็งแรง
และไร้ซึ่งความอ่่่อนแอ หากมองจากภายนอก


why should i apologize for the monster i've become ?
no one ever apologized for making me this way. - Joker

ทำไมฉันต้องขอโทษที่ตัวเองกลายเป็นปีศาจ
ในเมื่อไม่มีใครขอโทษที่ทำให้ฉันต้องเป็นแบบนี้. - โจคเกอร์



จะเอาอะไรกับเด็กที่แค่มองพระจันทร์ยังร้องไห้


เด็กน้อยไม่ได้ขี้แยแต่อย่างใด


คุณแค่ไม่รู้
ว่าเขาพูดอะไรกับพระจันทร์บ้าง .






51%
7:13 PM
27/10/18


SHARE

Comments