sky and light



ผมเชื่อว่าหลายๆคนคงเคยรักใครมากๆใช่ไหมครับ?


แล้วหลังจากความสัมพันธ์สิ้นสุดลง
คุณเลือกใช้ชีวิตแบบไหนกัน?

เกลียดไปเลย?

กลายเป็นคนที่ไม่รู้จัก?

พี่น้อง?

เพื่อน?


สำหรับผม....
ตอนแรก
ในความคิดผมคิดว่า ถึงเลิกกันไป 
แต่ยังไงก็คงยังติดต่อกันอยู่ 
และลดสถานะไปก่อนที่จะคบกัน.
.
.
.
.
จนในวันที่มันสิ้นสุดลง
ผมจึงได้รู้ว่าตััวเองคิดผิด.....


การที่คุยกันตลอด
มันไม่ได้ทำให้อะไรดีขึ้น

มันทำให้ผมเจ็บ


และที่สำคัญ....

มันทำให้ผมลืมคนๆนั้นไม่ได้



จนวันเวลาผ่านไปเรื่อยๆ

1 เดือน

2 เดือน
.
.
.
.
5 เดือน

รึอาจมากกว่านั้น
แต่ผมก็ยังจำได้ดี....

ทำไมมันไม่เคยจางลงเลยนะ?
ทำไมถึงผมจะรับใครเข้ามา สุดท้ายก็ไม่ดีขึ้น?

คำตอบมันชัดเจนอยู่แล้ว....

การที่ยัังผมคุยกับเขาอยู่...
มันทำให้ผมทำอะไรไปมากกว่าเดิมไม่ได้...

จะก้าวออกจากจุดเดิมก็ไม่ได้
.
.
จะถอยห่างออกมาก็ไม่ได้
.
.
.
จะเดินข้างๆเขาอีกครั้งก็ทำไม่ได้

แต่บางทีผมก็คิดนะ
ไม่ใช่แค่การที่ผมยังคุยกับเขาอยู่

ถึงผมไม่คุยกับเขา
แล้วยังไง....
 ถ้าใจผม "ยังรัก" มันก็ทำอะไรไม่ได้หรอกจริงไหม?

เพราะงั้นในเมืื่อลืืืืมไม่ได้และยัััังรักอยู่

ผมคงทำได้เพียง...
เป็นอะไรซักอย่าง

เมื่อตอนที่เขาไม่เหลือใคร
แล้วมองมาที่ผม
เขาจะได้รู้ว่ามีผมอยู่

หากคุณบังเอิญผ่านมาอ่าน
ผมอยากบอกคุณนะครับ... 

คุณท้องฟ้า
มีความสุขให้มาก เพราะผมเฝ้ามองคุณอยู่ตรงนี้ ตรงจุดที่คุณมองมาก็ยังคงเจอผม...



ให้ผมเป็นดั่งเเสงสว่าง
ตอนที่ท้องฟ้ามืดมิด

ก็พอแล้วละ.... :)


—แด่ท้องฟ้าและเขาคนนั้น—
gust. 











SHARE
Written in this book
my sky
คุณท้องฟ้า s K y
Writer
gxsttt
Writer
หนึ่งวันมีพันอารมณ์

Comments

twofourseven
12 months ago
เคยมีความคิดแบบนี้เหมือนกันค่ะ แต่ทุกอย่างก็ต้องจบลงด้วยการทำเป็นไม่รู้จักกันเลยยังจะดีกว่า
Reply
gxsttt
12 months ago
ครับ ตอนนี้ผมก็เป็นแบบนั้น 555
twofourseven
12 months ago
เป็นกำลังใจให้ค่ะ