0:07 am


ตอนนี้ก็เป็นเวลาเดิม...
อยู่กับเพลงๆเดิมที่ 'เขา' ชอบฟัง

และก็....

เป็นเวลาที่ผมยังคงความรู้สึกเดิมๆทุกครั้ง...

เคยมีคนบอกผมไว้ว่า 

การคิดถึงใครในช่วงเวลานี้

มันไม่ใช่ความคิดถึง

หากแต่เป็นเพียงความเหงา...

และความเคยชินที่มีใครบางคนอยู่กับเราในเวลานี้

แต่สำหรับผม ผมว่ามันไม่ใช่เสมอไป

ผมว่า คิดถึง คือ คิดถึง จริงๆมากกว่า...



:พี่ครับ
:ทำไมยังไม่นอน


เช่นเคย การแจ้งเตือนของเด็กคนหนึ่ง ที่มักจะมาอยู่เป็นเพื่อนผมในช่วงเวลานี้


:ทำงานครับ 


ด้วยความเรียบง่ายของตัวผมเองจึงมักตอบออกไปแบบนั้น
ทั้งที่จริง คงเป็นเรื่องงานของใจมากกว่า...


:พี่เหนื่อยมั้ยครับ


'ครับ เหนื่อยมาก' 
ผมอยากจะตอบออกไป
ทั้งเรื่องงาน เรื่องเรียน และเรื่องของ 'เขา'

:พี่โอเคครับ


ถึงแม้จะมีคนมาอยู่เป็นเพื่อนบ้างก็แล้ว
แต่ ยังไงมันก็แทนที่กันไม่ได้หรอก

และผมก็ยังคงคิดถึงเขาอยู่ดี



มีคนผ่านเข้ามาในชีวิตผมมากมาย


แต่ผมกลับเลือกที่จะไม่สนใจ 

เพราะถึงจะเข้ามาในชีวิตของผมแค่ไหน

ผมก็ให้ใจของตัวเองไม่ได้หรอก...


ไม่ใช่รักใครไม่ได้ ที่รักไม่ได้ เพราะ ความรัก อยู่ที่เขา หมดแล้ว 
การหลงรัก ชอบ ใครสักคน

สำหรับบางคนคงเป็นเรื่องง่าย

แต่สำหรับผม. 
มันกลายเป็นเรื่องยากมาก


ถ้าได้ชอบ...คงรักยากอยู่ดี



แต่



ถ้ารักไปแล้ว...มันยากที่จะรักใครใหม่ได้อีก


:พี่ครับ
:ผมมีสิทธิบ้างรึเปล่าครับ?



ครั้งนี้ 

ผมไม่สามารถที่จะตอบได้

ทั้งข้อความ

และตอบรับความรักของน้อง...


:อ่า
:ไม่เป็นไรครับ



และอีกเช่นเคย ผมทำใครบางคนเจ็บซ้ำแล้วซ้ำเล่า

บางคนหาว่าผมใจร้าย

บางคนก็บอกว่าผมเย็นชา

บางคนก็บอกว่าผมมันเป็นคนไม่ดี


เพราะการกระทำของผมเอง

ซึ่งผมก็ทำอะไรไม่ได้อยู่แล้ว....







แต่จะมีใครรู้บ้างรึเปล่า
ว่ากว่าที่ผมจะใจร้าย

ผมก็เข้าใจความรู้สึกเจ็บเจียนตายมาแล้ว

เพราะแบบนั้น
ผมจึงเลือกที่จะใจร้าย....


ถ้าเกิดปล่อยไว้นานกว่านี้ 


จะกลายเป็นว่า 



จะไม่มีอะไรหลงเหลือ
แม้แต่รอยยิ้ม




เหมือนตัวผมเอง...







เหตุผล จากคนใจร้าย
— gust —

















 

SHARE
Written in this book
my sky
คุณท้องฟ้า s K y
Writer
gxsttt
Writer
หนึ่งวันมีพันอารมณ์

Comments