น้ำหนักของของนก.
ฉันอยากจะเขียนจดหมายหาเธอในตอนนี้เลยนะ
มันอาจจะอ่านยากหน่อยนะขอโทษที...
มือของฉันมันสั่นไม่หยุดเลย...
ฉันพยายามแล้วให้มันช้าลง...อยากจะหนีความเจ็บปวดนี้ให้พ้น...ไม่ก็จูบกับคอนกรีตแล้วตายๆไปซะ

ไม่อยากจะเล่าเลยว่ามันงี่เง่าขนาดไหน...เธอจะหัวเราะก็ไม่เป็นไรหรอก...แค่โจ๊กเรื่องนึง
แค่ขนนกที่แผ่วเบา...ที่ร่วงลงตามแรงโน้มถ่วง

ช่างหนักเหลือเกิน...ขนนกที่สร้างแรงกระเพื่อมบนผิวน้ำ
หนักเหลือเกิน...เหล่าขนนกที่ทับถมกันอยู่ใต้บ่อน้ำตานั้น
ฉันยังคงแบกไว้...ไม่อยากเชื่อเลยว่าขนนกพวกนี้จะหนักขนาดนี้
ฉันไม่สามารถปล่อยมันได้แม้มันจะทำให้ฉันผิดหวัง...มันเป็นสิ่งที่ฉันพอจะทำได้
เธอคงบอกว่าหากฉันปล่อยมันฉันก็จะเป็นอิสระแล้ว...แต่นั้นละสิ่งที่ฉันไม่สามารถทำได้เพราะมันคือ ทั้งหมดที่ฉันมี

เธอคงคิดว่าฉันหวาดระแวงไม่ก็มองโลกในแง่ลบ
แต่เชื่อฉันเถอะ...โลกนี้กำลังทรมาณฉันอยู่
เธอพูดถูกเรื่องที่ฉันไม่เปิดใจ...แต่เธอไม่เคยเข้าใจที่ฉันร้องไห้
ฉันรู้...รู้ดีกว่าใคร...ฉันอ่อนแอ...เธอคงไม่รู้ว่าคนอ่อนแอมันมีทางเลือกไม่มากหรอก
ฉันรู้ฉันเป็นเพียงจุลชีพในจักรวาล...ไม่ใช่จุดศูนย์กลาง
เพียงคำพูดที่เสียดแทงก็ฆ่าฉันได้แล้ว

โลกไม่ได้หมุนไปในทางที่ฉันต้องการ...แต่เธอก็ยังหมุนรอบตัวฉัน หลอกหลอนยิ่งกว่าหนังสยองของเจมส์วาน

เธอทำเหมือนรู้จักฉันดีงั้นละ...รู้ว่าทั้งหมดที่ฉันแบกรับไว้ฉันแค่คิดไปเอง

มันเป็นเพียงขนนกที่หนักอึ้ง...ทำไมมันช่างหนักหนาอย่างงี้
ฉันกำลังอดทน...เธอบอกว่ามันจะดีขึ้น...แต่มันช่างหนักหนาเหลือเกิน
น้ำตาเริ่มแห้งเหือด...เธอรู้ไหมฉันยังแบกรับมันได้อีกเยอะ...เมื่อฉันเริ่มไม่ไหว
ฉันยังแบกรับไอ้อีกเยอะแม้แขนขาเริ่มไม่รู้สึก...ฉันยิ้มให้เธอ...กระซิบบอกว่าฉันกำลังจะตาย...เธอเลยบอกว่าฉันแค่คิดไปเอง....
มันช่างเบาบางเหลือเกิน...เป็นแค่เรื่องโจ๊กงี่เง่าเรื่องหนึ่ง.
SHARE

Comments

PinkPanther
12 months ago
สู้ ๆ นะคะ :)
Reply
sunkun
12 months ago
คร้าบบบ☺️