บ่นวิชาวิชาโคลงงาน


-มาเริ่มบ่นกันเถอะ!-

ว่าด้วยความรับผิดชอบ
ซึ่งเราควรตั้งใจเเละไม่ย่อท้อต่อการทำงานเเม้จะไม่ได้เงินก็ตาม เเละเเม่ว่าฉันจะไม่เต็มใจทำมันมากนักเเต่ด้วยเพราะเป็นส่วนนึงของคะเเนนเลยต้องยอมตามเอิอๆออๆไป 

เเละปัจจุบันนี้มันก็ยังไม่เสร็จ เด็ตไลน์อยู่อีกสองวันถัดไปในวันนี้..

ครั้งนี้ฉันถูกมอบหมาย ให้ทำงานเอกชิ้นสำคัญงานนึง โดยมีหัวข้อว่า เป็นพลังงานสะอาด เเละต้องไม่มีใครเคยทำมาก่อนในโลกนี้  นั้นทำให้สหายร่วมงานเเละฉันคิดหนักว่าจะทำอย่างไรดี?

ว่ากันโดยพื้นฐานเเล้ว
พวกฉันที่กำลังเรียนอยู่ม.ต้นเเละโคลงงานโจทย์เรื่องมากนี้เป็นอะไรที่ น่าปวดหัวเอามาก เเต่ด้วยคะเเนนที่ครูบอกจะให้ดิบๆไม่หารเลยทำให้พวกพ้องผองเพื่อนยอมพร้อมใจกันกระโดดลงหลุมมหาเรื่องมากนี้เเบบสิ้นความคิดเเละโลภคะเเนนน้ำลายย้อยกันถ้วนหน้า 

เเต่น่าเสียดายที่ โครงงานนี้ต้องทำออกมาเป็นตัวนวัฒกรรม 

ให้ตายเถอะ 

เด็กหัวภาษาศิลป์กันเเทบทั้งกลุ่ม 

เรื่องวิทยาศาสตร์ฟิสิกส์ที่ตัดมันทิ้งไปเหอะ !

เเต่พวกเราก็ดันทุรังกันำไปเสนองานตามขั้นตอนเเรกที่ครูร่างไว้

คือเมื่อคุณคิดหัวข้อเเล้วให้ไปปรึกษาครูรายกลุ่ม ซึ่งกลุ่มละสามคน
...ฉันกวาดตามองรวมกันทั้งชั้นเเล้วมันไม่น่าจะน้อยกว่าร้อยคนเป็นอย่างต่ำ

ดังนั้นทุกคนจึงเเย่งกันเพื่อเสนิอหัวข้อโครงงาน

เรื่องเเรกคือ ...ไปเสนิอหัวข้อโครงงานไม่ผ่าน อันที่จริงก็เข้าใจครูนะที่เสนิอไปมันกระจอกจริงๆว่ะ เเต่ไอ่ที่เห็นเเล้วต้องร้องว้าวนี่คือ? เอิอช่างมันเถอะ! 

เปลื่ยนใหม่ก็ได้วะ หลังจากนั้นเราก็คิดหัวข้อใหม่นำไปเสนอ เเต่มันกลับยิ่งยากเกินความสามารถเราเข้าไปใหญ่ เมื่อฉันลองไปถามวิศวะกรที่รู้จักกัน เรื่องนี้เขายังบอกเลยว่า เป็นเรื่องที่ยากมาก เเม้เเต่ระดับมหาลัยก็ไม่รอดในเรื่องนี้ โครงงานนี้จึงถูกพับเก็บไป

เเละพอคิดออกเเล้ว จะนำไปเสนิอโครงงาน รอตั้งนานพอครูออกจากห้องพักครูมาปุ๊บครูก็บอกเลย
"ครูไม่ว่างค่ะนักเรียนกลับกันไปได้เเล้ว" 

อ่าว..

เเล้วพวกเราก็ถอยเพื่อรอคอยอีกวัน

เเละวันนั้นเพื่อรััััััักในกลุ่มดันเป็นไข้หวัด เพื่อนอีกคนในกลุ่มไม่ไปเสนิองานตอนเที่ยงตอนเย็นไปไม่ทัน

วันถัดมา ไอ้นั้นไม่มา เหลือตูคนเดียว....

บ้าเอ้ย!

เเต่ครูน่าจะเข้าใจ ก็ไอ่สองตัวนั้นมันเดี้ยงนอนอยู่บ้านอยู่โรงบาลกันถ้วนหน้าคงไม่ว่าอะไรฉัน

เเต่วันนี้ฉันก็ไปไม่ทันอีกเเล้ว

เมื่อฉันคุยกับเเม่ เธอก็บอกฉันว่า "เราต้องสู้สิ ทำงาน! ต้องมีงานส่ง ถ้าไม่มีงานส่งอย่าลืมว่าเราต้องรับเละคนเดียว อย่าไปตามใจเพื่อนอย่าไปยอมง่ายๆดิ "

ถ้าไม่มีงานเราต้องรับเละคนเดียว
คำๆนี้วนอยู่ในหัวฉันไปมา 

จริงซะ

งั้นฉันควรจะทำงานอีกครั้งได้เเล้วนะ
SHARE

Comments