"ดิ่ง"สำหรับเอเลี่ยนอย่างเราเป็นยังไง?
ยิ่งดิ่งลงไปลึกเท่าไหร่ ก็ยากที่จะตะเกียดตะกายขึ้นมา

ขออธิบายหน่อยละกันนะงับ ที่เราเเทนตัวเองว่า เอเลี่ยน
ก็เพราะว่าเรารู้สึกเเปลกเเยกจากคนอื่น ด้านอารมณ์ ความรู้สึก ความคิดเราคิดว่ามันเเปลกเเยก5555 เอาล่ะๆ มาเข้าเรื่องของเรากันเถอะ

หลายๆคนอาจจะเข้าใจคำว่า"ดิ่ง"เป็นอย่างดีใช่ไหมล่ะ

มันเป็นอารมณ์ที่เราก็บอกไม่ถูกเหมือนกัน

มันเศร้า....

มันเคว้งคว้าง....

มันรู้สึกเเย่....

มันเหมือนเจอกับทางตัน....

มันรู้สึกสับสน....

มันรู้สึกเหนื่อย...

มันรู้สึกท้อเเท้...

มันเหมือนกับตกลงไปในร่องลึกก้นสมุทรมาเรียน่าเชื่อเราสิ

ทุกอย่างที่เราเขียนมาล้วนผสมปนเปกันจนกลายเป็นความรู้สึกดิ่งค่ะ ทุกครั้งที่รู้สึกดิ่งเราจะร้องไห้ไม่หยุด หรือไม่ก็มีความคิดที่จะทำร้ายตัวเองหรือมีความคิดอยากตายค่ะ

สำหรับคนนอกที่มองเข้ามาก็เหมือนกับเรากำลังเรียกร้องความสนใจอยู่ใช่ไหมล่ะคะ

หากคุณมีเพื่อนหรือคนใกล้ชิด เราไม่เเนะนำให้พูดคำๆนั้นออกมาจะดีกว่านะ

เขาไม่ได้กำลังเรียกร้องความสนใจ เเต่เขากำลังขอความช่วยเหลือจากคุณในเเบบของเขาอยู่ค่ะ

ที่เรากำลังพิมพ์อยู่นี้ไม่ได้อ้างอิงจากคำบอกเล่าที่เราได้ยินมานะคะ เเต่มันมาจากประสบการณ์จริงของเรา

ทุกครั้งที่รู้สึกดิ่งมันเป็นอะไรที่เเย่มากๆค่ะ

ในตอนนั้นมันเหมือนกับปล่อยให้ตัวเองจมอยู่ในมหาสมุทรลึก ที่นั่นอากาศหนาวเสียจนร่างจะเเข็งเป็นน้ำเเข็ง มืดมิดเเละน่ากลัว

ตอนนั้นในมือของเราถือคัตเตอร์เอาไว้ เราไม่รู้หรอกว่าเราจะทำอะไรต่อจากนี้ มันเหมือนมีใครอีกคนในตัวคุณยึดร่างของเราไปเเล้ว ซึ่งเราก็ปล่อยให้มันควบคุมได้อย่างง่ายดาย

สิ่งเดียวที่เราต้องการในตอนนั้นคือ ใครซักคนที่พร้อมจะมาอยู่ข้างๆเรา

อยู่ข้างๆคอยเตือนสติเราในช่วงเวลาที่เราคิดจะทำร้ายตัวเอง

อยู่คอยเตือนให้เรากินข้าวครบทุกมื้อ

เเล้วอารมณ์ดิ่งมันจะเกิดเวลาไหนน่ะเหรอ?

มันไม่เลือกเวลาหรอก

มันคิดจะมามันก็มาเดี๋ยวนั้นเลยเเหละ

ไม่ว่าคุณจะเรียน จะกิน จะดูซีรีย์ จะเล่นมันก็สามารถมาทักทายคุณได้เสมอค่ะ

วิธีที่จะรับมือกับมันได้ดีที่สุดก็คือ พยายามอย่าอยู่คนเดียวเด็ดขาด

ช่วงเวลานั้นเราจะทำอะไร เราไม่รู้ตัวหรอก

ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อ เพราะมันเป็นเเบบนั้นจริงๆ

ถ้าหาคนอยู่เป็นเพื่อนไม่ได้จริงๆ เราเเนะนำให้หาอะไรที่ต้องใช้กำลังจนเหงื่อออกมากๆ อย่างกรณีของเรา เราใช้วิธีขัดห้องน้ำค่ะ

ถึงมันจะฟังเเล้วดูตลก เเต่มันได้ผลจริงนะจะบอกให้ เวลาจดจ่ออยู่กับอะไรที่เหนื่อยหรือต้องออกเเรงมากๆเราจะลืมเศร้าทันทีเชื่อเราสิ

สุดท้ายเเล้วเราอยากบอกว่าความรู้สึกดิ่งเนี่ยมันไม่ได้น่ากลัวอย่างที่คุณคิดหรอก มันจะกลายเป็นลูกเเมวขนฟูๆน่ารักๆเมื่อเรารู้วิธีที่จะรับมือกับมัน

หวังว่าบทความสั้นๆที่เราเขียนขึ้นมาจะเป็นประโยชน์กับใครหลายๆคนนะคะ 

ใครที่ชอบก็อย่าลืมกดไลค์ กดติดตามเราด้วยนะะ

เจอกันบทความหน้าค่ะ!

じゃ, まったね!!
SHARE
Written in this book
Once upon a time of my feeling
กาลครั้งหนึ่งของความรู้สึก....คุณจะได้ท่องไปในห้วงของความคิด
Writer
The_dark_shadow
writer
ความเศร้าไม่ได้หายไป...เเค่เราชินชาไปกับมัน

Comments