เรื่องเล่าครูหลังห้อง#2 ตอน โทรศัพท์สีแดง
ไดอารี่ของครูสาวิตรี 
22 กันยายน 2561

วันนี้ไปเที่ยวบ้านบางเขน เจอโทรศัพท์สาธารณะแบบโบราณ 
เห็นแล้วนึกถึงสมัย ม.ต้น ที่ต้องต่อคิว หาเหรียญมาหยอด เพื่อที่จะได้คุยกับใครสักคน

การสื่อสารสมัยก่อน เป็นไปอย่างเชื่องช้า ไม่รวดเร็วฉับไว เหมือนการพิมพ์line ในปัจจุบัน ที่เราแทบจะพิมพ์ทุกอย่างที่คิดลงไป

การสื่อสารของวัยรุ่นในปัจจุบันก็เช่นกัน บางทีเด็กๆสมัยนี้ก็พูดตรง กระชับ เร็ว หลายครั้งก็ไม่ค่อยคิดให้รอบคอบก่อนที่จะสื่อสารออกมา บางคนก็สื่อสารแบบหัวร้อนก็มี

เราในฐานะครู ต้องคอยจับสติตัวเองให้ดี แม้ว่าจะโกรธ โมโห หรือ ผิดหวังในการกระทำหรือคำพูดใดๆของลูกศิษย์ก็ตาม เราไม่ควรสาดน้ำมันเข้ากองไฟ เพราะมันไม่เกิดผลดีกับใครเลย

เราเลือกที่จะไม่ตอบโต้ เมื่อเจอคนหัวร้อน ยิ่งเจอนักเรียนที่มีปัญหาทางบ้านหรือปมในใจ เราจะนิ่งเฉย ให้เขาอธิบายความรู้สึก เราจะ"ฟัง" ว่าทำไม เขาถึงคิดแบบนั้น เมื่ออารมณ์เย็นลงแล้ว เราถึงอธิบายเหตุผลของเราให้ฟัง เราจะไม่ดุหรือตัดสินว่า เขาคือเด็กที่มีวุฒิภาวะต่ำกว่าเรา

เราจะดึงเขาให้เป็นผู้ใหญ่ โดยการเล่าเรื่องให้คิด หรือ โค้ชเขา โดยการถามถึงวิธีแก้ไขปัญหาให้นักเรียนหาทางออกด้วยตัวเอง

ดราม่าในช่วงหลายอาทิตย์ที่ผ่านมามีหลากหลายมาก ทั้งเจอนร.พกโพยเข้าห้องสอบ เข้าห้องเรียนสาย หรือแม้แต่พูดคำหยาบใส่

เป็นครูสมัยนี้ ก็ถูกนักเรียนbullyได้
แต่เราจะไม่bully นักเรียนกลับ เพราะมันไม่ใช่หน้าที่ของครู

การตอบโต้ของครูที่ดีที่สุด คือ การให้อภัย และระมัดระวังคำพูดรวมถึงการกระทำของตัวเราเอง เพราะนักเรียนจะจดจำไปเป็นแบบอย่าง

แม้ว่าเด็กรุ่นใหม่จะพยายามสื่อสารแบบกระชับ ฉับไว ตรง ไม่มีหางเสียง หรือแม้แต่พูดจาใส่อารมณ์มา ก็ให้ครูค่อยๆบรรจงยกหูโทรศัพท์สีแดงขึ้น คิดให้รอบคอบก่อนจะพูดหรือสื่อสารอะไรไปเป็นดีที่สุด

แด่โทรศัพท์สีแดง ที่ทำให้ฉันตระหนักถึงความสำคัญในการค่อยๆสื่อสาร อย่างละเมียดละไม

SHARE
Writer
HYGGE
Writer
HYGGE >> ชื่อเราอ่านว่า ฮุกกะ หรือ ฮูก้า แล้วแต่จะเรียก ความหมาย คือ ความสุขง่ายๆ แบบไม่ต้องพยายาม เราเป็นนักเล่าเรื่อง...เล่าประสบการณ์ที่ผ่านมา ความรู้สึก และ ข้อคิดที่ได้ เราไม่ค่อยตามกระแสคนอื่น เพราะคนอื่นมีคนเป็นไปแล้ว เป็นตัวเองง่ายกว่า เราชอบใช้ชีวิตเรียบง่าย เพราะเราเกลียดความวุ่นวาย เรามักคิดต่าง ในช่วงเวลาที่คนอื่นคิดเหมือนกัน เราพูดน้อย แต่เราเขียนเยอะ งานเขียนของเรามีหลายแบบ แต่ใช้นามปากกาต่างกัน เราเขียนบทความ งานวิจัย หนังสือเตรียมสอบ เราเขียนนิยาย เรื่องสั้น How-to อืม...อะไรอีกดีล่ะ เราว่า ใน storylog คงมีความเป็นตัวเองมากที่สุด เพราะไม่มีใครมาจ้างเขียน555 ยินดีที่ได้รู้จักทุกคน จะพยายามเขียนงานดีๆออกมาให้ทุกคนได้ติดตามนะคะ

Comments